89/535/EEC,关于西班牙和葡萄牙加入有关民商事案件管辖权与判决执行公约的公约以及由法院对其阐述的议案,由丹麦、爱尔兰和英国加入公约和希腊加入公约对其进行调整

技术法规类型:欧盟Eurlex法规 来源:tbtmap

EURLEX ID:41989A0535

OJ编号:OJ L 285, 3.10.1989, p. 1-98

中文标题:89/535/EEC,关于西班牙和葡萄牙加入有关民商事案件管辖权与判决执行公约的公约以及由法院对其阐述的议案,由丹麦、爱尔兰和英国加入公约和希腊加入公约对其进行调整

原文标题:89/535/EEC: Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice with the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Hellenic Republic

分类:01.40.50_法院;19.20_民事案件中的司法合作

文件类型:补充立法 Agreement, opinion|协议、意见

生效日期:1991-02-01

废止日期:2058-12-31

法规全文:查看欧盟官方文件

EUR-Lex - 41989A0535 - EN
| EUROPA > EUR-Lex > ID celex

41989A0535


Title and reference

89/535/EEC: Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice with the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Hellenic Republic

OJ L 285, 3.10.1989, p. 1‘�8 (ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT)

DA DE EL EN ES FR IT NL PT

Text

BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
html html html html html html html html html html html
tiff tiff tiff tiff tiff tiff tiff tiff tiff

Authentic language

  • German, English, Danish, Spanish, French, Greek, Gaelic, Italian, Dutch, Portuguese

Dates

    of document: 26/05/1989
    of effect: 01/02/1991; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/12/1991; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/02/1992; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/05/1992; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/07/1992; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/12/1993; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/12/1994; Entry into force See Art 32
    of effect: 01/03/1996; Entry into force See Art 32
    of signature: 26/05/1989; San Sebastian
    end of validity: 99/99/9999

Classifications

Miscellaneous information

  • Author:
    Representatives of the Member States meeting in the Council
  • Form:
    Convention

Relationship between documents

Text

Bilingual display: DA DE EL EN ES FI FR IT NL PT SV

(1) CONVENTION on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice with the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Nothern Ireland and the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Hellenic Republic (89/535/EEC)

PREAMBLE

THE HIGH CONTRACTING PARTIES TO THE TREATY ESTABLISHING THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY,

CONSIDERING that the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic, in becoming members of the Community, undertook to accede to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice, with the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Hellenic Republic, and to this end undertook to enter into negotiations with the Member States of the Community in order to make the necessary adjustments thereto,

MINDFUL that on 16 September 1988 the Member States of the Community and the Member States of the European Free Trade Association concluded in Lugano the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters, which extends the principles of the Brussels Convention to the States becoming parties to that Convention,

HAVE DECIDED to conclude this Convention and to this end have designated as their Plenipotentiaries:

The de Almeida Cruz, Desantes Real, Jenard Report on the Convention on the Accession of Spain and Portugal will also be published in the same section of the Official Journal.

HIS MAJESTY THE KING OF THE BELGIANS:

Mr Jacques de LENTDECKER

Head of Private Office of the Ministry of Justice

HER MAJESTY THE QUEEN OF DENMARK:

Mrs Jette Birgitte SELSOE

Chargé d'Affaires a.i. at the Embassy of Denmark in Madrid

THE PRESIDENT OF THE FEDERAL REPUBLIC OF GERMANY:

Dr Georg TREFFTZ

Minister Plenipotentiary at the Embassy of the Federal Republic of Germany in Madrid

Dr Klaus KINKEL

State Secretary at the Federal Ministry for Justice

THE PRESIDENT OF THE HELLENIC REPUBLIC:

Mr Giannis SKOULARIKIS

Minister for Justice

HIS MAJESTY THE KING OF SPAIN:

Mr Enrique MUGICA HERZOG

Minister for Justice

THE PRESIDENT OF THE FRENCH REPUBLIC:

Mr Pierre ARPAILLANGE

Keeper of the Seals

Minister for Justice

THE PRESIDENT OF IRELAND:

Mr Patrick WALSHE

Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary of Ireland to Spain

THE PRESIDENT OF THE ITALIAN REPUBLIC:

Mr Giuliano VASSALLI

Minister for Justice

HIS ROYAL HIGHNESS THE GRAND DUKE OF LUXEMBOURG:

Mr Ronald MAYER

Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary of Luxembourg to Spain

HER MAJESTY THE QUEEN OF THE NETHERLANDS:

Mr Frits KORTHALS ALTES

Minister for Justice

Mr J. SPOORMAKER

First Secretary at the Embassy

THE PRESIDENT OF THE PORTUGUESE REPUBLIC:

Mr Fernando NOGUEIRA

Minister responsible for relations with the Prime Minister's Office and Minister for Justice

HER MAJESTY THE QUEEN OF THE UNITED KINGDOM OF GREAT BRITAIN AND NORTHERN IRELAND:

Mr John PATTEN

Minister of State, Home Office

WHO, meeting within the Council, having exchanged their Full Powers, found in good and due form,

HAVE AGREED AS FOLLOWS:

TITLE I

General provisions

Article 1

The Kingdom of Spain and the Portuguese Republic hereby accede to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters, signed at Brussels on 27 September 1968 (hereinafter called 'the 1968 Convention') and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice, signed at Luxembourg on 3 June 1971 (hereinafter called 'the 1971 Protocol'), with the adjustments made to them:

- by the Convention signed at Luxembourg on 9 October 1978 (hereinafter called 'the 1978 Convention'), on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice,

- by the Convention, signed at Luxembourg on 25 October 1982 (hereinafter called 'the 1982 Convention'), on the accession of the Hellenic Republic to the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and to the Protocol on its interpretation by the Court of Justice, with the adjustments made to them by the Convention on the accession of the Kingdom of Denmark, of Ireland and of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland.

Article 2

The substantive adjustments made by this Convention to the 1968 Convention and the 1971 Protocol, as adjusted by the 1978 Convention and the 1982 Convention, are set out in Titles II to V. The formal adjustments to the 1968 Convention, as amended by the 1978 Convention and the 1982 Convention, are set out separately for each authentic version concerned in Annex I, which forms an integral part of this Convention.

TITLE II

Adjustments to the 1968 Convention

Article 3

The following shall be inserted between the ninth and tenth indents of the second paragraph of Article 3 of the 1968

Convention, as amended by Article 4 of the 1978 Convention and Article 3 of the 1982 Convention:

'- in Portugal: Article 65 (1) (c), Article 65 (2) and Article 65A (c) of the code of civil procedure (C贸digo de Processo Civil) and Article 11 of the code of labour procedure (C贸digo de Processo de Trabalho),'

Article 4

The following shall be substituted for Article 5 (1) of the 1968 Convention, as amended by Article 5 of the 1978 Convention:

'1. in matters relating to a contract, in the courts for the place of performance of the obligation in question; in matters relating to individual contracts of employment, this place is that where the employee habitually carries out his work, or if the employee does not habitually carry out his work in any one country, the employer may also be sued in the courts for the place where the business which engaged the employee was or is now situated;'.

Article 5

The following point 4 shall be added to Article 6 of the 1968 Convention:

'4. in matters relating to a contract, if the action may be combined with an action against the same defendant in matters relating to rights in rem in immovable property, in the court of the Contracting State in which the property is situated.'

Article 6

The following shall be substituted for Article 16 (1) of the 1968 Convention:

'1. (a) in proceedings which have as their object rights in rem in immovable property or tenancies of immovable property, the courts of the Contracting State in which the property is situated;

(b) however, in proceedings which have as their object tenancies of immovable property concluded for temporary private use for a maximum period of six consecutive months, the courts of the Contracting State in which the defendant is domiciled shall also have jurisdiction, provided that the landlord and the tenant are natural persons and are domiciled in the same Contracting State;'.

Article 7

In Article 17 of the 1968 Convention, as amended by Article 11 of the 1978 Convention,

- the following shall be substituted for the first paragraph:

'If the parties, one or more of whom is domiciled in a Contracting State, have agreed that a court or the courts of a Contracting State are to have jurisdiction to settle

any disputes which have arisen or which may arise in connection with a particular legal relationship, that court or those courts shall have exclusive jurisdiction. Such an agreement conferring jurisdiction shall be either:

(a) in writing or evidenced in writing, or

(b) in a form which accords with practices which the parties have established between themselves, or

(c) in international trade or commerce, in a form which accords with a usage of which the parties are or ought to have been aware and which in such trade or commerce is widely known to, and regularly observed by, parties to contracts of the type involved in the particular trade or commerce concerned.

Where such an agreement is concluded by parties, none of whom is domiciled in a Contracting State, the courts of other Contracting States shall have no jurisdiction over their disputes unless the court or courts chosen have declined jurisdiction.';

- the following shall be added as a final paragraph:

'In matters relating to individual contracts of employment an agreement conferring jurisdiction shall have legal force only if it is entered into after the dispute has arisen or if the employee invokes it to seise courts other than those for the defendant's domicile or those specified in Article 5 (1).'

Article 8

The following shall be substituted for Article 21 of the 1968 Convention:

'Article 21

Where proceedings involving the same cause of action and between the same parties are brought in the courts of different Contracting States, any court other than the court first seised shall of its own motion stay its proceedings until such time as the jurisdiction of the court first seised is established.

Where the jurisdiction of the court first seised is established, any court other than the court first seised shall decline jurisdiction in favour of that court.'

Article 9

The following shall be substituted for the first paragraph of Article 31 of the 1968 Convention:

'A judgment given in a Contracting State and enforceable in that State shall be enforced in another Contracting State when, on the application of any interested party, it has been declared enforceable there.'

Article 10

The following shall be inserted between the fourth and fifth indents of the first paragraph of Article 32 of the 1968 Convention, as amended by Article 16 of the 1978 Convention and Article 4 of the 1982 Convention:

'- in Spain, to the Juzgado de Primera Instancia,'

and the following shall be inserted between the ninth and tenth indents thereof:

'- in Portugal, to the Tribunal Judicial de C铆rculo,'.

Article 11

1. The following shall be inserted between the fourth and fifth indents of the first paragraph of Article 37 of the 1968 Convention, as amended by Article 17 of the 1978 Convention and Article 5 of the 1982 Convention:

'- in Spain, with the Audiencia Provincial,'

and the following shall be inserted between the ninth and tenth indents thereof:

'- in Portugal, with the Tribunal da Relaçao,'.

2. The following shall be substituted for the first indent of the second paragraph of Article 37 of the 1968 Convention, as amended by Article 17 of the 1978 Convention and Article 5 of the 1982 Convention:

'- in Belgium, Greece, Spain, France, Italy, Luxembourg and in the Netherlands, by an appeal in cassation,'

and the following shall be inserted between the fourth and fifth indents thereof:

'- in Portugal, by an appeal on a point of law,'.

Article 12

The following shall be inserted between the fourth and fifth indents of the first paragraph of Article 40 of the 1968 Convention, as amended by Article 19 of the 1978 Convention and Article 6 of the 1982 Convention:

'- in Spain, to the Audiencia Provincial,'

and the following shall be inserted between the ninth and tenth indents thereof:

'- in Portugal, to the Tribunal da Relaçao,'.

Article 13

The following shall be substituted for the first indent of Article 41 of the 1968 Convention, as amended by Article 20 of the 1978 Convention and Article 7 of the 1982 Convention:

'- in Belgium, Greece, Spain, France, Italy, Luxembourg and in the Netherlands, by an appeal in cassation,'

and the following shall be inserted between the fourth and fifth indents thereof:

'- in Portugal, by an appeal on a point of law,'.

Article 14

The following shall be substituted for the first paragraph of Article 50 of the 1968 Convention:

'A document which has been formally drawn up or registered as an authentic instrument and is enforceable in one Contracting State shall, in another Contracting State, be declared enforceable there, on application made in accordance with the procedures provided for in Article 31 et seq. The application may be refused only if enforcement of the instrument is contrary to public policy in the State addressed.'

Article 15

The third paragraph of Article 52 of the 1968 Convention shall be deleted.

Article 16

The following shall be substituted for Article 54 of the 1968 Convention:

'Article 54

The provisions of the Convention shall apply only to legal proceedings instituted and to documents formally drawn up or registered as authentic instruments after its entry into force in the State of origin and, where recognition or enforcement of a judgment or authentic instrument is sought, in the State addressed.

However, judgments given after the date of entry into force of this Convention between the State of origin and the State addressed in proceedings instituted before that date shall be recognized and enforced in accordance with the provisions of Title III if jurisdiction was founded upon rules which accorded with those provided for either in Title II of this Convention or in a convention concluded between the State of origin and the State addressed which was in force when the proceedings were instituted.

If the parties to a dispute concerning a contract had agreed in writing before 1 June 1988 for Ireland or before 1 January 1987 for the United Kingdom that the contract

was to be governed by the law of Ireland or of a part of the United Kingdom, the courts of Ireland or of that part of the United Kingdom shall retain the right to exercise jurisdiction in the dispute.'.

Article 17

The following Article shall be added to Title VI of the 1968 Convention:

'Article 54A

For a period of three years from 1 November 1986 for Denmark and from 1 June 1988 for Ireland, jurisdiction in maritime matters shall be determined in these States not only in accordance with the provisions of Title II, but also in accordance with the provisions of paragraphs 1 to 6 following. However, upon the entry into force of the International Convention relating to the arrest of sea-going ships, signed at Brussels on 10 May 1952, for one of these States, these provisions shall cease to have effect for that State.

1. A person who is domiciled in a Contracting State may be sued in the courts of one of the States mentioned above in respect of a maritime claim if the ship to which the claim relates or any other ship owned by him has been arrested by judicial process within the territory of the latter State to secure the claim, or could have been so arrested there but bail or other security has been given, and either:

(a) the claimant is domiciled in the latter State, or

(b)

the claim arose in the latter State, or

(c)

the claim concerns the voyage during which the arrest was made or could have been made, or

(d)

the claim arises out of a collision or out of damage caused by a ship to another ship or to goods or persons on board either ship, either by the execution or non-execution of a manoeuvre or by the non-observance of regulations, or

(e)

the claim is for salvage, or

(f)

the claim is in respect of a mortgage or hypothecation of the ship arrested.

2. A claimant may arrest either the particular ship to which the maritime claim relates, or any other ship which is owned by the person who was, at the time when the maritime claim arose, the owner of the particular ship. However, only the particular ship to

which the maritime claim relates may be arrested in respect of the maritime claims set out in (5) (o), (p) or (q) of this Article.

3. Ships shall be deemed to be in the same ownership when all the shares therein are owned by the same person or persons.

4. When in the case of a charter by demise of a ship the charterer alone is liable in respect of a maritime claim relating to that ship, the claimant may arrest that ship or any other ship owned by the charterer, but no other ship owned by the owner may be arrested in respect of such claim. The same shall apply to any case in which a person other than the owner of a ship is liable in respect of a maritime claim relating to that ship.

5. The expression 'maritime claim' means a claim arising out of one or more of the following:

(a)

damage caused by any ship either in collision or otherwise;

(b)

loss of life or personal injury caused by any ship or occurring in connection with the operation on any ship;

(c)

salvage;

(d)

agreement relating to the use or hire of any ship whether by charterparty or otherwise;

(e)

agreement relating to the carriage of goods

in any ship whether by charterparty or otherwise;

(f)

loss of or damage to goods including baggage carried in any ship;

(g)

general average;

(h)

bottomry;

(i)

towage;

(j)

pilotage;

(k)

goods or materials wherever supplied to a ship for her operation or maintenance;

(l)

construction, repair or equipment of any ship or dock charges and dues;

(m)

wages of masters, officers or crew;

(n)

master's disbursements, including disbursements made by shippers, charterers or agents on behalf of a ship or her owner;

(o)

dispute as to the title to or ownership of any ship;

(p)

disputes between co-owners of any ship as to the onwership, possession, employment or earnings of that ship;

(q)

the mortgage or hypothecation of any ship.

6. In Denmark, the expression 'arrest' shall be deemed as regards the maritime claims referred to in 5 (o) and (p) of this Article, to include a 'forbud', where that is the only procedure allowed in respect of such a claim under Articles 646 to 653 of the law on civil procedure (lov om rettens pleje).'

Article 18

The following shall be inserted at the appropriate places in chronological order in the list of Conventions set out in Article 55 of the 1968 Convention, as amended by Article 24 of the 1978 Convention and Article 8 of the 1982 Convention:

'- the Convention between Spain and France on the recognition and enforcement of judgment and arbitration awards in civil and commercial matters, signed at Paris on 28 May 1969,

'- the Convention between Spain and Italy regarding legal aid and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters, signed at Madrid on 22 May 1973,

'- the Convention between Spain and the Federal Republic of Germany on the recognition and enforcement of judgments, settlements and enforceable authentic instruments in civil and commercial matters, signed at Bonn on 14 November 1983.'

Article 19

The following shall be substituted for Article 57 of the 1968 Convention, as amended by Article 25 of the 1978 Convention:

'Article 57

1. This Convention shall not affect any conventions to which the Contracting States are or will be parties and which in relation to particular matters, govern jurisdiction or the recognition or enforcement of judgments.

2. With a view to its uniform interpretation, paragraph 1 shall be applied in the following manner:

(a) this Convention shall not prevent a court of a Contracting State which is a party to a convention on a particular matter from assuming jurisdiction in accordance with that Convention, even where the defendant is domiciled in another Contracting State which is not a party to that Convention. The court hearing the action shall, in any event, apply Article 20 of this Convention;

(b) judgments given in a Contracting State by a court in the exercise of jurisdiction provided for in a convention on a particular matter shall be

recognized and enforced in the other Contracting State in accordance with this Convention.

Where a convention on a particular matter to which both the State of origin and the State addressed are parties lays down conditions for the recognition or enforcement of judgments, those conditions shall apply. In any event, the provisions of this Convention which concern the procedure for recognition and enforcement of judgments may be applied.

3. This Convention shall not affect the application of provisions which, in relation to particular matters, govern jurisdiction or the recognition or enforcement of judgments and which are or will be contained in acts of the institutions of the European Communities or in national laws harmonized in implementation of such acts.'

Article 20

The following shall be substituted for Article 58 of the 1968 Convention:

'Article 58

Until such time as the Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters, signed at Lugano on 16 September 1988, takes effect with regard to France and the Swiss Confederation, this Convention shall not affect the rights granted to Swiss nationals by the Convention between France and the Swiss Confederation on jurisdiction and enforcement of judgments in civil matters, signed at Paris on 15 June 1869.'

Article 21

Article 60

of the 1968 Convention, as amended by Article 27 of the 1978 Convention, shall be deleted.

Article 22

Article 64

(c) of the 1968 Convention shall be deleted.

TITLE III

Adjustments to the Protocol annexed to the 1968 Convention

Article 23

The following shall be substituted for Article Vb added to the Protocol annexed to the 1968 Convention by Article 29 of the 1978 Convention and amended by Article 9 of the 1982 Convention:

'Article Vb

In proceedings involving a dispute between the master and a member of the crew of a sea-going ship registered in Denmark, in Greece, in Ireland or in Portugal, concerning remuneration or other conditions of service, a court in a Contracting State shall establish whether the diplomatic or consular officer responsible for the ship has been notified of the dispute. It shall stay the proceedings so long as he has not been notified. It shall of its own motion decline jurisdiction if the officer, having been duly notified, has exercised the powers accorded to him in the matter by a consular convention, or in the absence of such a convention has, within the time allowed, raised any objection to the exercise of such jurisdiction.'

TITLE IV

Adjustments to the 1971 Protocol

Article 24

The following paragraph shall be added to Article 1 of the 1971 Protocol, as amended by Article 30 of the 1978 Convention and Article 10 of the 1982 Convention:

'The Court of Justice of the European Communities shall also have jurisdiction to give rulings on the interpretation of the Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Convention of 27 September 1968 and to this Protocol, as adjusted by the 1978 Convention and the 1982 Convention.'

Article 25

The following shall be inserted between the fourth and fifth indents of Article 2 (1) of the 1971 Protocol, as amended by Article 31 of the 1978 Convention and Article 11 of the 1982 Convention:

'- in Spain: el Tribunal Supremo,'

and the following shall be inserted between the ninth and tenth indents thereof:

'- in Portugal: o Supremo Tribunal de Justiça and o Supremo Tribunal Administrativo,'.

Article 26

Article 6

of the 1971 Protocol, as amended by Article 32 of the 1978 Convention, shall be deleted.

Article 27

Article 10

(d) of the 1971 Protocol, as amended by Article 33 of the 1978 Convention, shall be deleted.

TITLE V

Adjustments to the 1978 Convention and the 1982 Convention

Article 28

1. Articles 25 (2), 35 and 36 of the 1978 Convention shall be deleted.

2. Article 1 (2) of the 1982 Convention shall be deleted.

TITLE VI

Transitional provisions

Article 29

1. The 1968 Convention and the 1971 Protocol, as amended by the 1978 Convention, the 1982 Convention and this Convention, shall apply only to legal proceedings instituted and to authentic instruments formally drawn up or registered after the entry into force of this Convention in the State of origin and, where recognition or enforcement of a judgment or authentic instrument is sought, in the State addressed.

2. However, judgments given after the date of entry into force of this Convention between the State of origin and the State addressed in proceedings instituted before that date shall be recognized and enforced in accordance with the provisions ot Title III of the 1968 Convention, as amended by the 1978 Convention, the 1982 Convention and this Convention, if jurisdiction was founded upon rules which accorded with the provisions of Title II of the 1968 Convention, as amended, or with the provisions of a convention which was in force between the State of origin and the State addressed when the proceedings were instituted.

TITLE VII

Final provisions

Article 30

1. The Secretary-General of the Council of the European Communities shall transmit a certified copy of the 1968

Convention, of the 1971 Protocol, of the 1978 Convention and of the 1982 Convention in the Danish, Dutch, English, French, German, Greek, Irish and Italian languages to the Governments of the Kingdom of Spain and of the Portuguese Republic.

2. The texts of the 1968 Convention, of the 1971 Protocol, of the 1978 Convention and of the 1982 Convention, drawn up in the Portuguese and Spanish languages, are set out in Annexes II, III, IV and V to this Convention. The texts drawn up in the Portuguese and Spanish languages shall be authentic under the same conditions as the other texts of the 1968 Convention, the 1971 Protocol, the 1978 Convention and the 1982 Convention.

Article 31

This Convention shall be ratified by the signatory States. The instruments of ratification shall be deposited with the Secretary-General of the Council of the European Communities.

Article 32

1. This Convention shall enter into force on the first day of the third month following the date on which two signatory States, of which one is the Kingdom of Spain or the Portuguese Republic, deposit their instruments of ratification.

2. This Convention shall take effect in relation to any other signatory State on the first day of the third month following the deposit of its instrument of ratification.

Article 33

The Secretary-General of the Council of the European Communities shall notify the signatory States of:

(a) the deposit of each instrument of ratification;

(b) the dates of entry into force of this Convention for the Contracting States.

Article 34

This Convention, drawn up in a single original in the Danish, Dutch, English, French, German, Greek, Irish, Italian, Portuguese and Spanish languages, all 10 texts being equally authentic, shall be deposited in the archives of the General Secretariat of the Council of the European Communities. The Secretary-General shall transmit a certified copy to the Government of each signatory State.

(1) The General Secretariat of the Council will shortly be publishing in the 'C' edition of the Official Journal of the European Communities a consolidated version, having no binding effect, of the Brussels Convention on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters and the Protocol on its interpretation by the Court of Justice, incorporating the amendments and additions made by the three Accession Conventions (the 1978 Convention on the accession of Denmark, Ireland and the United Kingdom, the 1982 Convention on the accession of Greece and this, the 1989 Convention on the accession of Spain and Portugal).

ANNEX I

FORMAL ADJUSTMENTS REFERRED TO IN ARTICLE 2 (a)

Danish version

1. Artikel 3, stk. 2, andet led, affattes saaledes:

禄- i Danmark: paragraf 246, stk. 2 og 3, i lov om rettens pleje芦.

2. Artikel 4, stk. 2, in fine:

I stedet for:

禄. . . der er naevnt i artikel 3, andet afsnit芦

laeses:

禄. . . der er naevnt i artikel 3, stk. 2芦.

3. Artikel 6, nr. 2, affattes saaledes:

禄2. som tredjemand i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller som tredjemand i andre tilfaelde, ved den ret . . .

(reste uaendret)芦.

4. Artikel 11, stk. 1:

I stedet for:

禄. . . artikel 10, tredje afsnit . . .芦

laeses:

禄. . . artikel 10, stk. 3 . . .芦.

5. Artikel 13, nr. 3, affattes saaledes:

禄. . . eller loesoeregenstande, og saafremt芦.

6. Artikel 15, nr. 1, affattes saaledes:

禄. . . er indgaaet, efter at tvisten . . .芦.

7. Artikel 28, stk. 3:

I stedet for:

禄Med forbehold af bestemmelserne i foerste afsnit . . .芦

laeses:

禄Med forbehold af bestemmelserne i stk. 1 . . .芦.

8. Artikel 32, andet led:

I stedet for:

禄. . . underretten芦

laeses:

禄. . . byretten芦.

9. Artikel 32, stk. 2, in fine:

I stedet for:

禄. . . ved anvendelsen af foerste afsnit芦

laeses:

禄. . . ved anvendelsen af stk. 1芦.

10. Artikel 40, stk. 2:

I stedet for:

禄. . . i artikel 20, andet og tredje afsnit, . . .芦

laeses:

禄. . . i artikel 20, stk. 2 og 3, . . .芦.

11. Artikel 46, nr. 2:

I stedet for:

禄. . . eller en tilsvarende retsakter . . .芦

laeses:

禄. . . eller en tilsvarende retsakt . . .芦.

12. Artikel 49:

I stedet for:

禄. . . og artikel 48, andet afsnit, . . .芦

laeses:

禄. . . og artikel 48, stk. 2, . . .芦.

13. Artikel 55, stk. 1:

I stedet for:

禄. . . i artikel 54, andet afsnit, . . .芦

laeses:

禄. . . i artikel 54, stk. 2, . . .芦.

14. Artikel 59, stk. 1, in fine:

I stedet for:

禄. . . i artikel 3, andet afsnit芦

laeses:

禄. . . i artikel 3, stk. 2芦.

PROTOKOLLEN

15. Artikel V, stk. 1, foerste punktum:

I stedet for:

禄. . . i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller ved intervention . . .芦

laeses:

禄. . . i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller i andre tilfaelde . . .芦.

16. Artikel V, stk. 1, andet punktum:

I stedet for:

禄I denne stat . . ., inddrages i sagen . . .芦

laeses:

禄I denne stat . . ., sagsoeges ved dens domstole . . .芦.

PROTOKOLLEN VEDROERENDE DOMSTOLENS FORTOLKNING

17. Artikel 2, nr. 1, sidste led:

I stedet for:

禄. . . artikel 37, andet afsnit, . . .芦

laeses:

禄. . . artikel 37, stk. 2, . . .芦.

(b)

German version

1. Artikel 3: Der zweite Gedankenstrich muss wie folgt lauten:

"- in Daenemark: Artikel 246 Absaetze 2 und 3 der Zivilprozessordnung (Lov om rettens pleje);"

2. Artikel 12: Am Ende der Nummern 1, 2 und 3 wird das Wort "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt.

3. Artikel 13: Unter Nummer 2 muss es statt "oder um ein anderes Kreditgeschaeft handelt, die zur Finanzierung eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt sind" heissen: "oder ein anderes Kreditgeschaeft handelt, das zur Finanzierung eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt ist".

4. Artikel 14: In Absatz 1 muss es statt "gegen die andere Vertragspartei . . ., in dessen Hoheitsgebiet diese Vertragspartei ihren Wohnsitz hat" heissen: "gegen den anderen Vertragspartner . . ., in dessen Hoheitsgebiet dieser Vertragspartner seinen Wohnsitz hat".

5. Artikel 14: In Absatz 2 muss es statt "der anderen Vertragspartei" heissen: "des anderen Vertragspartners".

6. Artikel 15: Am Ende von Nummer 1 wird das Wort "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt.

7. Artikel 16: Unter Nummer 2 muss es statt "die Gueltigkeit, Nichtigkeit" heissen: "die Gueltigkeit, die Nichtigkeit".

8. Artikel 20: In Absatz 3 muss es statt "fuer Zivil- und Handelssachen" heissen: "in Zivil- oder Handelssachen".

9. Artikel 22: In Absatz 1 muss es statt "die Entscheidung aussetzen" heissen: "das Verfahren aussetzen".

10. Artikel 27: Unter Nummer 2 muss es statt "ordnungsmaessig" heissen: "ordnungsgemaess".

11. Artikel 27: Unter Nummer 4 muss es statt "wenn das Gericht des Urteilsstaats . . . die ehelichen Gueterstaende, das Gebiet des Erbrechts" heissen: "wenn das Gericht des Ursprungsstaats . . . die ehelichen Gueterstaende oder das Gebiet des Erbrechts . . .".

12. Artikel 28: In den Absaetzen 2 und 3 muss es statt "des Urteilsstaats" jeweils heissen: "des Ursprungsstaats".

13. Artikel 29: Statt "auf ihre Gesetzmaessigkeit" muss es heissen: "in der Sache selbst".

14. Artikel 30: In Absatz 2 muss es statt "im Urteilsstaat" heissen: "im Ursprungsstaat".

15. Artikel 32: In Absatz 1 muss der zweite Gedankenstrich wie folgt lauten:

"- in Daenemark an das "byret";"

16. Artikel 32: In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".

17. Artikel 34: In Absatz 2 muss es statt "in Artikel 27 und 28" heissen: "in den Artikeln 27 und 28".

18. Artikel 34: In Absatz 3 muss es statt "auf ihre Gesetzmaessigkeit" heissen: "in der Sache selbst".

19. Artikel 37: In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".

20. Artikel 38: In Absatz 1 muss es statt "seine Entscheidung aussetzen, wenn gegen die Entscheidung im Urteilsstaat" heissen: "das Verfahren aussetzen, wenn gegen die Entscheidung im Ursprungsstaat".

21. Artikel 38: In Absatz 2 muss es statt "im Urteilsstaat" heissen: "im Ursprungsstaat".

22. Artikel 39: In Absatz 1 muss es statt "Massregeln zur Sicherung" heissen: "Massnahmen zur Sicherung".

23. Artikel 39: In Absatz 2 muss es statt "Massregeln zu betreiben" heissen: "Massnahmen zu veranlassen".

24. Artikel 40: In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".

25. Artikel 43: Statt "des Urteilsstaats" muss es heissen: "des Ursprungsstaats".

26. Artikel 44: In Absatz 1 muss es statt "ist dem Antragsteller in dem Staat, in dem die Entscheidung ergangen ist, ganz oder teilweise das Armenrecht . . . nach den Artikeln 32 bis 35 hinsichtlich des Armenrechts" heissen: "ist dem Antragsteller im Ursprungsstaat ganz oder teilweise Prozesskostenhilfe . . . nach den Artikeln 32 bis 35 hinsichtlich der Prozesskostenhilfe".

27. Artikel 44: In Absatz 2 muss es statt "Bewilligung des Armenrechts" heissen: "Bewilligung der Prozesskostenhilfe".

28. Artikel 47: Unter Nummer 1 muss es statt "nach dem Recht des Urteilsstaats" heissen: "nach dem Recht des Ursprungsstaats".

29. Artikel 47: Unter Nummer 2 muss es statt "das Armenrecht im Urteilsstaat geniesst" heissen: "Prozesskostenhilfe im Ursprungsstaat erhaelt".

30. Artikel 56: In Absatz 2 muss es statt "die Urkunden" heissen: "die oeffentlichen Urkunden".

31. Artikel Vb des dem UEbereinkommen beigefuegten Protokolls:

In Satz 2 muss es statt "Sie haben die Entscheidung auszusetzen" heissen: "Sie haben das Verfahren auszusetzen".

(c)

Greek version

1. ^Arthro 3

I defteri periptosi tis paragrafoy 2 echei os exis:

芦- sti Dania: to arthro 246 paragrafoi 2 kai 3 toy Lon om rettens pleje (nomoy politikis dikonomias).

2. ^Arthro 4, defteri paragrafos

Stin proti seira, i lexi 芦enagomenoy禄 ginetai 芦enagomenoy禄.

3. ^Arthro 5

To simeio 7 stoicheio v) ligei se teleia kai to arthro 芦i禄 sto epomeno edafio metatrepetai se kefa-

leio I.

To diazefktiko 芦i禄 metaxy ton stoicheion a) kai v) grafetai se choristi grammi.

4. ^Arthro 6

Ta simeia 1, 2 kai 3 ligoyn se ano teleia.

5. ^Arthro 6a

Stin teleftaia seira, meta ti lexi 芦periorismo禄 prostithetai i lexi 芦aftis禄.

6. ^Arthro 8

Ta dyo diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3.

7. ^Arthro 12

iOla ta diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion. Sto simeio 1, i lexi 芦genesi禄 ginetai 芦gennisi禄.

8. ^Arthro 12a

Sto simeio 2 a), triti seira, to 芦1 a)禄 ginetai 芦1^a)禄.

Sto simeio 2 v), to 芦1 ypo v)禄 ginetai 芦1^v)禄.

Sto simeio 3, to 芦1 ypo a)禄 ginetai 芦1^a)禄 kai i lexi 芦schetika禄 ginetai 芦schetiki禄.

9. ^Arthro 15

Sto simeio 1, i lexi 芦genesi禄 ginetai 芦gennisi禄.

Ta diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3.

10. ^Arthro 16

Sto simeio 2, anti 芦se thema egkyrotitas, kyroys i .^.^.禄 grafetai 芦se themata kyroys, akyrotitas i^.^.^.禄.

11. ^Arthro 17

Sto simeio 1 to diazefktiko i tithetai sto telos ton ypoparagrafon a, v, g, d kai e.

12. ^Arthro 27

Ta simeia 1, 2, 3 kai 4 ligoyn se ano teleia.

Sto simeio 4, proti seira, i lexi 芦ekdosei禄 grafetai 芦ekdosei禄.

Sto simeio 5, tetarti seira, i frasi 芦i apofasi afti禄 antikathistatai apo ti frasi 芦i teleftaia afti apofasi禄.

13. ^Arthro 31

Sti defteri paragrafo, tithetai komma meta tis lexeis 芦proigoymenos禄 kai 芦endiaferomenoy禄.

14. ^Arthro 32

I defteri periptosi tis protis paragrafoy echei os exis:

芦- sti Dania: sto byret 禄.

15. ^Arthro 34

Stin proti paragrafo, sto telos, i lexi 芦paratiriseon禄 antikathistatai apo ti lexi 芦protaseon禄.

16. ^Arthro 52

Stin proti paragrafo, sto telos, i antonymia 芦toy禄 metatithetai meta ti lexi 芦esoteriko禄.

17. ^Arthro 54

I proti paragrafos diatyponetai os exis:

芦Oi diataxeis tis paroysas symvaseos efarmozontai mono stis agoges poy askoyntai, kathos kai sta dimosia engrafa poy ekdidontai, meta tin enarxi ischyos tis.禄

I defteri paragrafos diatyponetai os exis:

芦Apofaseis, pantos poy ekdidontai meta tin enarxi ischyos tis paroysas symvaseos, katopin agogis poy echei askithei prin apo tin imerominia afti, anagnorizontai kai ekteloyntai symfona me tis diataxeis toy titloy III, an oi efarmosthentes kanones diethnoys dikaiodosias einai symfonoi i me tis diataxeis toy titloy II i me symvasi poy, kata tin imerominia askiseos tis agogis, ischye metaxy toy kratoys proelefseos kai toy kratoys anagnoriseos i ekteleseos.禄

18. ^Arthro 56

I defteri paragrafos diatyponetai os exis:

芦Synechizoyn na paragoyn apotelesmata os pros tis apofaseis poy ekdothikan kai ta engrafa poy syntachthikan prin^.^.^.禄.

19. ^Arthro 57

Stin paragrafo 1, proti seira, oi lexeis 芦ton opoion禄 antikathistantai apo tis lexeis 芦stis opoies禄.

To stoicheio v), stin archi, diatyponetai os exis:

芦Apofaseis poy ekdidontai apo dikastirio symvallomenoy kratoys kata tin askisi diethnoys dikaiodosias toy vasei symvaseos schetikis^.^.^.禄.

20. ^Arthro 59

Stin paragrafo 1, triti seira, antikathistantai oi lexeis 芦diethnoys dikaiodosias禄 apo ti lexi 芦anagnoriseos禄.

I defteri paragrafos, stin archi, diatyponetai os exis:

芦Pantos, symvallomeno kratos den borei na desmefthei^.^.^.禄.

Stin idia paragrafo, triti seira, meta ti lexi 芦kratos禄 tithetai komma kai stin teleftaia seira, i lexi 芦enagomenoy禄 grafetai 芦enagomenoy禄.

(d)

English version

1. Article 3

Read second indent of second paragraph as follows:

'- in Denmark: Article 246 (2) and (3) of the law on civil procedure (Lov om rettens pleje),'.

2. Article 27

Read beginning of point 4 as follows:

'4. if the court of the State of origin, in order . . .'.

Read beginning of point 5 as follows:

'5. if the judgment is irreconcilable with an earlier judgment given in a non-contracting State involving . . .'.

3. Article 28

Read end of second paragraph as follows:

'. . . on which the court of the State of origin based its jurisdiction.'.

Read beginning of third paragraph as follows:

'Subject to the provisions of the first paragraph, the jurisdiction of the court of the State of origin may not be reviewed; . . .'.

4. Article 30

Read end of second paragraph as follows:

'. . . if enforcement is suspended in the State of origin by reason of an appeal.'.

5. Article 32

Read second indent as follows:

'- in Denmark, to the byret,'.

6. Article 38

Read beginning of first paragraph as follows:

'The court with which the appeal under Article 37 (1) is lodged may, on the application of the appellant, stay the proceedings if an ordinary appeal has been lodged against the judgment in the State of origin or if the time . . .'.

Read beginning of second paragraph as follows:

'Where the judgment was given in Ireland or the United Kingdom, any form of appeal available in the State of origin shall be treated . . .'.

7. Article 43

Read end of Article as follows:

'. . . by the courts of the State of origin.'.

8. Article 44

Read first paragraph as follows:

'An applicant who, in the State of origin, has benefited from complete or partial legal aid or exemption from costs or expenses, shall be entitled, in the procedures provided for in Articles 32 to 35, to benefit from the most favourable legal aid or the most extensive exemption from costs or expenses provided for by the law of the State addressed.'

9. Article 47

Read point 1 as follows:

'1. documents which establish that, according to the law of the State of origin, the judgment is enforceable and has been served;'.

Read end of point 2 as follows:

'. . . legal aid in the State of origin.'.

10. Article 51

Read end of Article as follows:

'. . . enforceable in the State addressed under the same conditions as authentic instruments.'.

(e)

French version

1. Article 3 second alinéa

Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant:

芦- au Danemark: l'article 246 paragraphes 2 et 3 de la loi sur la procédure civile (Lov om rettens pleje)禄.

2. Article 32 premier alinéa

Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant:

芦- au Danemark, au byret禄.

3. Article 44 premier alinéa

L'expression 芦l'脡tat o霉 la décision a été rendue禄 est remplacée par 芦l'脡tat d'origine禄.

(f)

Irish version

1. Airteagal 3: Cuirfear an méid seo a leanas in ionad an dara fleasc:

'- sa Danmhairg: Airteagal 246 (2) agus (3) den dl铆 ar n贸s imeachta sibhialta (Lov om rettens pleje),'

2. Airteagal 12:

Cuirfear an méid seo a leanas in ionad phointe 3:

'3. a chuirfear i gcr铆ch idir sealbh贸ir polasa铆 agus 谩rach贸ir, a bhfuil sainch贸na铆 n贸 gn谩thch贸na铆 orthu araon sa St谩t Conarthach céanna tr谩th an chonartha a chur i gcr铆ch agus arb é is éifeacht d贸 dl铆nse a thabhairt do ch煤irteanna an St谩it sin fi煤 i gc谩s an teagmhas d铆obh谩lach a tharl煤 ar an gcoigr铆ch, ar an gcoinn铆oll nach bhfuil an comhaont煤 sin contr谩rtha do dhl铆 an St谩it sin,'

3. Airteagal 25:

Cuirfear na focail 'ar chostais n贸 chaiteachais' in ionad na bhfocal 'ar chostais n贸 caiteachais' ag deireadh an Airteagail.

4. Airteagal 27:

Cuirfear na focail 'c煤irt an St谩it tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'c煤irt an St谩it inar tugadh an breithi煤nas' i bpointe 4.

5. Airteagal 28:

- Cuirfear na focail 'for谩lacha Roinn 3, 4 n贸 5 de Theideal II' in ionad na bhfocal 'for谩lacha alt 3, 4 n贸 5 de Theideal II' sa chéad mh铆r.

- Cuirfear na focail 'an St谩it tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'an St谩it inar tugadh an breithi煤nas' sa dara agus sa tr铆u m铆r.

6. Airteagal 30:

Cuirfear na focail 'sa St谩t tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa St谩t inar tugadh an breithi煤nas' sa dara m铆r.

7. Airteagal 31:

Cuirfear na focail 'nuair a bheidh sé dearbhaithe, ar iarratas 贸 aon ph谩irt铆 leasmhar, go bhfuil sé infhorghn铆omhaithe sa St谩t eile sin' in ionad na bhfocal 'nuair a bheidh, ar iarratas 贸 aon ph谩irt铆 leasmhar, ord煤 a fhorghn铆omhaithe eisithe sa St谩t eile sin' ag deireadh na chéad mh铆re.

8. Airteagal 32:

Cuirfear na focail 'an tribunal de première instance n贸 rechtbank van eerste aanleg' in ionad na bhfocal 'an 'tribunal première instance' n贸 an 'rechtbank van eerste aanleg' sa chéad fhleasc.

- Cuirfear an méid seo leanas in ionad an dara fleasc:

'- sa Danmhairg, an byret,'.

9. Airteagal 38:

- Cuirfear na focail 'sa St谩t tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa St谩t inar tugadh an breithi煤nas' sa chéad mh铆r.

- Cuirfear na focail 'sa St谩t tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa St谩t inar tugadh é' sa dara m铆r.

10. Airteagal 43:

Cuirfear na focail 'c煤irteanna an St谩it tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'c煤irteanna an St谩it inar tugadh an breithi煤nas'.

11. Airteagal 44:

Cuirfear na focail 'sa St谩t tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa St谩t inar tugadh an breithi煤nas'.

12. Airteagal 47:

Cuirfear na focail 'de réir dhl铆 an St谩it tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'de réir dl铆 an St谩it inar tugadh an breithi煤nas' i bpointe 1.

13. Airteagal 50:

- Cuirfear na focail 'a dhearbh煤, i St谩t conarthach eile, go bhfuil sé

infhorghn铆omhaithe ann' in ionad na bhfocal 'ord煤 a fhorghn铆omhaithe a eisi煤int i

St谩t Conarthach eile' agus na focail 'sa St谩t chun a ndéantar an t-iarratas' in ionad na bhfocal 'sa St谩t a n-iarrtar forghn铆omh煤 ann' sa chéad mh铆r.

- Cuirfear na focail 'a bar谩nt煤lacht' in ionad na bhfocal 'a bhar谩nt煤lacht' sa dara m铆r.

14. Airteagal 51:

Cuirfear na focail 'an St谩t chun a ndéantar an t-iarratas' in ionad na bhfocal 'an St谩t a n-iarrtar forghn铆omh煤 ann'.

15. Airteagal 55:

- Cuirfear an focal 'fhorghn铆omh煤' in ionad an fhocail 'forghn铆omh煤' sa chéad fhleasc, sa dara, sa séu, sa seacht煤 agus san ocht煤 fleasc, sa chéad fhleasc déag, sa daran fleasc déag agus sa ch煤igi煤 fleasc déag.

- Cuirfear an focal 'c贸mhalartach' in ionad an fhocail 'frithph谩irteach' sa cheathr煤, sa ch煤igi煤, sa nao煤 agus sa deichi煤 fleasc, sa tr铆u fleasc déag agus sa cheathr煤 fleasc déag.

- Cuirfear an focal 'frithph谩irteach' in ionad an fhocail 'c贸mhalartach' sa seacht煤 fleasc agus sa dara fleasc déag.

16. Airteagal 56:

Cuirfear na focail 'i leith breithi煤nas a tugadh agus doiciméad a tarraing铆odh suas go foirmi煤il n贸 a cl谩ra铆odh mar ionstraim铆 bar谩nt煤la' in ionad na bhfocal 'i leith breithi煤nas a tugadh agus ionstraim铆 bar谩nt煤la a tarraing铆odh suas go foirmi煤il n贸 a cl谩ra铆odh mar ionstraim铆 bar谩nt煤la' sa dara m铆r.

17. Airteagal 59:

Cuirfear na focail 'i gcoinbhinsi煤n um aithint agus fhorghn铆omh煤 breithi煤nas' in ionad na bhfocal 'i gcoinbhinsi煤n um aithint agus forghn铆omh煤 breithi煤nas' sa chéad mh铆r.

18. Pr贸tacal, Airteagal IV: Cuirfear na focail 'oifigeach an St谩it tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'oifigeach St谩t a thionscanta' sa dara m铆r.

(g)

Italian version

1. Articolo 3, secondo comma:

- secondo trattino:

leggi:

芦- in Danimarca: l'articolo 246, paragrafi 2 e 3 della legge sulla procedura civile (Lov om rettens pleje).禄;

- ultimo trattino, lettera c):

anziché:

芦c) sul sequestro, ottenuto dall'attore, di beni esistenti nel Regno Unito.禄,

leggi:

芦c)

sul sequestro, ottenuto dall'attore, di beni situati nel Regno Unito禄.

2. Articolo 12 bis, prima frase:

anziché:

芦I rischi di cui all'articolo 12, 5掳, sono i seguenti:禄,

leggi:

芦I rischi di cui all'articolo 12, punto 5, sono i seguenti:禄.

3. Articolo 28, ultimo comma:

anziché:

芦Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, 1掳.禄,

leggi:

芦Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, punto 1禄.

4. Articolo 32, primo comma, secondo trattino:

leggi:

芦- in Danimarca, al byret,禄.

5. Articolo 38, primo comma:

anziché:

芦il giudice dell'opposizione . . .禄,

leggi:

芦Il giudice davanti al quale è proposta l'opposizione . . .禄.

6. Articolo 44, primo comma:

anziché:

芦L'istante che, nello Stato in cui è stata resa la decisione, ha beneficiato . . .禄,

leggi:

芦L'istante che, nello Stato di origine, ha beneficiato . . .禄.

7. Articolo 51:

anziché:

芦Le transazioni . . . nello Stato di origine sono tali nello Stato richiesto . . .禄,

leggi:

芦Le transazioni . . . nello Stato di origine hanno efficacia esecutiva nello Stato richiesto . . .禄.

PROTOCOLLO

8. Articolo I:

anziché:

芦Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, 1掳, . . .禄,

leggi:

芦Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, punto 1, . . .禄.

9. Articolo V, secondo comma:

anziché:

芦Le decisioni rese negli Stati contraenti in virt霉 dell'articolo 6, 2掳, e . . .禄,

leggi:

芦Le decisioni rese negli Stati contraenti in virt霉 dell'articolo 6, punto 2, e . . .禄.

10. Articolo V quinquies:

anziché:

芦Fatta salva . . . sul brevetto europeo per mercato comune, . . .禄,

leggi:

芦Fatta salva . . . sul brevetto europeo per il mercato comune, . . .禄.

(h)

Dutch version

1. Artikel 1, eerste lid, tweede zin:

in plaats van: "Het omvat inzonderheid niet-fiscale zaken, zaken van douane of administratiefrechtelijke zaken."

leze men: "Het heeft inzonderheid geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken.".

2. Artikel 2,

tweede lid:

in plaats van: "Voor hen, die"

leze men: "Voor degenen die".

3. Artikel 3

- eerste lid:

in plaats van: "Zij, die"

leze men: "Degenen die";

- tweede lid:

het tweede streepje wordt als volgt gelezen:

"- in Denemarken: artikel 246, leden 2 en 3, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering (lov om rettens pleje)".

4. Artikel 5

- punt 2:

in plaats van: ". . . eis is welke verbonden is . . ."

leze men: ". . . eis is die verbonden is . . .";

- punt 7:

in plaats van: ". . . het gerecht in wiens rechtsgebied . . ."

leze men: ". . . het gerecht in het rechtsgebied waarvan . . .".

5. Artikel 6,

punt 2:

in plaats van: ". . . de afgeroepene"

leze men: ". . . de opgeroepene".

6. Artikel 6 bis:

in plaats van: ". . . de interne wet van deze Staat"

leze men: ". . . het nationale recht van deze Staat".

7. Afdeling 3

(titel):

in plaats van: "Bevoegdheid bij geschillen inzake verzekeringen"

leze men: "Bevoegdheid in verzekeringszaken".

8. Artikel 8,

punt 2:

in plaats van: ". . . het gerecht van de plaats waar de verzekeringsnemer zijn woonplaats heeft,"

leze men: ". . . het gerecht van de woonplaats van de verzekeringnemer,".

9. Artikel 11,

eerste lid:

in plaats van: ". . . op welk grondgebied de verweerder"

leze men: ". . . op het grondgebied waarvan de verweerder".

10. Artikel 12,

punt 3:

in plaats van: "waarbij een verzekeringsnemer en een verzekeraar, die op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst"

leze men: "waarbij een verzekeringnemer en een verzekeraar die, op het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten".

11. Artikel 12 bis - punt 2, aanhef:

in plaats van: ". . . met uitzondering van de . . ."

leze men: ". . . met uitzondering van die . . .";

- punt 2, onder a):

in plaats van: ". . . voor zover bevoegdheid toekennende overeenkomsten ter zake niet zijn verboden . . ."

leze men: ". . . voor zover ter zake overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter niet zijn verboden . . .".

12. Artikel 13,

punt 3, onder a):

in plaats van: "publiciteit"

leze men: "reclame".

13. Artikel 14,

derde lid:

in plaats van: "het gerecht, voor hetwelk"

leze men: "het gerecht, waarvoor".

14. Artikel 16,

punt 4:

in plaats van: "de Verdragsluitende Staat, op welks grondgebied"

leze men: "de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan".

15. Artikel 18:

in plaats van: "Buiten de gevallen dat zijn bevoegdheid voortspruit"

leze men: "Buiten de gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit".

16. Artikel 20,

derde lid in fine:

in plaats van: "strekt ter uitvoering van dat verdrag"

leze men: "overeenkomstig het bepaalde in dat Verdrag moest geschieden.".

17. Artikel 22

- tweede lid:

in plaats van: ". . . het gerecht bij hetwelk de zaak het eerst is aangebracht bevoegd is . . ."

leze men: ". . . het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, bevoegd is . . .";

- derde lid:

in plaats van: ". . . haar gelijktijdige behandeling . . ."

leze men: ". . . hun gelijktijdige behandeling".

18. Artikel 23:

in plaats van: ". . . het gerecht bij hetwelk . . ."

leze men: ". . . het gerecht waarbij . . .".

19. Artikel 27,

punt 2:

in plaats van: ". . . nodig was aan de verweerder, tegen wie . . ."

leze men: ". . . nodig was, aan de verweerder tegen wie . . .".

20. Artikel 30,

tweede lid:

in plaats van: "De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, wordt ingeroepen, kan zijn uitspraak aanhouden."

leze men: "De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning wordt ingeroepen van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, kan haar uitspraak aanhouden.".

21. Artikel 31,

tweede lid:

in plaats van: ". . . op verzoek van elke belanghebbende partij in dat deel van het Verenigd Koninkrijk . . ."

leze men: ". . . ten verzoeke van iedere belanghebbende partij in het betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk . . .".

22. Artikel 32,

eerste lid:

- zevende streepje:

in plaats van: "de "corte d'appello" "

leze men: "het "corte d'appello" ";

- het tweede streepje wordt als volgt gelezen:

"- in Denemarken, tot de "byret";".

23. Artikel 32,

tweede lid:

in plaats van: "Het betrokken bevoegde gerecht"

leze men: "Het relatief bevoegde gerecht".

24. Artikel 36,

tweede lid in fine:

in plaats van: ". . . met het oog op . . ."

leze men: ". . . op grond van . . .".

25. Voetnoot (2), artikel 36, punt 4:

in fine toevoegen na het woord "vordering", de woorden "ter zake van het schip.".

26. Artikel 37,

eerste lid:

- eerste streepje:

het woord "het" schrappen;

- vijfde streepje:

in plaats van: "de "cour d'appel" "

leze men: "het "cour d'appel" ";

- zevende streepje:

in plaats van: "de "corte d'appello" "

leze men: "het "corte d'appello" ";

- achtste streepje:

in plaats van: "de "Cour supérieure . . ." "

leze men: "het "Cour supérieure . . ." ";

- tweede lid, tweede streepje:

in plaats van: "het "hoejesteret" "

leze men: "de "hoejesteret" ".

27. Artikel 38,

tweede lid, derde regel:

een komma invoegen tussen de woorden "ingesteld" en "voor".

28. Artikel 40,

eerste lid, eerste streepje:

het woord "de" schrappen.

29. Artikel 40

- vijfde streepje:

in plaats van: "de "cour d'appel" "

leze men: "het "cour d'appel" ";

- zevende streepje:

in plaats van: "de "corte d'appello" "

leze men: "het "corte d'appello" ";

- achtste streepje:

in plaats van: "de "Cour supérieure . . ." "

leze men: "het "Cour supérieure . . ." ".

30. Artikel 41,

vierde streepje:

in plaats van: "een "Supreme Court" "

leze men: "het "Supreme Court" ".

31. Artikel 44,

tweede lid, negende regel:

in plaats van: ". . . om hem voor gehele of gedeeltelijke kosteloze rechtsbijstand . . ."

leze men: ". . . om hem geheel of gedeeltelijk voor kosteloze rechtsbijstand . . .".

32. Artikel 45:

in plaats van: "De partij, die . . ."

leze men: "Aande partij die . . .".

33. Artikel 59,

tweede lid, punt 2:

de woorden "die gesteld is" schrappen.

34. Artikel II,

eerste lid:

in plaats van: ". . . welks onderdaan zij niet zijn . . ."

leze men: ". . . waarvan zij geen onderdaan zijn . . .".

35. Artikel II,

tweede lid, in fine:

in plaats van: ". . . noch te worden ten uitvoer gelegd."

leze men: ". . . noch ten uitvoer worden gelegd.".

36. Artikel IV,

eerste lid:

in plaats van: "voorzien"

leze men: "bepaald".

37. Artikel IV,

tweede lid:

in plaats van: ". . . de Staat op welks grondgebied . . ."

leze men: ". . . de Staat op het grondgebied waarvan . . .".

38. Artikel IV,

tweede lid:

in plaats van: ". . . het stuk aan degene, voor wie het bestemd is uit te reiken." EWG:L666UMBA02.92 27. 9. 1989

En fe de lo cual, los abajo firmantes, debidamente autorizados a tal efecto, han firmado el presente Convenio.

Til bekraeftelse heraf har undertegnede behoerigt befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

Zu Urkund dessen haben die hierzu gehoerig befugten Unterzeichneten dieses UEbereinkommen unterschrieben.

Se p铆stvsh tvn anvtérv, oi zpogr谩fontew plhrejozsioi, de贸ntvw ejozsiodothménoi prow tozto, éuesan thn zpografh tozw k谩tv ap贸 thn parozsa szmbash.

In witness whereof the undersigned, being duly authorized thereto, have signed this Convention.

En foi de quoi, les soussignés, d没ment autorisés 脿 cet effet, ont signé la présente convention.

D谩 fhian煤 sin, chuir na daoine th铆os-s铆nithe, arna n-煤dar煤 go cu铆 chiuge sin, a l谩mh leis an gCoinbhinsi煤n seo.

In fede di che, i sottoscritti, debitamente autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

Em fé do que, os signat谩rios, devidamente autorizados para o efeito, apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao.

Hecho en Donostia - San Sebasti谩n, a veintiseis de mayo de mil novecientos ochenta y nueve.

Udfaerdiget i Donostia - San Sebasti谩n, den seksogtyvende maj nitten hundrede og niogfirs.

Geschehen zu Donostia - San Sebasti谩n am sechsundzwanzigsten Mai neunzehnhundertneunundachtzig.

iEgine sth Donostia - San Sebasti谩n, stis eikosi exi Maioy chilia enniakosia ogdonta ennea.

Done at Donostia - San Sevastian, on tie tsentz-sichti daz of Maz in tie zear one tiothsand nine ithndred and eigitz-nine.

Fait a Donostia - San Sevastian, le oingt-sich mai mil nethf psent qthatre-oingt-nethf.

Arna dieanami in Donostia - San Sevastian, an se la is fipsie de Viealtaine sa viliain mle naoi gpsead opsito a naoi.

Fatto a Donostia - San Sevastian, addi oentisei mangio millenooepsentottantanooe.

Gedaan te Donostia - San Sevastian, de yesentsintigste mei negentienionderd negenentapsitig.

Feito em Donostia - San Sevastian, em ointe e seis de Maio de mil nooepsentos e oitenta e nooe.

Pothr Sa Maxeste le Roi des Velges

Ooor Yixne Maxesteit de Koning der Velgen

For Iendes Maxest t Danmarks Dronning

Fthr den Pr sidenten der Vthndesrepthvlik Dethtspsiland

Gia ton Proedro tis Ellinikis Dimokratias

Por Sth Maxestad el Rez de Espana

Pothr le president de la Repthvliqthe fran aise

Tiar pseann Thapsitaran na iEireann

Per il presidente della Repthvvlipsa italiana

Pothr Son Altesse Rozale le Grand-Dthps de Lthchemvothrg

Ooor Iare Maxesteit de Koningin der Nederlanden

Pelo Presidente da Repvlipsa Portthgthesa

For Ier Maxestz tie Qtheen of tie Thnited Kingdom of Great Vritain and Nortiern Ireland

ANEXO II CONVENIO relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil PRE脕MBULO

LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES DEL TRATADO CONSTITUTIVO DE LA COMUNIDAD ECON脫MICA EUROPEA,

Deseando aplicar las disposiciones del art铆culo 220 de dicho Tratado en virtud del cual se compromet铆an a garantizar la simplificaci贸n de las formalidades a las que est谩n sometidos el reconocimiento y la ejecuci贸n rec铆procos de las resoluciones judiciales,

Preocupadas por fortalecer en la Comunidad la protecci贸n jur铆dica de las personas establecidas en la misma,

Considerando que es importante, a este fin, determinar la competencia de sus jurisdicciones en el orden internacional, facilitar el reconocimiento y establecer un procedimiento r谩pido al objeto de garantizar la ejecuci贸n de las resoluciones judiciales, de los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva y de las transacciones judiciales,

Han decidido celebrar el presente Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:

SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:

al Se帽or Pierre HARMEL, Ministro de Asuntos Exteriores;

EL PRESIDENTE DE LA R脡PUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:

al Se帽or Willy BRANDT, Vicecanciller, Ministro de Asuntos Exteriores;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FRANCESA:

al Se帽or Michel DEBRE, Ministro de Asuntos Exteriores;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA ITALIANA:

al Se帽or Giuseppe MEDICI, Ministro de Asuntos Exteriores;

SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:

al Se帽or Pierre GREGOIRE, Ministro de Asuntos Exteriores;

SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PA脥SES BAJOS:

al Se帽or J. M. A. H. LUNS, Ministro de Asuntos Exteriores;

QUIENES, reunidos en el seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,

HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:

T脥TULO I

脕MBITO DE APLICACI脫N

Art铆culo 1 El presente Convenio se aplicar谩 en materia civil y mercantil con independencia de la naturaleza del 贸rgano jurisdiccional.

Se excluir谩 del 谩mbito de aplicaci贸n del presente Convenio:

1. el estado y la capacidad de las personas f铆sicas, los reg铆menes matrimoniales, los testamentos y las sucesiones;

2. la quiebra, los convenios entre quebrado y acreedores y dem谩s procedimientos an谩logos;

3. la Seguridad Social;

4. el arbitraje.

T脥TULO II

COMPETENCIA JUDICIAL

Secci贸n 1

Disposiciones generales

Art铆culo 2 Salvo lo dispuesto en el presente Convenio, las personas domiciliadas en un Estado contratante estar谩n sometidas, sea cual fuere su nacionalidad, a los 贸rganos jurisdiccionales de dicho Estado.

A las personas que no tuvieren la nacionalidad del Estado en que estén domiciliadas les ser谩n de aplicaci贸n las reglas de competencia judicial que se aplicaren a los nacionales.

Art铆culo 3 Las personas domiciliadas en un Estado contratante s贸lo podr谩n ser demandadas ante los tribunales de otro Estado contratante en virtud de las reglas establecidas en las Secciones 2 a 6 del presente T铆tulo.

En particular, no podr谩 invocarse frente a ellas:

- en Bélgica: el art铆culo 15 del C贸digo Civil y las disposiciones de los art铆culos 52, 52bis y 53 de la ley de 25 de marzo de 1876 sobre la competencia;

- en la Rep煤blica Federal de Alemania: el art铆culo 23 de la Ley de Enjuiciamiento Civil;

- en Francia: los art铆culos 14 y 15 del C贸digo Civil;

- en Italia: el art铆culo 2 y los apartados 1 y 2 del art铆culo 4 de la Ley de Enjuiciamento Civil;

- en Luxemburgo: los art铆culos 14 y 15 del C贸digo Civil;

- en los Pa铆ses Bajos: el p谩rrafo tercero del art铆culo 126 y el art铆culo 127 de la Ley de Enjuiciamiento Civil.

Art铆culo 4 Si el demandado no estuviere domiciliado en un Estado contratante la competencia judicial se regir谩, en cada Estado contratante, por la ley de este Estado, sin perjuicio de la aplicaci贸n de lo dispuesto en el art铆culo 16.

Toda persona, sea cual fuere su nacionalidad, domiciliada en el territorio de un Estado contratante podr谩 invocar contra dicho demandado, del mismo modo que los nacionales de este Estado, las reglas de competencia judicial vigentes en el mismo y, en particular, las previstas en el p谩rrafo segundo del art铆culo 3.

Secci贸n 2

Competencias especiales

Art铆culo 5 Las personas domiciliadas en un Estado contratante podr谩n ser demandadas en otro Estado contratante:

1. en materia contractual, ante el tribunal del lugar en el que hubiere sido o debiere ser cumplida la obligaci贸n;

2. en materia de alimentos, ante el tribunal del lugar del domicilio o de la residencia habitual del acreedor de alimentos;

3. en materia delictual o cuasidelictual, ante el tribunal del lugar donde se hubiere producido el hecho da帽oso;

4. si se tratare de acciones por da帽os y perjuicios o de acciones de restituci贸n fundamentadas en un acto que diere lugar a un procedimiento penal, ante el tribunal que conociere de dicho proceso, en la medida en que, de conformidad con su ley, dicho tribunal pudiere conocer de la acci贸n civil;

5. si se tratare de litigios relativos a la explotaci贸n de sucursales, agencias o cualquier otro establecimiento, ante el tribunal en que se hallaren sitos.

Art铆culo 6 Las personas a las que se refiere el art铆culo anterior podr谩n también ser demandadas:

1. si hubiere varios demandados, ante el tribunal del domicilio de cualquiera de ellos;

2. si se tratare de una demanda sobre obligaciones de garant铆a o para la intervenci贸n de terceros en el proceso, ante el tribunal que estuviere conociendo de la demanda principal, salvo que ésta se hubiere formulado con el 煤nico objeto de provocar la intervenci贸n de un tribunal distinto del correspondiente al demandado;

3. si se tratare de una reconvenci贸n derivada del contrato o hecho en que se fundamentare la demanda inicial, ante el tribunal que estuviere conociendo de esta 煤ltima.

Secci贸n 3

Competencia en materia de seguros

Art铆culo 7 En materia de seguros, se determinar谩 la competencia con arreglo a las disposiciones de la presente Secci贸n, sin perjuicio de lo dispuesto en el art铆culo 4 y en el apartado 5 del art铆culo 5.

Art铆culo 8 El asegurador domiciliado en un Estado contratante podr谩 ser demandado ante los tribunales de dicho Estado, o, en otro Estado contratante, ante el tribunal del lugar donde tuviere su domicilio el tomador del seguro, o, si varios aseguradores fueren demandados, ante los tribunales del Estado contratante en el que uno de ellos tuviere su domicilio.

Si la ley del tribunal que conozca del supuesto estableciere dicha competencia, el asegurador podr谩, asimismo, ser demandado, en un Estado contratante distinto del de su

domicilio, ante el tribunal del lugar donde el intermediario que hubiere intervenido en la celebraci贸n del contrato de seguro tuviere su domicilio, siempre que dicho domicilio figurare en la p贸liza o en la propuesta de seguro.

Cuando el asegurador no estuviere domiciliado en un Estado contratante pero tuviere sucursales, agencias o cualquier otro establecimiento en un Estado contratante, se le considerar谩, para los litigios relativos a su explotaci贸n, domiciliado en dicho Estado.

Art铆culo 9 El asegurador podr谩, adem谩s, ser demandado ante el tribunal del lugar en que se hubiere producido el hecho da帽oso cuando se tratare de seguros de responsabilidad o de seguros relativos a inmuebles. La misma regla ser谩 de aplicaci贸n cuando se tratare de seguros que se refirieren a inmuebles y a bienes muebles cubiertos por una misma p贸liza y afectados por el mismo siniestro.

Art铆culo 10 En materia de seguros de responsabilidad civil, el asegurador podr谩 ser demandado igualmente ante el tribunal que conociere de la acci贸n de la persona perjudicada contra el asegurado, cuando la ley de este tribunal lo permitiere.

Las disposiciones de los art铆culos 7, 8 y 9 ser谩n aplicables en los casos de acci贸n directa entablada por el perjudicado contra el asegurador cuando la acci贸n directa fuere posible.

El mismo tribunal ser谩 competente cuando la ley reguladora de esta acci贸n directa previere la posibilidad de demandar al tomador del seguro o al asegurado.

Art铆culo 11 Salvo lo dispuesto en el p谩rrafo tercero del art铆culo 10, la acci贸n del asegurador s贸lo podr谩 ser ejercitada ante los tribunales del Estado contratante en cuyo territorio estuviere domiciliado el demandado, ya sea tomador del seguro, asegurado o beneficiario.

Las disposiciones de la presente Secci贸n no afectar谩n al derecho de interponer una reconvenci贸n ante el tribunal que estuviere conociendo de una demanda inicial de conformidad con la presente Secci贸n.

Art铆culo 12 脷nicamente prevalecer谩n sobre las disposiciones de la presente Secci贸n los convenios:

1. posteriores al nacimiento del litigio, o

2. que permitieren al tomador del seguro, al asegurado o al beneficiario formular demandas ante tribunales distintos de los indicados en la presente Secci贸n, o

3. que, habiéndose celebrado entre un tomador de seguro y un asegurador domiciliados en un mismo Estado contratante, atribuyeren, aunque el hecho da帽oso se hubiere

producido en el extranjero, competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.

Secci贸n 4

Competencia en materia de venta y préstamos a plazos

Art铆culo 13 En materia de venta a plazos de mercader铆as o de un préstamo a plazos directamente vinculado a la financiaci贸n de la venta de tales bienes, la competencia quedar谩 determinada por la presente Secci贸n, sin perjuicio de lo dispuesto en el art铆culo 4 y en el punto 5 del art铆culo 5.

Art铆culo 14 El vendedor y el prestamista domiciliados en un Estado contratante podr谩n ser demandados ante los tribunales de dicho Estado o ante los tribunales del Estado contratante en el que tuviere su domicilio el comprador o el prestatario.

La acci贸n del vendedor contra el comprador y la del prestamista contra el prestatorio s贸lo podr谩 interponerse ante los tribunales del Estado en el que el demandado tuviere su domicilio.

Estas disposiciones no afectar谩n al derecho de presentar una reconvenci贸n ante el tribunal que entendiere de una demanda principal de conformidad con la presente Secci贸n.

Art铆culo 15 脷nicamente prevalecer谩n sobre las disposiciones de la presente Secci贸n los convenios:

1. posteriores al nacimiento del litigio, o

2. que permitieren al comprador o al prestatario formular demandas ante tribunales distintos de los indicados en la presente Secci贸n, o

3. que habiéndose celebrado entre el comprador y el vendedor o entre el prestatario y el prestamista, domiciliados o con residencia habitual en el mismo Estado contratante, atribuyeren competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.

Secci贸n 5

Competencias exclusivas

Art铆culo 16 Son exclusivamente competentes, sin consideraci贸n del domicilio:

1. en materia de derechos reales inmobiliarios y de contratos de arrendamiento de bienes inmuebles, los tribunales del Estado contratante donde el inmueble se hallare sito;

2. en materia de validez, nulidad o disoluci贸n de sociedades y personas jur铆dicas que tuvieran su domicilio en un Estado contratante, o de decisiones de sus 贸rganos, los tribunales de dicho Estado;

3. en materia de validez de las inscripciones en los registros p煤blicos, los tribunales del Estado contratante en que se encontrare el registro;

4. en materia de inscripciones o validez de patentes, marcas, dise帽os o dibujos y modelos, y dem谩s derechos an谩logos sometidos a dep贸sito o registro, los tribunales del Estado contratante en que se hubiere solicitado, efectuado o tenido por efectuado el dep贸sito o registro

en virtud de lo dispuesto en alg煤n convenio internacional;

5. en materia de ejecuci贸n de las resoluciones judiciales, los tribunales del Estado contratante del lugar de la ejecuci贸n.

Secci贸n 6

Pr贸rroga de la competencia

Art铆culo 17 Si, mediante un convenio escrito o mediante un convenio verbal confirmado por escrito, las partes, cuando al menos una de ellas tuviere su domicilio en un Estado contratante, hubieren acordado que un tribunal o los tribunales de un Estado contratante fueren competentes para conocer de cualquier litigio que hubiere surgido o que pudiere surgir con ocasi贸n de una determinada relaci贸n jur铆dica, tal tribunal o tales tribunales ser谩n los 煤nicos competentes.

No surtir谩n efectos los convenios atributivos de competencia si fueren contrarios a las disposiciones de los art铆culos 12 y 15 o si excluyeren la competencia de tribunales exclusivamente competentes en virtud del art铆culo 16.

Cuando se celebrare un convenio atributivo de competencia en favor de una sola de las partes, ésta conservar谩 su derecho de acudir ante cualquier otro tribunal que fuere competente en virtud del presente Convenio.

Art铆culo 18 Con independencia de los casos en los que su competencia resultare de otras disposiciones del presente Convenio, ser谩 competente el tribunal de un Estado contratante ante el que compareciere el demandado. Esta regla no ser谩 de aplicaci贸n si la comparecencia tuviere por objeto impugnar la competencia o si existiere otra jurisdicci贸n exclusivamente competente en virtud del art铆culo 16.

Secci贸n 7

Comprobaci贸n de la competencia judicial y de la

admisibilidad

Art铆culo 19 El tribunal de un Estado contratante, que conociere a t铆tulo principal de un litigio para el que los tribunales de otro

Estado contratante fueren exclusivamente competentes en virtud del art铆culo 16, se declarar谩 de oficio incompetente.

Art铆culo 20 Cuando el demandado domiciliado en un Estado contratante fuere emplazado por un tribunal de otro Estado contratante y no compareciere, dicho tribunal se declarar谩 de oficio incompetente si su competencia no estuviere fundamentada en las disposiciones del presente Convenio.

Este tribunal estar谩 obligado a suspender el procedimiento en tanto no se acreditare que el demandado ha podido recibir la cédula de emplazamiento con tiempo suficiente para defenderse o que se ha tomado toda diligencia a tal fin.

La disposiciones del p谩rrafo precedente se sustituir谩n por las del art铆culo 15 del Convenio de La Haya, de 15 de noviembre de 1965, relativo a la notificaci贸n o traslado en el extranjero de documentos judiciales y extrajudiciales en materia civil o mercantil, si la cédula de emplazamiento hubiere de ser remitida al extranjero, en cumplimiento del presente Convenio.

Secci贸n 8

Litispendencia y conexidad

Art铆culo 21 Cuando se formularen demandas con el mismo objeto y la misma causa entre las mismas partes ante tribunales de Estados contratantes distintos, el tribunal ante el que se formulare la segunda demanda deber谩, incluso de oficio, inhibirse en favor del tribunal ante el que se interpuso la primera.

El tribunal que deber铆a inhibirse podr谩 suspender el procedimiento si fuere impugnada la competencia del otro tribunal.

Art铆culo 22 Cuando se presentaren demandas conexas ante tribunales de Estados contratantes diferentes y estuvieren pendientes en primera instancia, el tribunal ante el que se hubiere presentado la demanda posterior podr谩 suspender el procedimiento.

Este tribunal podr谩 de igual modo inhibirse, a instancia de una de las partes, a condici贸n de que su ley permita la acumulaci贸n de asuntos conexos y de que el tribunal ante el que se hubiere presentado la primera demanda fuere competente para conocer de ambas demandas.

Se considerar谩n conexas, a los efectos del presente art铆culo, las demandas vinculadas entre s铆 por una relaci贸n tan estrecha que ser铆a oportuno tramitarlas y juzgarlas al mismo tiempo a fin de evitar resoluciones que podr铆an ser inconciliables si los asuntos fueren juzgados separadamente.

Art铆culo 23 Cuando en demandas sobre un mismo asunto los tribunales de varios Estados contratantes se declararen exclusivamente competentes, el desistimiento se llevar谩 a cabo en favor del tribunal ante el que se hubiere presentado la primera demanda.

Secci贸n 9

Medidas provisionales y cautelares

Art铆culo 24 Podr谩n solicitarse medidas provisionales o cautelares previstas por la ley de un Estado contratante a las autoridades judiciales de dicho Estado, incluso si, en virtud del presente Convenio, un tribunal de otro Estado contratante fuere competente para conocer sobre el fondo.

T脥TULO III

RECONOCIMIENTO Y EJECUCI脫N

Art铆culo 25 Se entender谩 por 芦resoluci贸n禄, a los efectos del presente Convenio, cualquier decisi贸n adoptada por un tribunal de un Estado contratante con independencia de la denominaci贸n que recibiere, tal como auto, sentencia, providencia o mandamiento de ejecuci贸n, as铆 como el acto por el cual el secretario judicial liquidare las costas del proceso.

Secci贸n 1

Reconocimiento

Art铆culo 26 Las resoluciones dictadas en un Estado contratante ser谩n reconocidas en los dem谩s Estados contratantes, sin que fuere necesario recurrir a procedimiento alguno.

En caso de oposici贸n, cualquier parte interesada que invocare el reconocimiento a t铆tulo principal podr谩 solicitar, por el procedimiento previsto en las Secciones 2 y 3 del presente T铆tulo, que se reconozca la resoluci贸n.

Si el reconocimiento se invocare como cuesti贸n incidental ante un tribunal de un Estado contratante, dicho tribunal ser谩 competente para entender del mismo.

Art铆culo 27 Las resoluciones no se reconocer谩n:

1. si el reconocimiento fuere contrario al orden p煤blico del Estado requerido;

2. cuando se dictaren en rebeld铆a del demandado, si no se hubiere entregado o notificado al mismo la cédula de emplazamiento, de forma regular y con tiempo suficiente para defenderse;

3. si la resoluci贸n fuere inconciliable con una resoluci贸n dictada en un litigio entre las mismas partes en el Estado requerido;

4. si el tribunal del Estado de origen, para dictar su resoluci贸n, hubiere desconocido, al decidir de una cuesti贸n relativa al estado o capacidad de las personas f铆sicas, a los reg铆menes matrimoniales, a los testamentos o a las sucesiones, una regla de Derecho internacional privado del Estado requerido, a menos que se hubiere llegado al mismo resultado mediante la aplicaci贸n de las normas de Derecho internacional privado del Estado requerido.

Art铆culo 28 Asimismo, no se reconocer谩n las resoluciones si se hubiere desconocido las disposiciones de las Secciones 3, 4 y 5 del T铆tulo II, as铆 como el caso previsto en el art铆culo 59.

En la apreciaci贸n de las competencias mencionadas en el p谩rrafo anterior, el tribunal requerido quedar谩 vinculado por las apreciaciones de hecho sobre las cuales el tribunal del Estado de origen hubiere fundamentado su competencia.

Sin perjuicio de las disposiciones del p谩rrafo primero, no podr谩 procederse a la fiscalizaci贸n de la competencia del tribunal del Estado de origen; el orden p煤blico contemplado en el punto 1 del art铆culo 27 no afectar谩 a las reglas relativas a la competencia judicial.

Art铆culo 29 La resoluci贸n extranjera en ning煤n caso podr谩 ser objeto de una revisi贸n en cuanto al fondo.

Art铆culo 30 El tribunal de un Estado contratante ante el que se hubiere solicitado el reconocimiento de una resoluci贸n dictada en otro Estado contratante podr谩 suspender el procedimiento si dicha resoluci贸n fuere objeto de un recurso ordinario.

Secci贸n 2

Ejecuci贸n

Art铆culo 31 Las resoluciones dictadas en un Estado contratante que all铆 fueren ejecutorias se ejecutar谩n en otro Estado contratante cuando, a instancia de cualquier parte interesada, sean revestidas de la f贸rmula ejecutoria en este 煤ltimo Estado.

Art铆culo 32 La solicitud se presentar谩:

- en Bélgica ante el 芦Tribunal de première instance禄 o 芦Rechtbank van eerste aanleg禄,

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el Presidente de una sala del 芦Landgericht禄,

- en Francia, ante el Presidente del 芦Tribunal de grande instance禄,

- en Italia, ante la 芦Corte d'appello禄,

- en Luxemburgo, ante el Presidente del 芦Tribunal d'arrondissement禄,

- en los Pa铆ses Bajos, ante el Presidente del 芦Arrondissementsrechtbank禄.

La competencia territorial se determinar谩 por el domicilio de la parte contra la que se solicitare la ejecuci贸n. Si dicha parte no estuviere domiciliada en el Estado requerido, la competencia se determinar谩 por el lugar de ejecuci贸n.

Art铆culo 33 Las modalidades de presentaci贸n de la solicitud se determinar谩n con arreglo a la ley del Estado en el que se solicitare la ejecuci贸n.

El solicitante deber谩 elegir domicilio para la notificaci贸n del procedimiento en un lugar que correspondiere a la competencia judicial de la autoridad que conociere de la solicitud. No obstante, si la ley del Estado en el que se solicitare la ejecuci贸n no conociere la elecci贸n de domicilio, el solicitante designar谩 un mandatario ad litem.

Se adjuntar谩n a la solicitud los documentos mencionados en los art铆culos 46 y 47.

Art铆culo 34 El tribunal ante el que se presentare la solicitud se pronunciar谩 en breve plazo sin que la parte contra la cual se solicitare la ejecuci贸n pueda, en esta fase del procedimiento, formular observaciones.

La solicitud s贸lo podr谩 desestimarse por alguno de los motivos previstos en los art铆culos 27 y 28.

La resoluci贸n extranjera en ning煤n caso podr谩 ser objeto de una revisi贸n en cuanto al fondo.

Art铆culo 35 El secretario judicial notificar谩 de inmediato la resoluci贸n al solicitante de conformidad con las modalidades determinadas por la ley del Estado requerido.

Art铆culo 36 Si se otorgare la ejecuci贸n, la parte contra la cual se hubiere solicitado podr谩 interponer recurso contra la resoluci贸n dentro del mes siguiente a la fecha de su notificaci贸n.

Si dicha parte estuviere domiciliada en un Estado contratante distinto de aquél en el que se dictare la resoluci贸n por la que se otorgare la ejecuci贸n, el plazo ser谩 de dos meses a partir del d铆a en que tuviere lugar la notificaci贸n, ya fuere personal, ya en su domicilio. Dicho plazo no admitir谩 pr贸rroga en raz贸n de la distancia.

Art铆culo 37 El recurso contra la resoluci贸n que otorgare la ejecuci贸n se presentar谩, seg煤n las normas que rigen el procedimiento contradictorio:

- en Bélgica ante el 芦Tribunal de première instance禄 o 芦Rechtbank van eerste aanleg禄,

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el 芦Oberlandesgericht禄,

- en Francia, ante la 芦Cour d'appel禄,

- en Italia, ante la 芦Corte d'appello禄,

- en Luxemburgo, ante la 芦Cour supérieure de Justice禄 reunida para entender en materia de apalaci贸n civil,

- en los Pa铆ses Bajos, ante el 芦Arrondissementsrechtbank禄.

La resoluci贸n dictada sobre el recurso s贸lo podr谩 ser objeto de un recurso de casaci贸n y, en la Rep煤blica Federal de Alemania, de una 芦Rechtsbeschwerde禄.

Art铆culo 38 El tribunal que conociere del recurso podr谩, a instancia de la parte que lo hubiese interpuesto, suspender el procedimiento si la resoluci贸n extranjera hubiese sido objeto de recurso ordinario en el Estado de origen o si el plazo para interponerlo no hubiere expirado; en este 煤ltimo caso, el tribunal podr谩 conceder un aplazamiento a efectos de la interposici贸n de dicho recurso.

Dicho tribunal podr谩 igualmente subordinar la ejecuci贸n a la constituci贸n de una garant铆a que él mismo determinar谩.

Art铆culo 39 Durante el plazo del recurso previsto en el art铆culo 36 y hasta que se hubiere resuelto sobre el mismo, solamente se podr谩n adoptar medidas cautelares sobre los bienes de la parte contra la que se hubiere solicitado la ejecuci贸n.

La resoluci贸n que otorgare la ejecuci贸n incluir谩 la autorizaci贸n para adoptar tales medidas cautelares.

Art铆culo 40 Si la solicitud fuere desestimada, el solicitante podr谩 interponer recurso:

- en Bélgica, ante la 芦Cour d'appel禄 o el 芦Hof van Beroep禄;

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el 芦Oberlandesgericht禄;

- en Francia, ante la 芦Cour d'appel禄;

- en Italia, ante la 芦Corte d'appello禄;

- en Luxemburgo, ante la 芦Cour supérieure de justice禄 reunida para entender en materia de apelaci贸n civil,

- en los Pa铆ses Bajos, ante el 芦Gereschtshof禄.

La parte contra la que se hubiere solicitado la ejecuci贸n ser谩 citada de comparecencia ante el tribunal que conociere del recurso. En caso de incomparecencia se aplicar谩n las disposiciones de los p谩rrafos segundo y tercero del art铆culo 20, aunque dicha parte no estuviere domiciliada en uno de los Estados contratantes.

Art铆culo 41 La resoluci贸n que decidiere del recurso previsto en el art铆culo 40 s贸lo podr谩 ser objeto de un recurso de casaci贸n

y, en la Rep煤blica Federal de Alemania, de un 芦Rechtsbeschwerde禄.

Art铆culo 42 Cuando la resoluci贸n extranjera se hubiere pronunciado sobre varias pretensiones de la demanda y la ejecuci贸n no pudiere otorgarse para la totalidad de ellas, el tribunal conceder谩 la ejecuci贸n para una o varias de las mismas.

El solicitante podr谩 instar una ejecuci贸n parcial.

Art铆culo 43 Las resoluciones extranjeras que condenaren el pago de multas coercitivas solamente podr谩n ejecutarse en el Estado requerido cuando la cuant铆a hubiere sido fijada definitivamente por el tribunal del Estado de origen.

Art铆culo 44 El solicitante que hubiere obtenido el beneficio de justicia gratuita en el Estado en el que se hubiere dictado la resoluci贸n gozar谩 del mismo, sin nuevo examen, en el procedimiento previsto en los art铆culos 32 a 35.

Art铆culo 45 A la parte que instare en un Estado contratante la ejecuci贸n de una resoluci贸n dictada en otro Estado contratante no podr谩 exig铆rsele cauci贸n o dep贸sito alguno, sea cual fuere su denominaci贸n, por su condici贸n de extranjero o por no estar domiciliadoo no ser residente en el Estado requerido.

Secci贸n 3

Disposiciones comunes

Art铆culo 46 La parte que invocare el reconocimiento o instare la ejecuci贸n de una resoluci贸n deber谩 presentar:

1. una copia auténtica de dicha resoluci贸n;

2. si se tratare de una resoluci贸n dictada en rebeld铆a, el original o una copia auténtica del documento que acreditare la entrega o notificaci贸n de la demanda o de documento equivalente a la parte declarada en rebeld铆a.

Art铆culo 47 La parte que instare la ejecuci贸n deber谩 presentar adem谩s:

1. cualquier documento que acreditare que, seg煤n la ley del Estado de origen, la resoluci贸n es ejecutoria y ha sido notificada;

2. un documento justificativo de que el solicitante goza, en su caso, de beneficio de justicia gratuita en el Estado de origen.

Art铆culo 48 De no presentarse los documentos mencionados en el apartado 2 del art铆culo 46 y en el apartado 2 del art铆culo 47, el tribunal podr谩 fijar un plazo para la presentaci贸n de los mismos, aceptar documentos equivalentes o dispensar de ellos si se considerare suficientemente ilustrado.

Si el tribunal lo exigiere, se presentar谩 una traducci贸n de los documentos; la traducci贸n estar谩 certificada por una persona autorizada a tal fin en uno de los Estados contratantes.

Art铆culo 49 No se exigir谩 legalizaci贸n ni formalidad an谩loga alguna en lo que se refiriere a los documentos mencionados en los art铆culos 46, 47 y en el p谩rrafo segundo del art铆culo 48, y en su caso, al poder para pleitos.

T脥TULO IV

DOCUMENTOS P脷BLICOS CON FUERZA EJECUTIVA Y TRANSACCIONES JUDICIALES

Art铆culo 50 Los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva, formalizados en un Estado contratante, ser谩n, a instancia de parte, revestidos de la f贸rmula ejecutoria en otro Estado contratante, con arreglo al procedimiento previsto en los art铆culos 31 y siguientes. La solicitud s贸lo podr谩 desestimarse cuando la ejecuci贸n del documento fuere contraria al orden p煤blico del Estado requerido.

El documento presentado deber谩 reunir las condiciones necesarias de autenticidad en el Estado de origen.

Ser谩n aplicables, en la medida en que fuere necesario, las disposiciones de la Secci贸n 3 del T铆tulo III.

Art铆culo 51 Las transacciones celebradas ante el tribunal durante un proceso y ejecutorias en el Estado de origen ser谩n ejecutorias en el Estado requerido, en las mismas condiciones que los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva.

T脥TULO V

DISPOSICIONES GENERALES

Art铆culo 52 Para determinar si una parte est谩 domiciliada en el Estado contratante cuyos tribunales conocieren del asunto, el tribunal aplicar谩 su ley interna.

Cuando una parte no estuviere domiciliada en el Estado cuyos tribunales conocieren del asunto, el tribunal, para determinar si dicha parte lo est谩 en otro Estado contratante, aplicar谩 la ley de dicho Estado.

No obstante, para determinar el domicilio de una parte, se aplicar谩 su ley nacional si, seg煤n ésta, su domicilio dependiere del de otra persona o de la sede de una autoridad.

Art铆culo 53 A los efectos del presente Convenio, la sede de las sociedades y de otras personas jur铆dicas quedar谩 asimilada al domicilio. Sin embargo, para determinar dicha sede, el tribunal que conociere del asunto aplicar谩 las reglas de su Derecho internacional privado.

T脥TULO VI

DISPOSICIONES TRANSITORIAS

Art铆culo 54 La disposiciones del presente Convenio solamente ser谩n aplicables a las acciones judiciales ejercitadas y a los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva formalizados con posterioridad a su entrada en vigor.

Sin embargo, las resoluciones dictadas después de la fecha de entrada en vigor del presente Convenio como consecuencia de acciones ejercitadas con anterioridad a esta fecha ser谩n reconocidas y ejecutadas en el Estado requerido con arreglo a las disposiciones del T铆tulo III, si las reglas de competencia aplicadas se ajustaren a las prevista en el T铆tulo II o en un Convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acci贸n.

T脥TULO VII

RELACIONES CON LOS DEM脕S CONVENIOS

Art铆culo 55 Sin perjuicio de lo dispuesto en el p谩rrafo segundo del art铆culo 54, y en el art铆culo 56, el presente Convenio sustituir谩, entre los Estados que son partes del mismo, a los convenios celebrados entre dos o m谩s de estos Estados, a saber:

- el Convenio entre Bélgica y Francia sobre competencia judicial y sobre valor y ejecuci贸n de las resoluciones

judiciales, laudos arbitrales y documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva, firmado en Paris el 8 de julio de 1899;

- el Convenio entre Bélgica y los Pa铆ses Bajos sobre competencia judicial territorial, quiebra, y sobre valor y ejecuci贸n de resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bruselas el 28 de marzo de 1925;

- el Convenio entre Francia e Italia sobre ejecuci贸n de sentencias en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 3 de junio de 1930;

- el Convenio entre Alemania e Italia sobre reconocimiento y ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 9 de marzo de 1936;

- el Convenio entre la Rep煤blica Federal de Alemania y el Reino de Bélgica relativo al conocimiento y la ejecuci贸n rec铆procos en materia civil y mercantil de las resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bonn el 30 de junio de 1958;

- el Convenio entre el Reino de los Pa铆ses Bajos y la Rep煤blica Italiana sobre reconocimiento y ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil firmado en Roma el 17 de abril de 1959;

- el Convenio entre el Reino de Bélgica y la Rep煤blica Italiana relativo al reconocimiento y la ejecuci贸n de resoluciones judiciales y otros t铆tulos ejecutivos en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 6 de abril de 1962;

- el Convenio entre el Reino de los Pa铆ses Bajos y la Rep煤blica Federal de Alemania sobre reconocimiento y ejecuci贸n mutuos de resoluciones judiciales y otros t铆tulos ejecutivos civil y mercantil, firmado en La Haya el 30 de agosto de 1962,

- y en tanto esté en vigor:

- el Tratado entre Bélgica, los Pa铆ses Bajos y Luxemburgo sobre competencia judicial, quiebra y valor y ejecuci贸n de resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bruselas el 24 de noviembre de 1961.

Art铆culo 56 El Tratado y los Convenios mencionadas en el art铆culo 55 continuar谩n surtiendo sus efectos en las materias a las que no se aplicare el presente Convenio.

Dicho Tratado y dichos Convenios continuar谩n surtiendo sus efectos en lo relativo a las resoluciones dictadas y los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva formalizados antes de la entrada en vigor del presente Convenio.

Art铆culo 57 El presente Convenio no afectar谩 a los convenios en que los Estados contratantes fueren o llegaren a ser parte y que, en materias particulares, regularen la competencia judicial, el reconocimiento o la ejecuci贸n de las resoluciones.

Art铆culo 58 Lo dispuesto en el presente Convenio no afectar谩 los derechos reconocidos a los nacionales suizos por el Convenio celebrado el 15 de junio de 1869 entre Francia y la Confederaci贸n Suiza sobre competencia judicial y ejecuci贸n de sentencias en materia civil.

Art铆culo 59 El presente Convenio no impedir谩 que un Estado contratante se comprometa con un Estado tercero, en virtud de un Convenio sobre reconocimiento y ejecuci贸n de resoluciones judiciales, a no reconocer una resoluci贸n dictada en otro Estado contratante contra un demandado que tuviere su domicilio o su residencia habitual en un Estado tercero cuando, en el caso previsto en el art铆culo 4, la resoluci贸n s贸lo hubiere podido fundamentarse en un criterio de competencia contemplado en el p谩rrafo segundo del art铆culo 3.

T脥TULO VIII

DISPOSICIONES FINALES

Art铆culo 60 El presente Convenio se aplicar谩 en el territorio europeo de los Estados contratantes y en los departamentos y territorios franceses de Ultramar.

El Reino de los Pa铆ses Bajos podr谩 declarar en el momento de la firma o de la ratificaci贸n del presente Convenio, o en cualquier momento posterior, mediante notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, que el presente Convenio ser谩 aplicable en Surinam y en las Antillas neerlandesas. En ausencia de tal declaraci贸n, en lo relativo a las Antillas neerlandesas, los procedimientos que se desarrollaren en el territorio europeo del Reino como consecuencia de un recurso de casaci贸n contra las resoluciones de los tribunales de las Antillas neerlandesas se considerar谩n como procedimientos desarrollados ante esos tribunales.

Art铆culo 61 El presente Convenio ser谩 ratificado por los Estados signatarios. Los instrumentos de ratificaci贸n se depositar谩n ante

el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.

Art铆culo 62 El presente Convenio entrar谩 en vigor el primer d铆a del tercer mes siguiente al del déposito del instrumento de ratificaci贸n del Estado signatario que realice esta formalidad en 煤ltimo lugar.

Art铆culo 63 Los Estados contratantes reconocen que todo Estado que se convierta en miembro de la Comunidad Econ贸mica Europea tendr谩 la obligaci贸n de aceptar que el presente Convenio se tome come base para las negociaciones necesarias con objeto de asegurar la aplicaci贸n del 煤ltimo p谩rrafo del art铆culo 220 del Tratado constitutivo de la Comunidad Econ贸mica Europea en las relaciones entre los Estados contratantes y ese Estado.

Las adaptaciones necesarias podr谩n ser objeto de un convenio especial entre los Estados contratantes, por una parte, y ese Estado, por otra.

Art铆culo 64 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas notificar谩 a los Estados signatorios:

a) el dep贸sito de cada uno de los instrumentos de ratificaci贸n;

b)

la fecha de entrada en vigor del presente Convenio;

c)

las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del p谩rrafo segundo del art铆culo 60;

d)

las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del art铆culo IV del Protocolo;

e)

las comunicaciones hechas en aplicaci贸n del art铆culo VI del Protocolo.

Art铆culo 65 El Protocolo que, de com煤n acuerdo entre los Estados contratantes, se adjunta como anejo al presente Convenio, forma parte integrante del mismo.

Art铆culo 66 El presente Convenio tendr谩 una duraci贸n ilimitada.

Art铆culo 67 Cada Estado contratante podr谩 solicitar la revisi贸n del presente Convenio. En tal caso, el Presidente del Consejo de las Comunidades Europeas convocar谩 una conferencia de revisi贸n.

Art铆culo 68 El presente Convenio, redactado en un solo ejemplar en lengua alemana, en lengua francesa, en lengua italiana y en lengua neerlandesa, cuyos cuatro textos son igualmente auténticos, ser谩 depositado en los archivos de la Secretar铆a del Consejo de las Comunidades Europeas. El Secretario General remitir谩 una copia autenticada conforme a cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Convenio.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente convention.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

Hecho en Bruselas, el veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Pierre HARMEL

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Willy BRANDT

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

Michel DEBR脡

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Giuseppe MEDICI

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Pierre GR脡GOIRE

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

J. M. A. H. LUNS

PROTOCOLO

As altas partes contratantes acordaram nas disposiç玫es seguintes que ficam anexas 脿 convençao:

Artigo Ig. Qualquer pessoa domiciliada no Luxemburgo, demandada perante o tribunal de um outro Estado contratante nos termos do ponto 1 do artigo 5g., pode arguir a incompet锚ncia desse tribunal. O tribunal em causa declarar-se-谩 oficiosamente incompetente se o requerido nao comparecer.

Qualquer pacto atributivo de jurisdiçao na acepçao do artigo 17g., s贸 produzir谩 efeitos em relaçao a uma pessoa domiciliada no Luxemburgo se esta expressa e especificamente o aceitar.

Artigo IIg. Sem preju铆zo de disposiç玫es nacionais mais favor谩veis, as pessoas domiciliadas num Estado contratante e contra quem corre processo por infracçao involunt谩ria nos tribunais com compet锚ncia penal de outro Estado contratante de que nao sejam nacionais podem entregar a sua defesa a pessoas para tanto habilitadas, mesmo que nao compareçam pessoalmente.

Todavia, o tribunal a que foi submetida a questao pode ordenar a compar锚ncia pessoal; se tal nao ocorrer, a decisao proferida na acçao c铆vel sem que a pessoa em causa tenha tido a possibilidade de assegurar a sua defesa pode nao ser reconhecida nem executada nos outros Estados contratantes.

Artigo IIIg. Nenhum imposto, direito ou taxa, proporcional ao valor do lit铆gio, ser谩 cobrado no Estado requerido no processo de concessao da f贸rmula execut贸ria.

Artigo IVg. Os actos judiciais e extrajudiciais praticados no territ贸rio de um Estado contratante e que devam ser objecto de notificaçao ou citaçao a pessoas que se encontrem no territ贸rio de outro Estado contratante serao transmitidos na forma

prevista em convenç玫es ou acordos celebrados entre os Estados contratantes.

Desde que o Estado destinat谩rio a tal nao se oponha mediante declaraçao dirigida ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias, esses actos podem também ser transmitidos directamente pelos oficiais de justiça do Estado em que forem praticados aos oficiais de justiça do Estado em cujo territ贸rio se encontre o destinat谩rio do acto. Neste caso, o oficial de justiça do Estado de origem transmitir谩 uma c贸pia do acto ao oficial de justiça do Estado requerido, que tem compet锚ncia para a enviar ao destinat谩rio. Essa remessa ser谩 feita na forma prevista pela lei do Estado requerido. E ser谩 comprovada por certidao enviada directamente ao oficial de justiça do Estado de origem.

Artigo Vg. A compet锚ncia judici谩ria prevista no ponto 2 do artigo 6g. e no artigo 10g., no que respeita ao chamamento de um garante 脿 acçao ou a qualquer incidente de intervençao de terceiro, nao pode ser invocada na Rep煤blica Federal da Alemanha. Nesse Estado, as pessoas domiciliadas no territ贸rio de outro Estado contratante podem ser chamadas a tribunal nos termos dos artigos 68g. e 72g., 73g. e 74g. do C贸digo de Processo Civil relativos 脿 litis denunciatio.

As decis玫es proferidas nos outros Estados contratantes por força do ponto 2 do artigo 6g. e do artigo 10g. serao reconhecidas e executadas na Rep煤blica Federal da Alemanha, em conformidade com o t铆tulo III. Os efeitos produzidos relativamente a terceiros, nos termos dos artigos 68g. e 72g., 73g. e 74g. do C贸digo de Processo Civil, por decis玫es proferidas nesse Estado serao igualmente reconhecidos nos outros Estados contratantes.

Artigo VIg. Os Estados contratantes comunicarao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias os textos das suas disposiç玫es legislativas que venham a alterar, quer os artigos das respectivas leis que sao mencionados na convençao quer os tribunais que sao designados na secçao 2 do t铆tulo III da convençao.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente protocolo.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Feito em Bruxelas, aos vinte e sete de Setembro de mil novecentos e sessenta e oito.

Pierre HARMEL

Giuseppe MEDICI

Willy BRANDT

Pierre GR脡GOIRE

Michel DEBR脡

J. M. A. H. LUNS

DECLARA脟AO COMUM

Os governos do Reino da Bélgica, da Rep煤blica Federal da Alemanha, da Rep煤blica Francesa, da Rep煤blica Italiana, do Grao-Ducado do Luxemburgo e do Reino dos Pa铆ses Baixos;

Aquando da assinatura da convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial;

Desejosos de assegurar uma aplicaçao tao eficaz quanto poss铆vel das suas disposiç玫es;

Preocupados em evitar que diverg锚ncias de interpretaçao da convençao prejudiquem o seu car谩cter unit谩rio;

Conscientes de que na aplicaçao da convençao podem surgir conflitos positivos ou negativos de compet锚ncia;

Declaram-se dispostos:

1. A estudar essas quest玫es e, nomeadamente, a examinar a possibilidade de atribuir compet锚ncia em determinadas matérias ao Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias e a negociar, se for caso disso, um acordo para o efeito.

2. A estabelecer contactos peri贸dicos entre os seus representantes.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder deze Gemeen-

schappelijke Verklaring hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente declaraçao comum.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Feito em Bruxelas, aos vinte e sete de Setembro de mil novecentos e sessenta e oito.

Pierre HARMEL

Giuseppe MEDICI

Willy BRANDT

Pierre GR脡GOIRE

Michel DEBR脡

J. M. A. H. LUNS

ANEXO III

PROTOCOLO relativo a interpretaçao pelo Tribunal de Justiça da convençao de 27 de Setembro de 1968 relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial AS ALTAS PARTES CONTRATANTES NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECON脫MICA EUROPEIA,

REPORTANDO-SE 脿 declaraçao anexa 脿 convençao, relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, assinada em Bruxelas em 27 de Setembro de 1968,

DECIDIRAM concluir um protocolo que atribua compet锚ncia ao Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias para a interpretaçao da referida convençao e, para esse efeito, designaram como plenipotenci谩rios:

SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:

Sr. Alfons VRANCKX,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FEDERAL DA ALEMANHA:

Sr. Gerhard JAHN,

Ministro Federal da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FRANCESA:

Sr. René PLEVEN

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA ITALIANA:

Sr. Erminio PENNACCHINI,

Subsecret谩rio de Estado do Ministério da Justiça e das Amnistias;

SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:

Sr. Eugéne SCHAUS,

Ministro da Justiça,

Vice-Presidente do Governo;

SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PA脥SES BAIXOS:

Sr. C. H. F. POLAK,

Ministro da Justiça;

OS QUAIS, reunidos no Conselho, depois de terem trocado os seus plenos poderes reconhecidos em boa e devida forma,

ACORDARAM NO SEGUINTE:

Artigo 1g. O Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias é competente para decidir sobre a interpretaçao da convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial e do protocolo anexo a essa convençao, assinados em Bruxelas em 27 de Setembro de 1968, bem como do presente protocolo.

Artigo 2g. Os seguintes tribunais t锚m o poder de pedir ao Tribunal de Justiça que se pronuncie, a t铆tulo prejudicial, sobre uma questao de interpretaçao:

1. Na Bélgica: a 芦Cour de cassation禄 (her Hof van Cassatie) e o 芦Conseil d'脡tat禄 (de Raad van State),

na Rep煤blica Federal da Alemanha: o 芦obersten Gerichtshoefe des Bundes禄,

em França: a 芦Cour de cassation禄 e o 芦Conseil d'脡tat禄,

em It谩lia: a 芦Corte suprema de cassazione禄,

no Luxemburgo: a 芦Cour supérieure de justice禄, decidindo como 芦Cour de cassation禄,

nos Pa铆ses Baixos: o 芦Hoge Raad禄.

2. Os tribunais dos Estados contratantes, quando decidam um recurso.

3. Nos casos previstos no artigo 37g. da convençao, os tribunais mencionados no referido artigo.

Artigo 3g. 1. Sempre que uma questao relativa 脿 interpretaçao da convençao e dos outros textos mencionados no artigo 1g. seja suscitada em causa pendente perante um dos tribunais referidos no ponto 1 do artigo 2g., esse tribunal é obrigado, se considerar que uma decisao sobre essa questao é necess谩ria ao julgamento da causa, a submeter a questao ao Tribunal de Justiça.

2. Sempre que uma questao dessa natureza for suscitada perante um dos tribunais referidos nos pontos 2 e 3 do artigo 2g., esse tribunal pode, nas condiç玫es definidas no no 1, pedir ao Tribunal de Justiça que sobre ela se pronuncie.

Artigo 4g. 1. A autoridade competente de um Estado contratante pode pedir ao Tribunal de Justiça que se pronuncie sobre uma questao de interpretaçao da convençao e dos outros textos referidos no artigo 1g., se as decis玫es proferidas pelos tribunais desse Estado estiverem em contradiçao com a interpretaçao dada, quer pelo Tribunal de Justiça quer por uma decisao de um tribunal de um outro Estado contratante referido nos pontos 1 e 2 do artigo 2g. O disposto no presente n煤mero s贸 se aplica 脿s decis玫es com força de caso julgado.

2. A interpretaçao dada pelo Tribunal de Justiça na sequ锚ncia de tal pedido nao produz efeitos quanto 脿s decis玫es relativamente 脿s quais lhe tenha sido pedida interpretaçao.

3. Sao competentes para apresentar ao Tribunal de Justiça um pedido de interpretaçao, nos termos do no 1, os procuradores-gerais junto dos Tribunais Supremos dos Estados contratantes ou qualquer outra autoridade designada por um Estado contratante.

4. O escrivao do Tribunal de Justiça notificar谩 do pedido os Estados contratantes, a Comissao e o Conselho das Comunidades Europeias que, no prazo de dois meses a contar dessa notificaçao, terao o direito de apresentar ao Tribunal memorandos ou observaç玫es por escrito.

5. O processo previsto no presente artigo nao d谩 lugar nem 脿 cobrança nem ao reembolso de preparos e custas.

Artigo 5g. 1. Sem preju铆zo de disposiçao contr谩ria do presente protocolo, as disposiç玫es do Tratado que institui a Comunidade Econ贸mica Europeia e as do protocolo relativo ao Estatuto do Tribunal de Justiça que lhe é anexo, aplic谩veis quando o Tribunal é chamado a pronunciar-se a t铆tulo prejudicial, aplicam-se igualmente ao processo de interpretaçao da convençao e dos outros textos referidos no artigo 1g.

2. O regulamento processual do Tribunal de Justiça ser谩, se necess谩rio, adaptado e completado nos termos do artigo 188g. do Tratado que institui a Comunidade Econ贸mica Europeia.

Artigo 6g. O presente protocolo aplica-se ao territ贸rio europeu dos Estados contratantes, bem como aos departamentos e territ贸rios franceses ultramarinos.

O Reino dos Pa铆ses Baixos pode declarar, no momento da assinatura ou da ratificaçao do presente protocolo ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias, que o presente protocolo ser谩 aplic谩vel 脿s Antilhas Neerlandesas.

Artigo 7g. O presente protocolo ser谩 ratificado pelos Estados signat谩rios. Os instrumentos de ratificaçao serao depositados junto do secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.

Artigo 8g. O presente protocolo entrar谩 em vigor no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do instrumento de ratificaçao pelo Estado signat谩rio que tiver procedido a essa formalidade em 煤ltimo lugar. Todavia, a data mais pr贸xima poss铆vel da entrada em vigor do presente protocolo ser谩 a da entrada em vigor da convençao de 27 de Setembro de 1968, relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial.

Artigo 9g. Os Estados contratantes reconhecem que qualquer Estado que se torne membro da Comunidade Econ贸mica Europeia e ao qual seja aplic谩vel o artigo 63g. da convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial deve aceitar as disposiç玫es do presente protocolo, sob reserva das necess谩rias adaptaç玫es.

Artigo 10g. O secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias notificar谩 os Estados signat谩rios:

a) Do dep贸sito de qualquer instrumento de ratificaçao;

b) Da data de entrada em vigor do presente protocolo;

c) Das declaraç玫es recebidas nos termos do no 3 do ar-

tigo 4g.;

d) Das declaraç玫es recebidas nos termos do segundo par谩grafo do artigo 6g.

Artigo 11g. Os Estados contratantes comunicarao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias os textos das suas disposiç玫es legislativas que impliquem uma alteraçao da lista dos tribunais, designados no ponto 1 do artigo 2g.

Artigo 12g. O presente protocolo tem vig锚ncia ilimitada.

Artigo 13g. Cada Estado contratante pode pedir a revisao do presente protocolo. Nesse caso, ser谩 convocada pelo presidente do Conselho das Comunidades Europeias uma confer锚ncia de revisao.

Artigo 14g. O presente protocolo, redigido num 煤nico exemplar nas l铆nguas alema, francesa, italiana e neerlandesa, fazendo fé qualquer dos quatro textos, ser谩 depositado nos arquivos do Secretariado do Conselho das Comunidades Europeias. O secret谩rio-geral remeter谩 uma c贸pia autenticada a cada um dos Governos dos Estados signat谩rios.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente protocolo.

Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.

Fait 脿 Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.

Fatto a Lussemburgo, add矛 tre giugno millenovecentosettantuno.

Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.

Feito no Luxemburgo, aos tr锚s de Junho de mil novecentos e setenta e um.

Alfons VRANCKX

Erm铆nio PENNACCHINI

Gerhard JAHN

Eugéne SCHAUS

René PLEVEN

C. H. F. POLAK

DECLARA脟AO COMUM

Os Governos do Reino da Bélgica, da Rep煤blica Federal da Alemanha, da Rep煤blica Francesa, da Rep煤blica Italiana, do Grao-Ducado do Luxemburgo e do Reino dos Pa铆ses Baixos,

Aquando da assinatura do protocolo relativo 脿 interpretaçao pelo Tribunal de Justiça da convençao de 27 de Setembro de 1968, relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial,

Desejando assegurar uma aplicaçao tao eficaz e uniforme quanto poss铆vel das suas disposiç玫es,

Declaram-se prontos a organizar, em ligaçao com o Tribunal de Justiça, uma troca de informaç玫es relativa 脿s decis玫es proferidas pelos tribunais mencionados no ponto 1 do artigo 2g. do referido protocolo, em aplicaçao da convençao e do protocolo de 27 de Setembro de 1968.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente declaraçao comum.

Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.

Fait 脿 Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.

Fatto a Lussemburgo, add矛 tre giugno millenovecentosettantuno.

Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.

Feito no Luxemburgo, aos tr锚s de Junho de mil novecentos e setenta e um.

Alfons VRANCKX

Erm铆nio PENNACCHINI

Gerhard JAHN

Eugène SCHAUS

René PLEVEN

C. H. F. POLAK

ANEXO IV

CONVEN脟AO relativa 脿 adesao do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, bem como ao protocolo relativo 脿 sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça PRE脗MBULO

AS ALTAS PARTES CONTRATANTES NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECON脫MICA EUROPEIA,

CONSIDERANDO que o Reino da Dinamarca, a Irlanda e o Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte, ao tornarem-se membros da Comunidade, se comprometeram a aderir 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial e ao protocolo relativo 脿 interpretaçao dessa convençao pelo Tribunal de Justiça e a encetar negociaç玫es para o efeito com os Estados-membros origin谩rios da Comunidade para lhes introduzir as adaptaç玫es necess谩rias,

DECIDIRAM celebrar a presente convençao e, para o efeito, designaram como plenipotenci谩rios:

SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:

Renaat VAN ELSLANDE,

Ministro da Justiça;

SUA MAJESTADE A RAINHA DA DINAMARCA:

Nathalie LIND,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FEDERAL DA ALEMANHA:

Dr. Hans-Jochen VOGEL,

Ministro Federal da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FRANCESA:

Alain PEYREFITTE,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA IRLANDA:

Gerard COLLINS,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA ITALIANA:

Paolo BONIFACIO,

Ministro da Justiça;

SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:

Robert KRIEPS,

Ministro da Educaçao Nacional,

Ministro da Justiça;

SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PA脥SES BAIXOS:

Prof. J. DE RUITER,

Ministro da Justiça;

SUA MAJESTADE A RAINHA DO REINO UNIDO DA GRA-BRETANHA E IRLANDA DO NORTE:

The Right Honourable the Lord ELWYN-JONES, C. H.,

Lord High Chancellor of Great Britian;

OS QUAIS, reunidos no Conselho, depois de terem trocado os seus plenos poderes, reconhecidos em boa e devida forma,

ACORDARAM NO SEGUINTE:

T脥TULO I

Disposiç玫es gerais

Artigo 1g. O Reino da Dinamarca, a Irlanda e o Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte aderem 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, assinada em Bruxelas em 27 de Setembro de 1968, a seguir denominada 芦convençao de 1968禄, e ao protocolo relativo 脿 sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça, assinado no Luxemburgo em 3 de Junho de 1971, a seguir denominado 芦protocolo de 1971禄.

Artigo 2g. As adaptaç玫es introduzidas pela presente convençao 脿 convençao de 1968 e ao protocolo de 1971 constam dos t铆tulos II a IV.

T脥TULO II

Adaptaç玫es da convençao de 1968

Artigo 3g. Ao primeiro par谩grafo do artigo 1g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte per铆odo:

芦Nao abrange, nomeadamente, as matérias fiscais, aduaneiras e administrativas.禄

Artigo 4g. O segundo par谩grafo do artigo 3g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Contra elas nao podem ser invocadas, nomeadamente:

- na Bélgica: o artigo 15g. do C贸digo Civil (Code civil - Burgerlijk Wetboek) e o artigo 638g. do C贸digo Judici谩rio (Code judiciaire - Gerechtelijk Wetboek),

- na Dinamarca: os no.s 2 e 3 do artigo 246g. da Lei de Processo Civil (Lov om rettens pleje),

- na Rep煤blica Federal da Alemanha: o artigo 23g. do C贸digo de Processo Civil (Zivilprozessordnung),

- em França: os artigos 14g. e 15g. do C贸digo Civil (Code civil),

- na Irlanda: as disposiç玫es relativas 脿 compet锚ncia fundada em acto que determine o in铆cio da inst芒ncia, comunicado ou notificado ao requerido que se encontre temporariamente na Irlanda,

- em It谩lia: o artigo 2g. e os no.s 1 e 2 do artigo 4g. do C贸digo de Processo Civil (Codice di procedura civile),

- no Luxemburgo: os artigos 14g. e 15g. do C贸digo Civil (Code civil),

- nos Pa铆ses Baixos: o no 3 do artigo 126g.e o artigo 127g. do C贸digo de Processo Civil (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering),

- no Reino Unido: as disposiç玫es relativas 脿 compet锚ncia fundada:

a) Em acto que determine o in铆cio da inst芒ncia, comunicado ou notificado ao requerido que se encontre temporariamente no Reino Unido;

b) Na exist锚ncia no Reino Unido de bens pertencentes ao requerido;

c) No arresto, pelo requerente, de bens situados no Reino Unido.禄

Artigo 5g. 1. O ponto 1 do artigo 5g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao na versao em l铆ngua francesa:

芦1. en matière contractuelle, devant le tribunal du lieu o霉 l'obligation qui sert de base 脿 la demande a été ou doit 锚tre exécutée;禄.

2. O ponto 1 do artigo 5g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao na versao em l铆ngua neerlandesa;

芦1. ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst: voor het gerecht van de plaats, waar de verbintenis, die aan de eis ten grondsag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd;禄.

3. O ponto 2 do artigo 5g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦2. Em matéria de obrigaçao alimentar, perante o tribunal do lugar em que o credor de alimentos tem o seu domic铆lio ou a sua resid锚ncia habitual ou, tratando-se de pedido acess贸rio de acçao sobre o estado das pessoas, perante o tribunal competente segundo a lei do foro, salvo se esta compet锚ncia for unicamente fundada na nacionalidade de uma das partes;禄

4. Ao artigo 5g. da convençao de 1968 sao aditadas as seguintes disposiç玫es:

芦6. Na qualidade de fundador, de trustee ou de benefici谩rio de um trust constitu铆do, quer nos termos da lei quer por escrito ou por acordo verbal confirmado por escrito, perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio o trust tem o seu domic铆lio;

芦7. Se se tratar de um lit铆gio relativo a reclamaçao sobre remuneraçao devida por assist锚ncia ou salvamento de que tenha beneficiado uma carga ou um frete, perante o tribunal em cuja jurisdiçao esta carga ou o respectivo frete:

a) Tenha sido arrestado para garantir esse pagamento, ou

b) Poderia ter sido arrestado, para esse efeito, se nao tivesse sido prestada cauçao ou outra garantia;

esta disposiçao s贸 se aplica quando se alegue que o requerido tem direito sobre a carga ou sobre o frete ou que tinha tal direito no momento daquela assist锚ncia ou daquele salvamento.

Artigo 6g. 脌 secçao 2 do t铆tulo II da convençao de 1968 é aditado o seguinte artigo:

芦Artigo 6g. A

Sempre que, por força da presente convençao, um tribunal de um Estado contratante for competente para conhecer das acç玫es de responsabilidade emergente da utilizaçao ou da exploraçao de um navio, esse tribunal, ou qualquer outro que, segundo a lei interna do mesmo Estado, se lhe substitua, ser谩 também competente para conhecer dos pedidos relativos 脿 limitaçao daquela responsabilidade.禄

Artigo 7g. O artigo 8g. da convençao de 1968 passa a ter a seguite redacçao:

芦Artigo 8g.

O segurador domiciliado no territ贸rio de um Estado contratante pode ser demandado:

1. Perante os tribunais do Estado em que tiver domic铆lio, ou

2. Noutro Estado contratante, perante o tribunal do lugar em que o tomador do seguro tiver o seu domic铆lio, ou

3. Tratando-se de um co-segurador, perante o tribunal de um Estado contratante onde tiver sido instaurada acçao contra o segurador principal.

O segurador que, nao tendo domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante, possua sucursal, ag锚ncia ou qualquer outro estabelecimento num Estado contratante, ser谩 considerado, quanto aos lit铆gios relativos 脿 exploraçao daqueles, como tendo domic铆lio no territ贸rio desse Estado.禄

Artigo 8g. O artigo 12g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 12g.

As partes s贸 podem convencionar derrogaç玫es ao disposto na presente secçao, desde que tais convenç玫es:

1. Sejam posteriores ao nascimento do lit铆gio, ou

2. Permitam ao tomador do seguro, ao segurado, ou ao benefici谩rio recorrer a tribunais que nao sejam os indicados na presente secçao, ou

3. Sejam conclu铆das entre um tomador do seguro e um segurador, ambos com domic铆lio num mesmo Estado contratante, e tenham por efeito atribuir compet锚ncia aos tribunais desse Estado, mesmo que o facto danoso ocorra no estrangeiro, salvo se a lei desse Estado nao permitir tais convenç玫es, ou

4. Sejam conclu铆das por um tomador do seguro que nao tenha domic铆lio num Estado contratante, salvo se se tratar de um seguro obrigat贸rio ou relativo a im贸vel sito num Estado contratante, ou

5. Digam respeito a um contrato de seguro que cubra um ou mais dos riscos enumerados no artigo 12g.A.禄

Artigo 9g. 脌 secçao 3 do t铆tulo II da convençao de 1968 é aditado o seguinte artigo:

芦Artigo 12g.A

Os riscos a que se refere o ponto 5 do artigo 12g. sao os seguintes:

1. Qualquer dano:

a) Em navios de mar, nas instalaç玫es ao largo da costa e no alto mar ou em aeronaves, causado por eventos relacionados com a sua utilizaçao para fins comerciais;

b) Nas mercadorias que nao sejam bagagens dos passageiros, durante um transporte realizado por aqueles navios ou aeronaves, quer na totalidade quer em combinaçao com outros meios de transporte.

2. Qualquer responsabilidade, com excepçao da relativa aos danos corporais dos passageiros ou 脿 perda ou aos danos nas suas bagagens:

a) Resultante da utilizaçao ou da exploraçao dos navios, instalaç玫es ou aeronaves, em conformidade com a al铆nea a) do ponto 1, desde que a lei do Estado contratante de matr铆cula da aeronave nao pro铆ba as cl谩usulas atributivas de jurisdiçao no seguro de tais riscos;

b) Pela perda ou pelos danos causados em mercadorias durante um transporte, nos termos da al铆nea b) do ponto 1.

3. Qualquer perda pecuni谩ria relacionada com a utilizaçao ou a exploraçao dos navios, instalaç玫es ou aeronaves, em conformidade com a al铆nea a) do ponto 1, nomeadamente a perda do frete ou do benef铆cio do afretamento.

4. Qualquer risco ligado acessoriamente a um dos indicados nos pontos 1 a 3.禄

Artigo 10g. A secçao 4 do t铆tulo II da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Secçao 4

Compet锚ncia em matéria de contratos celebrados pelos consumidores

Artigo 13g.

Em matéria de contrato celebrado por uma pessoa para finalidade que possa ser considerada estranha 脿 sua actividade comercial ou profissional, a seguir denominada 芦o consumidor禄, a compet锚ncia ser谩 determinada pela presente secçao, sem preju铆zo do disposto no artigo 4g. e no ponto 5 do artigo 5g.:

1. Quando se trate de empréstimo a prestaç玫es de bens m贸veis corp贸reos.

2. Quando se trate de empréstimo a prestaç玫es ou de outra operaçao de crédito relacionados com o financiamento da venda de tais bens.

3. Relativamente a qualquer outro contrato que tenha por objecto a prestaçao de serviços ou o fornecimento de bens m贸veis corp贸reos se:

a) A celebraçao do contrato tiver sido precedida no Estado do domic铆lio do consumidor de uma proposta que lhe tenha sido especialmente dirigida ou de an煤ncio publicit谩rio, e

b) O consumidor tiver praticado nesse Estado os actos necess谩rios para a celebraçao do contrato.

O co-contratante do consumidor que, nao tendo domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante, possua sucursal, ag锚ncia ou qualquer outro estabelecimento num Estado Contratante ser谩 considerado, quanto aos lit铆gios relativos 脿 exploraçao daqueles, como tendo domic铆lio no territ贸rio desse Estado.

O disposto na presente secçao nao se aplica ao contrato de transporte.

Artigo 14g.

O consumidor pode intentar uma acçao contra a outra parte no contrato, quer perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio estiver domiciliada essa parte quer perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio estiver domiciliado o consumidor.

A outra parte no contrato s贸 pode intentar uma acçao contra o consumidor perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio estiver domiciliado o consumidor.

Estas disposiç玫es nao prejudicam o direito de formular um pedido reconvencional perante o tribunal em que tiver sido instaurada a acçao principal, nos termos da presente secçao.

Artigo 15g.

As partes s贸 podem convencionar derrogaç玫es ao disposto na presente secçao desde que tais convenç玫es:

1. Sejam posteriores ao nascimento do lit铆gio, ou

2. Permitam ao consumidor recorrer a tribunais que nao sejam os indicados na presente secçao, ou

3. Sejam conclu铆das entre o consumidor e o seu co-contratante, ambos com domic铆lio ou resid锚ncia habitual, no momento da celebraçao do contrato, num mesmo Estado contratante, e atribuam compet锚ncia aos tribunais desse Estado, salvo se a lei desse Estado nao permitir tais convenç玫es.禄

Artigo 11g. O artigo 17g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 17g.

Se as partes, das quais pelo menos uma se encontre domiciliada no territ贸rio de um Estado contratante, tiverem convencionado que um tribunal ou os tribunais de um Estado contratante t锚m compet锚ncia para decidir quaisquer lit铆gios que tenham surgido ou que possam surgir de uma determinada relaçao jur铆dica, esse tribunal ou esses tribunais terao compet锚ncia exclusiva. Este pacto atributivo de jurisdiçao deve ser celebrado por escrito ou verbalmente com confirmaçao escrita, no comércio internacional, mediante forma reconhecida pelos usos nesse dom铆nio, que as partes conheçam ou devam conhecer. Sempre que tal pacto atributivo de jurisdiçao for celebrado por partes, das quais nenhuma tenha domic铆lio num Estado contratante, os tribunais dos outros Estados contratantes nao podem conhecer do lit铆gio, a menos que o tribunal ou os tribunais escolhidos se tenham declarado incompetentes.

O tribunal ou os tribunais de um Estado contratante, a que o acto constitutivo de um trust atribuir compet锚ncia, t锚m compet锚ncia exclusiva para conhecer da acçao contra um fundador, um trustee ou um benefici谩rio de um trust, se se tratar de relaç玫es entre essas pessoas ou dos seus direitos ou obrigaç玫es no 芒mbito do trust.

Os pactos atributivos de jurisdiçao, bem como as estipulaç玫es similares de actos constitutivos de trust, nao produzirao efeitos se forem contr谩rios ao disposto nos artigos 12g. e 15g., ou se os tribunais cuja compet锚ncia pretendam afastar tiverem compet锚ncia exclusiva por força do artigo 16g.

Se um pacto atributivo de jurisdiçao tiver sido conclu铆do a favor apenas de uma das partes, esta mantém o direito de recorrer a qualquer outro tribunal que seja competente, por força da presente convençao.禄

Artigo 12g. O segundo par谩grafo do artigo 20g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦O juiz deve suspender a inst芒ncia, enquanto nao se verificar que a esse requerido foi dada a oportunidade de receber o acto que iniciou a inst芒ncia, ou acto equivalente, em tempo 煤til para apresentar a sua defesa, ou enquanto nao se verificar que para o efeito foram efectuadas todas as dilig锚ncias.禄

Artigo 13g. 1. O ponto 2 do artigo 27g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦2. Se o acto que determinou o in铆cio da inst芒ncia, ou acto equivalente, nao tiver sido comunicado ou notificado ao requerido revel, regularmente e em tempo 煤til, por forma a permitir-lhe a defesa;禄.

2. Ao artigo 27g. da convençao de 1968 sao aditadas as seguintes disposiç玫es:

芦5. Se a decisao for inconcili谩vel com outra anteriormente proferida num Estado nao contratante entre as mesmas partes, em acçao com o mesmo pedido e a mesma causa de pedir, desde que a decisao proferida anteriormente re煤na as condiç玫es necess谩rias para ser reconhecida no Estado requerido.禄

Artigo 14g. Ao artigo 30g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte par谩grafo:

芦A autoridade judicial de um Estado contratante, perante o qual se invocar o reconhecimento de uma decisao proferida na Irlanda ou no Reino Unido e cuja execuçao for suspensa no Estado de origem por força da interposiçao de um recurso, pode suspender a inst芒ncia.禄

Artigo 15g. Ao artigo 31g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte par谩grafo:

芦Todavia, no Reino Unido, tais decis玫es sao executadas na Inglaterra e no Pa铆s de Gales, na Esc贸cia ou na Irlanda

do Norte, depois de registadas para execuçao, a requerimento de qualquer parte interessada, numa dessas regi玫es do Reino Unido, conforme o caso.禄

Artigo 16g. O primeiro par谩grafo do artigo 32g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦O requerimento deve ser apresentado:

- na Bélgica, no "tribunal de primière instance" ou "rechtbank van eerste aanleg",

- na Dinamarca, no "byret",

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, ao presidente de uma c芒mara do "Landgericht",

- em França, ao presidente do "tribunal de grande instance",

- na Irlanda, no "High Court",

- em It谩lia, na "corte d'appello",

- no Luxemburgo, ao presidente do "tribunal d'arrondissement",

- nos Pa铆ses Baixos, ao presidente do "arrondissementsrechtbank",

- no Reino Unido:

1. Na Inglaterra e no Pa铆s de Gales, no "High Court of Justice" ou, tratando-se de uma decisao em matéria de obrigaçao alimentar, no "Magistrates' Court" por intermédio do "Secretary of State";

2. Na Esc贸cia, no "Court of Session" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, no "Sheriff Court" por intermédio do "Secretary of State";

3. Na Irlanda do Norte, no "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, no "Magistrates'Court" por intermédio do "Secretary of State".禄

Artigo 17g. O artigo 37g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 37g.

O recurso ser谩 interposto de acordo com as regras do processo contradit贸rio:

- na Bélgica, para o "tribunal de première instance" ou "rechtbank van eerste aanleg",

- na Dinamarca, para o "landsret",

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, para o "Oberlandesgericht",

- em França, para a "Cour d'appel,

- na Irlanda, para o "High Court",

- em It谩lia, para a "corte d'appello",

- no Luxemburgo, para a "Cour supérieure de justice", decidindo em matéria civil,

- nos Pa铆ses Baixos, para o "arrondissementsrechtbank",

- no Reino Unido:

1. Na Inglaterra e no Pa铆s de Gales, para o "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Magistrates'Court";

2. Na Esc贸cia, para o "Court of Session" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Sheriff Court";

3. Na Irlanda do Norte, para o "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Magistrates' Court".

A decisao proferida no recurso apenas pode ser objecto:

- na Bélgica, em França, em It谩lia, no Luxemburgo e nos Pa铆ses Baixos, de recurso de cassaçao,

- na Dinamarca, de recurso para o "hoejesteret", com autorizaçao do Ministro da Justiça,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, de uma "Rechtsbeschwerde",

- na Irlanda, de recurso sobre uma questao de direito para o "Supreme Court",

- no Reino Unido, de um 煤nico recurso sobre uma questao de direito.禄

Artigo 18g. Ao artigo 38g. da convençao de 1968 é aditado, ap贸s o primeiro par谩grafo, um novo par谩grafo com a seguinte redacçao:

芦Quando a decisao tiver sido proferida na Irlanda ou no Reino Unido, qualquer via de recurso admiss铆vel no estado de origem é considerada como recurso ordin谩rio para efeitos da aplicaçao do primeiro par谩grafo.禄

Artigo 19g. O primeiro par谩grafo do artigo 40g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Se o requerimento for indeferido, o requerente pode interpor recurso:

- na Bélgica, para a "Cour d'appel" ou para o "hof van beroep",

- na Dinamarca, para o "landsret",

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, para o "Oberlandesgericht",

- em França, para a "Cour d'appel",

- na Irlanda, para o "High Court",

- em It谩lia, para a "corte d'appello",

- no Luxemburgo, para a "Cour supérieure de justice", decidindo em matérial civil,

- nos Pa铆ses Baixos, para o "gerechtshof",

- no Reino Unido:

1. Na Inglaterra e no Pa铆s de Gales, para o "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Magistrates' Court";

2. Na Esc贸cia, para o "Court of Session" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Sheriff Court";

3. Na Irlanda do Norte, para o "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Magistrates' Court".禄

Artigo 20g. O artigo 41g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 41g.

A decisao proferida no recurso previsto no artigo 40g.apenas pode ser objecto:

- na Bélgica, em França, em It谩lia, no Luxemburgo e nos Pa铆ses Baixos, de recurso de cassaçao,

- na Dinamarca, de recurso para o "hoejesteret", com autorizaçao do Ministro da Justiça,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, de uma "Rechtsbeschwerde",

- na Irlanda, de recurso sobre uma questao de direito para o "Supreme Court",

- no Reino Unido, de um 煤nico recurso sobre uma questao de direito.禄

Artigo 21g. O artigo 44g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 44g.

O requerente que, no Estado de origem, tiver beneficiado no todo ou em parte de assist锚ncia judici谩ria ou de inseçao de preparos e custas, beneficiar谩, no processo previsto nos artigos 32g. a 35g., da assist锚ncia mais favor谩vel ou da isençao mais ampla prevista no direito do Estado requerido.

O requerente que solicitar a execuçao de uma decisao proferida na Dinamarca por uma autoridade administrativa em matéria de obrigaçao alimentar, pode alegar no Estado requerido o benef铆cio do disposto no primeiro par谩grafo, se apresentar documento emanado do Ministério da Justiça dinamarqu锚s, certificando que se encontra nas condiç玫es econ贸micas que lhe permitem beneficiar no todo ou em parte de assist锚ncia judici谩ria ou de isençao de preparos e custas.禄

Artigo 22g. O ponto 2 do artigo 46g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦2. Tratando-se de decisao proferida 脿 revelia, o original ou uma c贸pia autenticada do documento que certifique que o acto que determinou o in铆cio da inst芒ncia ou um acto equivalente foi comunicado ou notificado 脿 parte revel.禄

Artigo 23g. Ao artigo 53g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte par谩grafo:

芦Para determinar se um trust tem domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante a cujos tribunais tenha sido submetida a questao, o juiz aplicar谩 as normas do seu direito internacional privado.禄

Artigo 24g. Ao artigo 55g. da convençao de 1968 sao acrescentados os seguintes travess玫es a inserir nos respectivos lugares da lista das convenç玫es, de acordo com a ordem cronol贸gica:

- a convençao entre o Reino Unido e a França relativa 脿 execuçao rec铆proca de sentenças em matéria civil e comercial, acompanhada de um protocolo, assinada em Paris em 18 de Janeiro de 1934,

- a convençao entre o Reino Unido e a Bélgica relativa 脿 execuçao rec铆proca de sentenças em matéria civil e comercial, acompanhada de um protocolo, assinada em Paris em 2 de Maio de 1934,

- a convençao entre o Reino Unido e a Rep煤blica Federal da Alemanha relativa ao reconhecimento e execuçao rec铆procos de sentenças em matéria civil e comercial, assinada em Bona em 14 de Julho de 1960,

- a convençao entre o Reino Unido e a Rep煤blica Italiana relativa ao reconhecimento e execuçao rec铆procos de sentenças em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 7 de Fevereiro de 1964, acompanhada de um protocolo assinado em Roma em 14 de Julho de 1970,

- a convençao entre o Reino Unido e o Reino dos Pa铆ses Baixos relativa ao reconhecimento e execuçao rec铆procos de sentenças em matéria civil e comercial, assinada na Haia em 17 de Novembro de 1967.

Artigo 25掳. 1. O artigo 57g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 57g.

A presente convençao nao prejudica as convenç玫es de que os Estados contratantes sejam ou venham a ser partes e que, em matérias especiais, regulem a compet锚ncia judici谩ria, o reconhecimento ou a execuçao de decis玫es.

A presente convençao nao prejudica a aplicaçao das disposiç玫es que, em matérias especiais, regulem a compet锚ncia judici谩ria, o reconhecimento ou a execuçao de decis玫es e que se incluam ou venham a ser inclu铆das nos actos das instituiç玫es das Comunidades Europeias ou nas legislaç玫es nacionais harmonizadas em execuçao desses actos.禄

2. Para assegurar a sua interpretaçao uniforme, o primeiro par谩grafo do artigo 57g. ser谩 aplicado do seguinte modo:

a) A convençao de 1968 alterada nao impede que um tribunal de um Estado contratante que seja parte numa convençao relativa a uma matéria especial se declare competente em conformidade com uma tal convençao, mesmo que o requerido tenha domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante que nao seja parte nessa conven-

çao. Em qualquer caso, o tribunal chamado a pronunciar-se aplicar谩 o artigo 20g. da convençao de 1968 alterada;

b) As decis玫es proferidas num Estado contratante por um tribunal cuja compet锚ncia se fundamente numa conven-

çao relativa a uma matéria especial serao reconhecidas e executadas nos outros Estados contratantes, nos termos da convençao de 1968 alterada.

Se uma convençao relativa a uma matéria especial, de que sejam parte o Estado de origem e o Estado requerido, estabeleceu as condiç玫es para o reconhecimento e execuçao de decis玫es, tais condiç玫es devem ser respeitadas. Em qualquer caso, pode aplicar-se o disposto na con-

vençao de 1968 alterada no que respeita ao processo de reconhecimento e execuçao de decis玫es.

Artigo 26g. Ao artigo 59g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte par谩grafo:

芦Todavia, nenhum Estado contratante pode vincular-se perante um Estado terceiro a nao reconhecer uma decisao proferida em outro Estado contratante por um tribunal cuja compet锚ncia se fundamente na exist锚ncia nesse Estado de bens pertencentes ao requerido ou na apreensao pelo autor de bens a铆 situados:

1. Se o pedido que, incidir sobre a propriedade ou posse dos referidos bens, tiver como finalidade obter a autorizaçao para deles dispor ou se relacionar com outro lit铆gio a eles respeitante, ou

2. Se os bens constitu铆rem a garantia de um crédito que seja objecto do lit铆gio.禄

Artigo 27g. O artigo 60g. da convençao de 1968 a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 60g.

A presente convençao aplica-se ao territ贸rio europeu dos Estados contratantes, incluindo a Gronel芒ndia, aos departamentos e territ贸rios franceses ultramarinos, bem como a Mayotte.

O Reino dos Pa铆ses Baixos pode declarar no momento da assinatura ou da ratificaçao da presente convençao, ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do conselho das Comunidades Europeias, que a presente Convençao ser谩 aplic谩vel 脿s Antilhas Neerlandesas. Na falta de tal declaraçao, os processos pendentes no territ贸rio europeu do Reino, na sequ锚ncia de um recurso de cassaçao de decis玫es dos tribunais das Antilhas Neerlandesas, serao considerados como processos pendentes nesses tribunais.

Em derrogaçao ao disposto no primeiro par谩grafo, a presente convençao nao se aplica:

1. 脌s ilhas Faroé, salvo declaraçao em contr谩rio do Reino da Dinamarca;

2. Aos territ贸rios europeus situados fora do Reino Unido e cujas relaç玫es internacionais sejam asseguradas pelo Reino Unido, salvo declaraçao em contr谩rio do Reino Unido em relaçao a qualquer um desses territ贸rios.

Estas declaraç玫es podem ser feitas em qualquer momento, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.

Os processos de recurso interpostos no Reino Unido de decis玫es proferidas pelos tribunais situados num dos territ贸rios indicados no ponto 2 do terceiro par谩grafo serao considerados como processos pendentes nesses tribunais.

As causas que, no Reino da Dinamarca, forem reguladas pela Lei de Processo Civil das ilhas Faroé (Lov for Faeroerne om rettens pleje) serao consideradas como causas pendentes nos tribunais das ilhas Faroé.禄

Artigo 28g. A al铆nea c) do artigo 64g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:

芦c) Das declaraç玫es recebidas nos termos do artigo 60g.;禄

T脥TULO III

Adaptaç玫es do protocolo anexo 脿 convençao de 1968

Artigo 29g. Ao protocolo anexo 脿 convençao de 1968 sao aditados os seguintes artigos:

芦Artigo Vg. A

Em matéria de obrigaçao alimentar, os termos "ju铆z", "tribunal", e "autoridade judicial", abrangem as autoridades administrativas dinamarquesas.

Artigo Vg. B

Nos lit铆gios entre o capitao e um membro da tripulaçao de um navio de mar matriculado na Dinamarca ou na

Irlanda, relativos 脿s remuneraç玫es ou outras condiç玫es de serviço, os tribunais de um Estado contratante devem verificar se o agente diplom谩tico ou consular com autoridade sobre o navio foi informado do lit铆gio. Os tribunais devem suspender a inst芒ncia enquanto o agente nao for informado. Devem, mesmo oficiosamente, declarar-se incompetentes se aquele agente, devidamente informado, tiver exercido as atribuiç玫es que lhe sao reconhecidas na matéria por uma convençao consular ou, na falta de tal convençao, tiver suscitado objecç玫es quanto 脿 compet锚ncia no prazo fixado.

Artigo Vg. C

Sempre que, no 芒mbito do no 5 do artigo 69g. da convençao relativa 脿 patente europeia do Mercado Comum, assinada no Luxemburgo em 15 de Dezembro de 1975, os artigos 52g. e 53g. da presente convençao sejam aplic谩veis 脿s disposiç玫es relativas 脿 residence, nos termos da versao inglesa daquela primeira convençao, considera-se que o termo residence usado nesse texto tem o mesmo alcance que o termo "domic铆lio" que consta dos artigos 52g. e 53g. da presente convençao.

Artigo Vg. D

Sem preju铆zo da compet锚ncia do Instituto Europeu de Patentes, nos termos da convençao relativa 脿 emissao de patentes europeias, assinada em Munique em 5 de Outubro de 1973, os tribunais de cada Estado contratante sao os 煤nicos competentes, sem consideraçao de domic铆lio, em matéria de inscriçao ou de validade de uma patente europeia emitida para esse Estado e que nao seja uma patente comunit谩ria nos termos do disposto no artigo 86g. da convençao relativa 脿 patente europeia para o Mercado Comum, assinada no Luxemburgo em 15 de Dezembro de 1975.禄

T脥TULO IV

Adaptaç玫es ao protocolo de 1971

Artigo 30g. Ao artigo 1g. do protocolo de 1971 é aditado o seguinte par谩grafo:

芦O Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias é igualmente competente para decidir sobre a interpretaçao da convençao relativa 脿 adesao do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte 脿 convençao de 27 de Setembro de 1968, bem como ao presente protocolo.禄

Artigo 31g. O ponto 1 d o artigo 2g. do protocolo de 1971 passa a ter a seguinte redacçao:

芦1. - na Bélgica: a "Cour de cassation" (het Hof van Cassatie) e o "Conseil d'Etat" (de Raad van State),

- na Dinamarca: "hoejesteret",

- na Rep煤blica Federal da Alemanha: o "obersten Gerichtshoefe des Bundes",

- em França: a "Cour de cassation" e o "Conseil d'Etat",

- na Irlanda: O "Supreme Court",

- na It谩lia: a "Corte suprema di cassazione",

- no Luxemburgo: a "Cour supérieure de justice", decidindo como "Cour de cassation",

- nos Pa铆ses Baixos: o "Hoge Raad",

- no Reine Unido: a "House of Lords" e os tribunais a que a causa tenha sido submetida, nos termos do segundo par谩grafo do artigo 37g. ou do artigo 41g. da convençao;禄

Artigo 32g. O artigo 6g. do protocolo de 1971 passa a ter a seguinte redacçao:

芦Artigo 6g.

O presente protocolo aplica-se ao territ贸rio europeu dos Estados contratantes, incluindo a Gronel芒ndia, aos departamentos e territ贸rios franceses ultramarinos, bem como a Mayotte.

O Reino dos Pa铆ses Baixos pode declarar, no momento da assinatura ou da ratificaçao do presente protocolo ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias, que o presente protocolo ser谩 aplic谩vel 脿s Antilhas Neerlandesas.

Em derrogaçao ao disposto no primeiro par谩grafo, o presente protocolo nao se aplica:

1. 脌s ilhas Faroé, salvo declaraçao em contr谩rio do Reino da Dinamarca;

2. Aos territ贸rios europeus situados fora do Reino Unido e cujas relaç玫es internacionais sejam asseguradas pelo Reino Unido, salvo declaraçao em contr谩rio do Reino Unido em relaçao a qualquer um desses territ贸rios.

Estas declaraç玫es podem ser feitas em qualquer momento, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.禄

Artigo 33g. A al铆nea d) do artigo 10g. do protocolo de 1971 passa a ter a seguinte redacçao:

芦d) Das declaraç玫es recebidas nos termos do artigo 6g.禄.

T脥TULO V

Disposiç玫es transit贸rias

Artigo 34g. 1. A convençao de 1968 e o protocolo de 1971, com a redacçao que lhes é dada pela presente convençao, sao

aplic谩veis apenas 脿s acç玫es judiciais intentadas e aos actos aut锚nticos exarados posteriormente 脿 entrada em vigor da presente convençao no Estado de origem e aos pedidos de reconhecimento ou de execuçao de uma decisao ou de um acto aut锚ntico ap贸s a entrada em vigor da presente convençao no Estado requerido.

2. Todavia, nas relaç玫es entre os seis Estados partes na convençao de 1968, as decis玫es proferidas ap贸s a data de entrada em vigor da presente convençao, na sequ锚ncia de acç玫es intentadas antes dessa data, serao reconhecidas e executadas em conformidade com o disposto no t铆tulo III da convençao de 1968 alterada.

3. Além disso, nas relaç玫es entre os seis Estados que sao parte na convençao de 1968 e os tr锚s Estados referidos no artigo 1g. da presente convençao, bem como nas relaç玫es entre estes tr锚s 煤ltimos, as decis玫es proferidas ap贸s a data de entrada em vigor da presente convençao nas relaç玫es entre o Estado de origem e o Estado requerido, na sequ锚ncia de acç玫es intentadas antes dessa data, serao reconhecidas e executadas em conformidade com o disposto no t铆tulo III da convençao de 1968 alterada, se a compet锚ncia se tiver fundamentado em regras conformes com o disposto no t铆tulo II alterado da convençao de 1968 ou com disposiç玫es previstas em convençao vigente entre o Estado de origem e o Estado requerido aquando da instauraçao da acçao.

Artigo 35g. Se, por documento escrito anterior 脿 entrada em vigor da presente convençao, as partes em lit铆gio sobre um contrato tiverem acordado em aplicar a esse contrato o direito irland锚s ou o direito de uma regiao do Reino Unido, os tribunais da Irlanda ou dessa regiao do Reino Unido conservam a faculdade de conhecer do lit铆gio.

Artigo 36g. Durante os tr锚s anos seguintes 脿 entrada em vigor da convençao de 1968, em relaçao ao Reino da Dinamarca e 脿 Irlanda, a compet锚ncia em matéria mar铆tima em cada um desses Estados ser谩 determinada, nao s贸 nos termos da referida convençao, mas também nos termos dos pontos 1 a 6 a seguir enunciados. Todavia, estas disposiç玫es deixarao de ser aplicadas em cada um desses Estados a partir do momento em que a convençao internacional para a unificaçao de certas regras relativas ao arresto de navios de mar, assinada em Bruxelas em 10 de Maio de 1952, entre em vigor nesses Estados.

1. Uma pessoa domiciliada no territ贸rio de um Estado contratante pode ser demandada por um crédito mar铆timo perante os tribunais de um dos Estados atr谩s mencionados quando o navio a que esse crédito se refere, ou qualquer outro navio de que essa pessoa é propriet谩ria, foi objecto de um arresto judicial no territ贸rio de um desses Estados para garantir o crédito, ou poderia ter sido objecto de um arresto nesse mesmo Estado, ainda que tenha sido prestada cauçao ou outra garantia, nos casos seguintes:

a) Se o autor tiver domic铆lio no territ贸rio desse Estado;

b) Se o crédito mar铆timo tiver sido constitu铆do nesse Estado;

c) Se o crédito mar铆timo tiver sido constitu铆do no decurso de uma viagem durante a qual tiver sido efectuado ou pudesse ter sido efectuado o arresto;

d) Se o crédito resultar de abalroaçao ou de danos causados por um navio, em virtude de execuçao ou omissao de manobra ou de inobserv芒ncia dos regulamentos, quer a outros navio quer 脿s coisas ou 脿s pessoas que se encontrem a bordo;

e)

Se o crédito resultar de assist锚ncia ou salvamento;

f)

Se o crédito estiver garantido por hipoteca mar铆tima ou mortgage sobre o navio arrestado.

2. Pode ser arrestado, tanto o navio a que se reporta o crédito mar铆timo, como qualquer outro pertencente 脿quele que, 脿 data da constituiçao do crédito mar铆timo, era propriet谩rio do navio a que o crédito se refere. Todavia, para os créditos previstos nas al铆neas o), p) ou q) do ponto 5, apenas pode ser arrestado o navio a que o crédito se refere.

3. Considera-se que v谩rios navios t锚m o mesmo propriet谩rio quando todas as partes da propriedade pertencem 脿 mesmas ou 脿s mesmas pessoas.

4. No caso de fretamento de um navio com transfer锚ncia de gestao n谩utica, quando s贸 o afretador responder por um crédito mar铆timo relativo a esse navio, pode ser arrestado esse ou qualquer outro navio pertencente ao afretador, mas nenhum outro navio pertencente ao propriet谩rio poder谩 ser arrestado por tal crédito mar铆timo. O mesmo se aplica a todos os casos em que uma pessoa que nao o propriet谩rio é devedora de um crédito mar铆timo.

5. Entende-se por 芦crédito mar铆timo禄 a alegaçao de um direito ou de um crédito provenientes de uma das causas seguintes:

a) Danos causados por um navio, quer por abalroaçao quer por outro modo;

b) Perda de vidas humanas ou danos corporais causados pelo navio ou resultantes da sua exploraçao;

c) Assist锚ncia e salvaçao;

d) Contratos relativos 脿 utilizaçao ou ao aluguer do navio por carta-partida ou por outro meio;

e)

Contratos relativos ao transporte de mercadorias por navio, em virtude de carta-partida, conhecimento ou outro meio;

f)

Perda ou dano de mercadorias e bagagens transportadas em navio;

g)

Avaria comum;

h)

Empréstimo a risco;

i)

Reboque;

j)

Pilotagem;

k)

Fornecimentos de produtos ou de material feitos a um navio para a sua exploraçao ou conservaçao, qualquer que seja o lugar onde esses fornecimentos se façam;

l)

Construçao, reparaç玫es, equipamento de um navio ou despesas de estiva;

m)

Soldadas do capitao, oficiais ou tripulantes;

n)

Desembolsos do capitao e os efectuados pelos carregadores, afretadores ou agentes por conta do navio ou do seu propriet谩rio;

o)

Propriedade contestada de um navio;

p)

Co-propriedade de um navio, ou sua posse, ou sua exploraçao, ou direito aos produtos da exploraçao de um navio em co-propriedade;

q)

Qualquer hipoteca mar铆tima e qualquer mortgage.

6. Na Dinamarca, a expressao 芦arresto judicial禄 abrange, no que diz respeito aos créditos mar铆timos referidos nas al铆neas o) e p) do ponto anterior, o termo forbud, quando esse processo for o 煤nico admitido no caso concreto pelos artigos 646g. a 653g. da Lei de processo civil (芦Lov om rettens pleje禄).

T脥TULO VI

Disposiç玫es finais

Artigo 37g. O Secretariado-geral do Conselho das Comunidades Europeias remeter谩 aos Governos do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte, em l铆ngua alema, francesa, italiana e neerlandesa, uma c贸pia autenticada da convençao de 1968 e do protocolo de 1971.

Os textos da convençao de 1968 e do protocolo de 1971, redigidos nas l铆nguas dinamarquesa, inglesa e irlandesa, serao anexados 脿 presente convençao (1). Os textos redigidos nas l铆nguas dinamarquesa, inglesa e irlandesa fazem fé nas mesmas condiç玫es que os textos origin谩rios da convençao de 1968 e do protocolo de 1971.

Artigo 38g. A presente convençao ser谩 ratificada pelos Estados signat谩rios. Os instrumentos de ratificaçao serao depositados junto do secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.

Artigo 39g. A presente convençao entrar谩 em vigor nas relaç玫es entre os Estados que a tiverem ratificado no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do 煤ltimo instrumento de ratificaçao pelos Estados-membros origin谩rios da Comunidade e por um novo Estado-membro.

A presente convençao entrar谩 em vigor, em cada novo Estado-membro que a ratifique posteriormente, no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do respectivo instrumento de ratificaçao.

Artigo 40g. O secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias notificar谩 os Estados signat谩rios:

a) Do dep贸sito de qualquer instrumento de ratificaçao;

b) Das datas de entrada em vigor da presente convençao nos Estados contratantes.

Artigo 41g. A presente convençao, redigida num 煤nico exemplar nas l铆nguas alema, dinamarquesa, francesa, inglesa, irlandesa, italiana e neerlandesa, fazendo fé qualquer dos sete textos, ser谩 depositada nos arquivos do Secretariado do Conselho das Comunidades Europeias. O secret谩rio-geral remeter谩 uma c贸pia autenticada da presente convençao a cada um dos governos dos Estados signat谩rios.

Til bekraeftelse heraf har undertegnede befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

In witness whereof, the undersigned Plenipotentiaries have signed this Convention.

En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas de la présente convention,

D谩 fhian煤 sin, chuir na L谩nchumhachtaigh th铆os-s铆nithe a l谩mh leis an gCoinbhinsi煤n seo.

In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.

Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao.

Udfaerdiget i Luxembourg, den niende oktober nitten hundrede og otteoghalvfjerds.

Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.

Done at Luxembourg on the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.

Fait 脿 Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an nao煤 l谩 de Dheireadh F贸mhair sa bhliain m铆le naoi gcéad seacht贸 a hocht.

Fatto a Lussemburgo, add矛 nove ottobre millenovecentosettantotto.

Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.

Feito no Luxemburgo, aos nove de Outubro de mil novecentos e setenta e oito.

Renaat VAN ELSLANDE

Nathalie LIND

Dr. Hans-Jochen VOGEL

Alain PEYREFITTE

Gerard COLLINS

Paolo BONIF脕CIO

Robert KRIEPS

Prof. J. de RUITER

Lord ELWYN-JONES, C. H.

(1) JO no L 304 de 30. 10. 1978, pp. 17, 36 e 55. DECLARA脟AO COMUM

OS REPRESENTANTES DOS GOVERNOS DOS ESTADOS-MEMBROS DA COMUNIDADE ECON脫MICA EUROPEIA, REUNIDOS NO CONSELHO,

Desejosos de assegurar que, no esp铆rito da convençao de 27 de Setembro de 1968, seja igualmente realizada, na medida do poss铆vel, a uniformizaçao das compet锚ncias judici谩rias no dom铆nio mar铆timo;

Considerando que a convençao internacional para a unificaçao de certas regras sobre o arresto de navios de mar, assinada em Bruxelas em 10 de Maio de 1952, contém disposiç玫es sobre a compet锚ncia judici谩ria;

Considerando que nem todos os Estados-membros sao parte da referida convençao,

Formulam o desejo de que os Estados-membros que sao Estados costeiros e que nao se tornaram ainda parte da convençao de 10 de Maio de 1952 a ratifiquem ou a ela adiram no mais breve prazo.

Udfaerdiget i Luxembourg, den niende oktober nitten hundrede og otteoghalvfjerds.

Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.

Done at Luxembourg on the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.

Fait 脿 Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an nao煤 l谩 de Dheireadh F贸mhair sa bhliain m铆le naoi gcéad seacht贸 a hocht.

Fatto a Lussemburgo, add矛 nove ottobre millenovecentosettantotto.

Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.

Feito no Luxemburgo, aos nove de Outubro de mil novecentos e setenta e oito.

Renaat VAN ELSLANDE

Nathalie LIND

Dr. Hans-Jochen VOGEL

Alain PEYREFITTE

Gerard COLLINS

Paolo BONIF脕CIO

Robert KRIEPS

Prof. J. de RUITER

Lord ELWYN-JONES, C. H.

ANEXO V

CONVEN脟AO relativa 脿 adesao da Rep煤blica Helénica 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, bem como ao protocolo relativo 脿 sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça, com as adaptaç玫es que lhes foram introduzidas pela convençao relativa 脿 adesao do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte PRE脗MBULO

AS ALTAS PARTES CONTRATANTES NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECON脫MICA EUROPEIA,

CONSIDERANDO que a Rep煤blica Helénica, ao tornar-se membro da Comunidade, se comprometeu a aderir 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial e ao protocolo relativo 脿 interpretaçao dessa convençao pelo Tribunal de Justiça, com as adaptaç玫es que lhes foram introduzidas pela convençao relativa 脿 adesao do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte, e a encetar negociaç玫es para o efeito com os Estados-membros da Comunidade para lhes introduzir as adaptaç玫es necess谩rias,

DECIDIRAM celebrar a presente convençao e, para o efeito, designaram como plenipotenci谩rios:

SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:

Jean GOL,

Vice Primeiro-Ministro,

Ministro da Justiça e da Reforma Institucional;

SUA MAJESTADE A RAINHA DA DINAMARCA:

Erik NINN-HANSEN,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FEDERAL DA ALEMANHA:

Hans Arnold ENGELHARD,

Ministro Federal da Justiça,

Dr. Gunther KNACKSTEDT,

Embaixador da Rep煤blica Federal da Alemanha no Luxemburgo;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA HEL脡NICA:

Georges-Alexandre MANGAKIS,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FRANCESA:

Robert BADINTER,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA IRLANDA:

Se谩n DOHERTY,

Ministro da Justiça;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA ITALIANA:

Clelio DARIDA,

Ministro da Justiça;

SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:

Colette FLESCH,

Vice-Presidente do Governo,

Ministro da Justiça;

SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PA脥SES BAIXOS:

J. de RUITER,

Ministro da Justiça;

SUA MAJESTADE A RAINHA DO REINO UNIDO DA GRA-BRETANHA E DA IRLANDA DO NORTE:

Peter Lovat FRASER, esquire,

Solicitor-General para a Esc贸cia, Departamento do Lord Advocate;

OS QUAIS, reunidos no Conselho, depois de terem trocado os seus plenos poderes, reconhecidos em boa e devida forma,

ACORDARAM NO SEGUINTE:

T脥TULO I

Disposiç玫es gerais

Artigo 1g. 1. A Rep煤blica Helénica adere 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, assinada em Bruxelas em 27 de Setembro de 1968, a seguir denominada 芦convençao de 1968禄, e ao protocolo relativo 脿 sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça, assinado no Luxemburgo em 3 de Junho de 1971, a seguir denominado 芦protocolo de 1971禄, com as adaptaç玫es que lhes foram introduzidas pela convençao relativa 脿 adesao do Reino da Dinamarca, da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte 脿 convençao relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial, assim como ao protocolo relativo 脿 sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça, assinada no Luxemburgo em 9 de Outubro de 1978 e a seguir denominada 芦convençao de 1978禄.

2. A adesao da Rep煤blica Helénica é extensiva, nomeadamente, ao no 2 do artigo 25g. e aos artigos 35g. e 36g. da convençao de 1978.

Artigo 2g. As adaptaç玫es introduzidas pela presente convençao na convençao de 1968 e no protocolo de 1971, tal como foram adaptadas pela convençao de 1978, constam dos t铆tulos II

a IV.

T脥TULO II

Adaptaç玫es da convençao de 1968

Artigo 3g. Ao segundo par谩grafo do artigo 3g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 4g. da convençao

de 1978, é aditado, entre o terceiro e o quarto travess玫es, o seguinte travessao:

芦- na Grécia: o artigo 40g. do C贸digo de Processo Civil ("Kvdikaw politikhw Dikonom铆aw")禄.

Artigo 4g. A primeiro par谩grafo do artigo 32g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 16g. da convençao de 1978, é aditado, entre o terceiro e o quarto travess玫es, o seguinte travessao:

芦- na Grécia ao "monomeléw prvtodike铆o",禄.

Artigo 5g. 1. Ao primeiro par谩grafo do artigo 37g. da convençao de 1968, alterado pelo artigo 17g. da convençao de 1978, é aditado, entre o terceiro e o quarto travess玫es, o seguinte travessao:

芦- na Grécia, para o "efete铆o",禄.

2. No segundo par谩grafo do artigo 37g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 17g. da convençao de 1978, o primeiro travessao passa a ter a seguinte redacçao:

芦- na Bélgica, na Grécia, em França, em It谩lia, no Luxemburgo e nos Pa铆ses Baixos, de recurso de cassaçao,禄

Artigo 6g. Ao primeiro par谩grafo do artigo 40g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 19g. da convençao de 1978, é aditado, entre o terceiro e o quarto travess玫es, o seguinte travessao:

芦- na Grécia, para o "efete铆o",禄.

Artigo 7g. No artigo 41g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 20g. da convençao de 1978, o primeiro travessao passa a ter a seguinte redacçao:

芦- na Bélgica, na Grécia, em França, em It谩lia, no Luxemburgo e nos Pa铆ses Baixos, de recurso de cassaçao,禄.

Artigo 8g. Ao artigo 55g. da convençao de 1968, na redacçao que lhe foi dada pelo artigo 24g. da convençao de 1978, é aditado o seguinte travessao a inserir no respectivo lugar da lista das convenç玫es de acordo com a ordem cronol贸gica:

芦- a convençao entre o Reino da Grécia e a Rep煤blica Federal da Alemanha relativa ao reconhecimento e execuçao rec铆procos de sentenças, transacç玫es e actos aut锚nticos em matéria civil e comercial, assinada em Atenas em 4 de Novembro de 1961.禄

T脥TULOIII

Adaptaçao do protocolo anexo 脿 convençao de 1968

Artigo 9g. No artigo Vg.B aditado ao protocolo anexo 脿 convençao de 1968 pelo artigo 29g. da convençao de 1978, sao inseridos, no primeiro per铆odo, os termos, antecedidos por uma v铆rgula, 芦na Grécia禄, a seguir ao termo 芦Dinamarca禄.

T脥TULO IV

Adaptaç玫es do protocolo de 1971

Artigo 10g. Ao artigo 1g. do protocolo de 1971, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 30g. da convençao de 1978, é aditado o seguinte par谩grafo:

芦O Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias é

igualmente competente para decidir sobre a interpretaçao da convençao relativa 脿 adesao da Rep煤blica Helénica 脿 convençao de 27 de Setembro de 1968 e ao presente protocolo, tal como foram adaptados pela convençao de 1978.禄

Artigo 11g. Ao ponto 1 do artigo 2g. do protocolo de 1971, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 31g. da convençao de 1978, é aditado, entre o terceiro e o quarto travess玫es, o seguinte travessao:

芦- na Grécia, "ta anvtata dikasthria",禄.

T脥TULO V

Disposiç玫es transit贸rias

Artigo 12g. 1. A convençao de 1968 e o protocolo de 1971, com a redacçao que lhes foi dada pela convençao de 1978 e que lhe é

dada pela presente convençao, sao aplic谩veis apenas 脿s acç玫es judiciais intentadas e aos actos aut锚nticos exarados posteriormente 脿 entrada em vigor da presente convençao no Estado de origem e aos pedidos de reconhecimento ou de execuçao de uma decisao ou de um acto aut锚ntico ap贸s

a entrada em vigor da presente convençao no Estado requerido.

2. Todavia, nas relaç玫es entre o Estado de origem e o Estado de origem e o Estado requerido, as decis玫es proferidas ap贸s a data de entrada em vigor da presente convençao na sequ锚ncia de acç玫es intentadas antes dessa data serao reconhecidas e executadas em conformidade com o disposto no t铆tulo III da convençao de 1968, com a redacçao que lhe foi dada pela convençao de 1978 e que lhe é dada pela presente convençao, se a compet锚ncia se tiver fundamentado em regras conformes com o disposto no t铆tulo II alterado da convençao de 1968 ou com disposiç玫es previstas em con-

vençao vigente entre o Estado de origem e o Estado requerido aquando da instauraçao da acçao.

T脥TULO VI

Disposiç玫es finais

Artigo 13g. O secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias remeter谩 ao Governo da Rep煤blica Helénica, nas l铆nguas alema, dinamarquesa, francesa, inglesa, irlandesa, italiana e neerlandesa, uma c贸pia autenticada da convençao de 1968, do protocolo de 1971 e da convençao de 1978.

Os textos da convençao de 1968, de protocolo de 1971 e da convençao de 1978, redigidos em l铆ngua grega, serao anexados 脿 presente convençao. Os textos redigidos em l铆ngua grega fazem fé nas mesmas condiç玫es que os outros textos da convençao de 1968, do protocolo de 1971 e da convençao de 1978.

Artigo 14g. A presente convençao ser谩 ratificada pelos Estados signat谩rios. Os instrumentos de ratificaçao serao depositados junto do secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.

Artigo 15g. A presente convençao entrar谩 em vigor nas relaç玫es entre os Estados que a tiverem ratificado no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do 煤ltimo instrumento de ratificaçao pela Rep煤blica Helénica a pelos Estados que tiverem posto em vigor a convençao de 1978 em conformidade com o artigo 39g. da referida convençao.

A presente convençao entrar谩 em vigor, em cada Estado-membro que a ratifique posteriormente, no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do respectivo instrumento de ratificaçao.

Artigo 16g. O secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias notificar谩 os Estados signat谩rios:

a) Do dep贸sito de qualquer instrumento de ratificaçao;

b) Das datas de entrada em vigor de presente convençao nos Estados contratantes.

Artigo 17g. A presente convençao, redigida num 煤nico exemplar nas l铆nguas alema, dinamarquesa, francesa, grega, inglesa, irlandesa, italiana e neerlandesa, fazendo fé qualquer dos oito textos, ser谩 depositada nos arquivos do Secretariado do Conselho das Comunidades Europeias. O secret谩rio-geral remeter谩 uma c贸pia autenticada da presente convençao a cada um dos governos dos Estados signat谩rios.

Til bekraeftelse heraf har undertegnede behoerigt befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

Zu Urkund dessen haben die hierzu gehoerig befugten Unterzeichneten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

Se p铆stvsh tvn anvtérv, oi zpogr谩fontew plhrejozsioi éuesan thn zpografh tozw k谩tv ap贸 thn parozsa szmbash.

In witness whereof, the undersigned being duly authorized thereto, have signed this Convention.

En foi de quoi, les soussignés, d没ment autorisés 脿 cet effet, ont signé la présente convention.

D谩 fhian煤 sin, sh铆nigh na daoine seo th铆os, arna n-煤dar煤 go cu铆 chuige sin, an Coinbhinsiun seo.

In fede di che, i sottoscritti, debitamente autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben geplaatst.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao.Udfaerdiget i Luxembourg, den femogtyvende oktober nitten hundrede og toogfirs.

Geschehen zu Luxemburg am fuenfundzwanzigsten Oktober neunzehnhundertzweiundachtzig.

iEgine sto Lozjembozrgo, stiw e铆kosi pénte Oktvbr铆oz x铆lia enniak贸sia ogd贸nta dzo.

Done at Luxembourg on the twenty-fifth day of October in the year one thousand nine hundred and eighty-two.

Fait 脿 Luxembourg, le vingt-cinq octobre mil neuf quatre-vingt-deux.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an c煤igi煤煤 l谩 is fiche de mh铆 Dheireadh F贸mhair sa bhliain m铆le naoi gcéad ocht贸 a d贸.

Fatto a Lussemburgo, add矛 venticinque ottobre millenovecentottantadue.

Gedaan te Luxemburg, de vijfentwintigste oktober negentienhonderd twee毛ntachtig.

Feito no Luxemburgo, aos vinte e cinco de Outubro de mil novecentos e oitenta e dois.

Jean GOL

Erik NINN-HANSEN

Hans Arnold

ENGELHARD

Dr. Guenther

KNACKSTEDT

Georges-Alexandre

MANGAKIS

Robert BADINTER

Se谩n DOHERTY

Clelio DARIDA

Colette FLESCH

J. de RUITER

Peter Lovat FRASER

JOINT DECLARATION concerning the ratification of the Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the 1968 Brussels Convention

Upon signature of the Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the 1968 Brussels Convention, done at Donostia - San Sebasti谩n on 26 May 1989,

THE REPRESENTATIVES OF THE GOVERNMENTS OF THE MEMBER STATES OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, MEETING WITHIN THE COUNCIL,

DESIROUS that, in particular with a view to the completion of the internal market, application of the Brussels Convention and of the 1971 Protocol should be rapidly extended to the entire Community,

WELCOMING the conclusion on 16 September 1988 of the Lugano Convention which extends the principles of the Brussels Convention to those States becoming parties to the Lugano Convention, designed principally to govern relations between the Member States of the European Economic Community (EEC) and those of the European Free Trade Association (EFTA) with regard to the legal protection of persons established in any of those States and to the simplification of formalities for the reciprocal recognition and enforcement of judgments,

CONSIDERING that the Brussel Convention has as its legal basis Article 220 of the Treaty of Rome and is interpreted by the Court of Justice of the European Communities,

MINDFUL that the Lugano Convention does not affect the application of the Brussels Convention as regards relations between Member States of the European Economic Community, since such relations must be governed by the Brussels Convention,

NOTING that the Lugano Convention is to enter into force after two States, of which one is a member of the European Communities and the other a member of the European Free Trade Association, have deposited their instruments of ratification,

DECLARE THEMSELVES READY to take every appropriate measure with a view to ensuring that national procedures for the ratification of the Convention on the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Brussels Convention, signed today, are completed as soon as possible and, if possible, by 31 December 1992 at the latest.

En fe de lo cual, los abajo firmantes suscriben la presente Declaraci贸n com煤n.

Til bekraeftelse heraf har undertegnede underskrevet denne erklaering.

Zu Urkund dessen haben die Unterzeichneten diese Erklaerung unterschrieben.

Se pistvsh tvn anvtérv, oi k谩tvui zpégracan thn parozsa dhlvsh.

In witness whereof the undersigned have signed this declaration.

En foi de quoi, les soussignés ont signé la présente déclaration.

D谩 fhian煤 sin, chuir na daoine th铆os-s铆nithe a l谩mh leis an Dearbh煤 seo.

In fede di che, i sottoscritti hanno firmato la presente dichiarazione.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden hun handtekening onder deze verklaring hebben gesteld.

Em fé do que, os abaixo-assinados apuseram a sua assinatura no final da presente declaraçao comum.

Hecho en Donostia - San Sebasti谩n, a veintiseis de mayo de mil novecientos ochenta y nueve.

Udfaerdiget i Donostia - San Sebasti谩n, den seksogtyvende maj nitten hundrede og niogfirs.

Geschehen zu Donostia - San Sebasti谩n am sechsundzwanzigsten Mai neunzehnhundertneunundachtzig.

iEgine sth Donostia - San Sebasti谩n, stis eikosi exi Maioy chilia enniakosia ogdonta ennea.

Done at Donostia - San Sevastian on tie tsentz-sichti daz of Maz in tie zear one tiothsand nine ithndred and eigitz-nine.

Fait a Donostia - San Sevastian, le oingt-sich mai mil nethf psent qthatre-oingt-nethf.

Arna dieanami in Donostia - San Sevastian, an se la s fipsie de Viealtaine sa viliain mle gpsead opsito a naoi.

Fatto a Donostia - San Sevastian, addi oentisei mangio millenooepsentottantanooe.

Gedaan te Donostia - San Sevastian, de yesentsintigste mei negentienionderd negenentapsitig.

Feito em Donostia - San Sevastian, em ointe e seis de Maio de mil nooepsentos e oitenta e nooe.

Pour le gouvernement du royaume de Belgique

Voor de Regering van het Koninkrijk Belgi毛

For regeringen for Kongeriget Danmark

Fuer die Regierung der Bundesrepublik Deutschland

Gia thn Kzbérnhsh thw Ellhnikhw Dhmokrat铆aw

Por el Gobierno del Reino de Espa帽a

Pour le gouvernement de la République française

Thar ceann Rialtas na h脡ireann

Per il governo della Repubblica italiana

Pour le gouvernement du grand-duché de Luxembourg

Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden

Pelo Governo da Rep煤blica Portuguesa

For the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

PROTOCOLO

Las Altas Partes Contratantes han convenido las siguientes disposiciones anejas al Convenio:

Art铆culo I Cualquier persona domiciliada en Luxemburgo que fuere emplazada ante un tribunal de otro Estado contratante, en aplicaci贸n del apartado 1 del art铆culo 5, podr谩 impugnar la competencia de dicho tribunal. Este tribunal se declarar谩 de oficio incompetente si no compareciere el demandado.

Cualquier convenio atributivo de jurisdicci贸n en el sentido del art铆culo 17 s贸lo producir谩 efectos con respecto a una persona domiciliada en Luxemburgo cuando ésta lo hubiere expresa y especialmente aceptado.

Art铆culo II Sin perjuicio de las disposiciones nacionales m谩s favorables, las personas domiciliadas en un Estado contratante y perseguidas por infracciones involuntarias ante los 贸rganos jurisdiccionales sancionadores de otro Estado contratante del que no fueren nacionales podr谩n, aunque no comparecieren personalmente, defenderse por medio de las personas autorizadas a tal fin.

No obstante, el tribunal que conociere del asunto podr谩 ordenar la comparecencia personal; si ésta no tuviere lugar, la resoluci贸n dictada sobre la acci贸n civil sin que la persona encausada hubiere tenido la posibilidad de defenderse podr谩 no ser reconocida ni ejecutada en los dem谩s Estados contratantes.

Art铆culo III El Estado requerido no percibir谩 impuesto, derecho ni tasa alguna, proporcional al valor del litigio, en el procedimiento de exequatur.

Art铆culo IV Los documentos judiciales y extrajudiciales extendidos en un Estado contratante y que debieren ser notificados a personas que se encontraren en el territorio de otro Estado contra-

tante, se transmitir谩n del modo previsto por los convenios o acuerdos celebrados entre los Estados contratantes.

A no ser que el Estado de destino se oponga a ello mediante declaraci贸n formulada al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, tales documentos también podr谩n ser enviados directamente por las personas autorizadas al efecto en el Estado en que se extendieren los documentos, a las personas autorizadas al efecto en el Estado en que se encontrare el destinatario del documento. En este caso, la persona autorizada al efecto en el Estado de origen, transmitir谩 una copia del documento a la persona habilitada al efecto en el Estado requerido, que sea competente para hacerla llegar al destinatario. Esta entrega se har谩 en la forma prevista por la ley del Estado requerido. Se dejar谩 constancia de la misma mediante certificaci贸n enviada directamente a la persona autorizada al efecto en el Estado de origen.

Art铆culo V La competencia judicial prevista en el punto 2 del art铆culo 6 y en el art铆culo 10 para la demanda sobre obligaciones de garant铆a o para la intervenci贸n de terceros en el proceso, no podr谩 ser invocada en la Rep煤blica Federal de Alemania. En este Estado, cualquier persona domiciliada en otro Estado contratante podr谩 ser demandada ante los tribunales en aplicaci贸n de los art铆culos 68 y 72, 73 y 74 de la Ley de enjuiciamiento civil sobre litis denunciatio.

Las resoluciones dictadas en los dem谩s Estados contratantes en virtud del punto 2 del art铆culo 6 y del art铆culo 10 ser谩n reconocidas y ejecutadas en la Rep煤blica Federal de Alemania de conformidad con el T铆tulo III. Los efectos frente a terceros producidos en aplicaci贸n de los art铆culos 68 y 72, 73 y 74 de la Ley de enjuiciamiento civil, por resoluciones dictadas en este Estado, ser谩n igualmente reconocidos en los dem谩s Estados contratantes.

Art铆culo VI Los Estados contratantes comunicar谩n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas los textos de sus disposiciones legales que modifiquen los art铆culos de sus leyes que se mencionan en el Convenio y los juzgados y tribunales designados en el T铆tulo III, Secci贸n 2 del Convenio.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Protocolo.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.

Hecho en Bruselas, el veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Pierre HARMEL

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Willy BRANDT

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

Michel DEBR脡

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Giuseppe MEDICI

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Pierre GR脡GOIRE

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

J. M. A. H. LUNS

DECLARACION COM脷N

Los Gobiernos del Reino de Bélgica, de la Rep煤blica Federal de Alemania, de la Rep煤blica Francese, de la Rep煤blica Italiana, del Gran Ducado de Luxemburgo y del Reino de los Pa铆ses Bajos.

En el momento de la firma del Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil.

Deseando garantizar una aplicaci贸n tan eficaz como sea posible de sus disposiciones,

Preocupados por evitar que las divergencias de interpretaci贸n del Convenio perjudiquen su car谩cter unitario,

Conscientes del hecho de que podr铆an presentarse conflictos positivos o negativos de competencia en la aplicaci贸n del Convenio,

se declaran dispuestos:

1. a estudiar estas cuestiones y, en particular, a examinar la posibidad de atribuir ciertas competencias al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, y a negociar, en su caso, un acuerdo a tal fin;

2. a establecer contactos peri贸dicos entre sus representantes.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben la presente Declaraci贸n com煤n.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.

Hecho en Bruselas, el veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Pierre HARMEL

Guiseppe MEDICI

Willy BRANDT

Pierre GR脡GOIRE

Michel DEBR脡

J. M. A. H. LUNS

ANEXO III

PROTOCOLO relativo a la interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia del Convenio de 27 de septiembre de 1968 sobre la competencia judicial y la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES DEL TRATADO CONSTITUTIVO DE LA COMUNIDAD ECON脫MICA EUROPEA,

CON REFERENCIA a la Declaraci贸n anexa al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, firmado en Bruselas el 27 de septiembre de 1968,

HAN DECIDIDO celebrar un Protocolo que atribuya competencia al Tribunal de Justicia de la Comunidades Europeas para la interpretaci贸n de dicho Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:

SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:

al se帽or Alfons VRANCKX,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FEDERAL DE ALEMANIA:

al se帽or Gerhard JAHN,

Ministro federal de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FRANCESA:

al se帽or René PLEVEN,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA ITALIANA:

al se帽or Erminio PENNACCHINI,

Subsecretario de Estado en el Ministerio de Justicia y Gracia;

SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:

al se帽or Eugène SCHAUS;

Ministro de Justicia,

Vicepresidente del Gobierno;

SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PA脥SES BAJOS:

al se帽or C. H. F. POLAK,

Ministro de Justicia;

QUIENES, reunidos en el seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,

HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:

Art铆culo 1 El Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas ser谩 competente para decidir sobre la interpretaci贸n del Convenio relativo a la competencia judicial y la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil y del Protocolo anexo a este Convenio, firmados en Bruselas el 27 de septiembre de 1968, as铆 como sobre la interpretaci贸n del presente Protocolo.

Art铆culo 2 Podr谩n solicitar al Tribunal de Justicia que decida a t铆tulo prejudicial sobre cuestiones de interpretaci贸n los siguientes 贸rganos jurisdiccionales:

1. en Bélgica: la Cour de cassation (het Hof van Cassatie) y le Conseil d'Etat (de Raad van State),

en la Rep煤blica Federal de Alemania: die obersten Gerichtshoefe des Bundes,

en Francia: la Cour de cassation y le Conseil d'Etat,

en Italia: la Corte suprema die cassazione,

en Luxemburgo: la Cour supérieure de justice actuando como Cour de cassation,

en los Pa铆ses Bajos: de Hoge Raad;

2. los 贸rganos jurisdiccionales de los Estados contratantes cuando decidan en apelaci贸n;

3. en los casos previstos en el art铆culo 37 del Convenio,

los 贸rganos jurisdiccionales mencionados en dicho art铆culo.

Art铆culo 3 1. Cuando se planteen cuestiones relativas a la interpretaci贸n del Convenio y de los dem谩s textos mencionados en el art铆culo 1 en asuntos pendientes ante un 贸rgano jurisdiccional de los indicados en el punto 1 del art铆culo 2, si este 贸rgano jurisdiccional estima que es necesaria una decisi贸n sobre tal cuesti贸n para dictar sentencia, deber谩 pedir al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre tal cuesti贸n.

2. Cuando esta cuesti贸n se plantee ante un 贸rgano jurisdiccional de los indicados en los puntos 2 y 3 del art铆culo 2, este 贸rgano jurisdiccional, en las condiciones determinadas en el apartado 1, podr谩 solicitar al Tribunal de Justicia que se pronuncie.

Art铆culo 4 1. La autoridad competente de un Estado contratante estar谩 facultada para pedir al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre una cuesti贸n de interpretaci贸n del Convenio y de los dem谩s textos mencionados en el art铆culo 1, si las resoluciones dictadas por los 贸rganos jurisdiccionales de ese Estado estuvieren en contradicci贸n con la interpretaci贸n dada bien por el Tribunal de Justicia, bien por una resoluci贸n de uno de los 贸rganos jurisdiccionales de otro Estado contratante mencionados en los puntos 1 y 2 del art铆culo 2. Las disposiciones del presente apartado s贸lo se aplicar谩n a las resoluciones que tengan fuerza de cosa juzgada.

2. La interpretaci贸n que diere el Tribunal de Justicia como consecuencia de la solicitud no afectar谩 a las resoluciones con ocasi贸n de las cuales se hubiere pedido la interpretaci贸n.

3. Ser谩n competentes para presentar al Tribunal de Justicia solicitudes de interpretaci贸n, en el sentido del apartado 1, los Fiscales Generales de los Tribunales de casaci贸n de los Estados contratantes o cualesquiera otras autoridades designadas por un Estado contratante.

4. El Secretario del Tribunal de Justicia notificar谩 la solicitud a los Estados contratantes, a la Comisi贸n y al Consejo de las Comunidades Europeas quienes, en un plazo de dos meses a partir de esta notificaci贸n, podr谩n presentar memorias u observaciones escritas al Tribunal.

5. El procediemiento previsto en el presente art铆culo no dar谩 lugar a la percepci贸n ni a la devoluci贸n de las costas judiciales.

Art铆culo 5 1. Mientras el presente Protocolo no disponga otra cosa, las disposiciones del Tratado constitutivo de la Comunidad Econ贸mica Europea y las del Protocolo sobre el Estatuto del Tribunal de Justicia anexo a dicho Tratado, que son aplicables cuando se solicita al Tribunal que decida a t铆tulo prejudicial, se aplicar谩n igualmente al procedimiento de interpretaci贸n del Convenio y de los dem谩s textos mencionados en el art铆culo 1.

2. El Reglamento de procedimiento del Tribunal de Justicia se adaptar谩 y completar谩, cuando fuere necesario, conforme al art铆culo 188 del Tratado constitutivo de la Comunidad Econ贸mica Europea.

Art铆culo 6 El presente Protocolo se aplicar谩 en el territorio europeo de los Estados contratantes y en los departamentos y territorios franceses de Ultramar.

El Reino de los Pa铆ses Bajos podr谩 declarar, en el momento de la firma o de la ratificaci贸n del presente Protocolo, o en cualquier momento posterior, mediante notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, que el presente Protocolo ser谩 aplicable en Surinam y en las Antillas neerlandesas.

Art铆culo 7 El presente Protocolo ser谩 ratificado por los Estados signatarios. Los instrumentos de ratificaci贸n se depositar谩n ante el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.

Art铆culo 8 El presente Protocolo entrar谩 en vigor el primer d铆a del tercer mes siguiente al del dep贸sito del instrumento de ratificaci贸n del Estado signatario que proceda a esta formalidad en 煤ltimo lugar. No obstante, tal entrada en vigor no se producir谩 antes de la entrada en vigor del Convenio de 27 de septiembre de 1968 relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil.

Art铆culo 9 Los Estados contratantes reconocen que todo Estado que se convierta en miembro de la Comunidad Econ贸mica Europea y al que se aplique el art铆culo 63 del Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil deber谩 aceptar las disposiciones del presente Protocolo, sin perjuicio de las adaptaciones necesarias.

Art铆culo 10 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas notificar谩 a los Estados signatorios:

a) el dep贸sito de cada uno de los instrumentos de ratificaci贸n;

b) la fecha de entrada en vigor del presente Protocolo:

c) las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del apartado 3 del art铆culo 4;

d) las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del p谩rrafo segundo del art铆culo 6.

Art铆culo 11 Los Estados contratantes comunicar谩n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas los textos de sus disposiciones legales que impliquen modificaci贸n de la lista de 贸rganos jurisdiccionales designadas en el punto 1 del art铆culo 2.

Art铆culo 12 El presente Protocolo se celebra por un per铆odo de tiempo ilimitado.

Art铆culo 13 Cada Estado contratante podr谩 solicitar la revisi贸n del presente Protocolo. En este caso, el Presidente del Consejo de las Comunidades Europeas convocar谩 una conferencia de revisi贸n.

Art铆culo 14 El presente Protocolo, redactado en un solo ejemplar en las lenguas alemana, francesa, italiana y neerlandesa, cuyos cuatro textos son igualmente auténticos, ser谩 depositado en los archivos de la Secretar铆a del Consejo de las Comunidades Europeas. El Secretario General remitir谩 una copia autenticada conforme a cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Protocolo.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.

Hecho en Luxemburgo, el tres de junio de mil novecientos setenta y uno.

Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.

Fait 脿 Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.

Fatto a Lussemburgo, add矛 tre giugno millenovecentosettantuno.

Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Alfons VRANCKX

Por el Presidente de laRep煤blica Federal de Alemania,

Gerhard JAHN,

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

René PLEVEN

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Erminio PENNACCHINI

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Eugène SCHAUS

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

C. H. F. POLAK

DECLARACI脫N COM脷N

Los Gobiernos del Reino de Bélgica, de la Rep煤blica Federal de Alemania, de la Rep煤blica Francesa, de la Rep煤blica Italiana, del Gran Ducado de Luxemburgo y del Reino de los Pa铆ses Bajos,

En el momento de la firma del Protocolo relativo a la interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia del Convenio de 27 de septiembre de 1968 relativo a la competencia judicial y la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil,

Deseando asegurar una aplicaci贸n tan eficaz y uniforme como sea posible de sus disposiciones,

Se declaran dispuestos a organizar, conjuntamente con el Tribunal de Justicia un intercambio de informaciones relativas a las resoluciones dictadas por los 贸rganos jurisdiccionales mencionados en el punto 1 del art铆culo 2 de dicho Protocolo en aplicaci贸n del Convenio y del Protocolo de 27 de septiembre de 1968.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben la presente Declaraci贸n com煤n.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigen ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.

Hecho en Luxemburgo, el tres de junio de mil novecientos setenta y uno.

Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.

Fait 脿 Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.

Fatto a Lussemburgo, add矛 tre giugno millenovecentosettantuno.

Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Alfons VRANCKX

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Gerhard JAHN

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

René PLEVEN

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Erminio PENNACCHINI

Por Su Alteza Real el Gran Duque du Luxemburgo,

Eugène SCHAUS

Por su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

C. H. F. POLAK

ANEXO IV

CONVENIO relativo a la adhesi贸n de Dinamarca, Irlanda y el Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia PRE脕MBULO

LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES DEL TRATADO CONSTITUTIVO DE LA COMUNIDAD ECON脫MICA EUROPEA,

CONSIDERANDO que el Reino de Dinamarca, Irlanda y el Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte, al convertirse en miembros de la Comunidad, se comprometieron a adherirse al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, y a entablar, a tal fin, negociaciones con los Estados miembros originarios de la Comunidad para introducir en aquéllos las adaptaciones necesarias,

HAN DECIDIDO celebrar el presente Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:

SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:

a Renaat VAN ELSLANDE,

Ministro de Justicia;

SU MAJESTAD LA REINA DE DINAMARCA:

a Nathalie LIND,

Ministra de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FEDERAL DE ALEMANIA:

al doctor Hans-Jochen VOGEL,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FRANCESA:

a Alain PEYREFITTE,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE IRLANDA:

a Gerard COLLINS,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA ITALIANA:

a Paolo BONIFACIO,

Ministro de Justicia;

SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:

a Robert KRIEPS,

Ministro de Educaci贸n Nacional,

Ministro de Justicia;

SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PA脥SES BAJOS:

al profesor J. DE RUITER,

Ministro de Justicia;

SU MAJESTAD LA REINA DEL REINO UNIDO DE GRAN BRETA脩A E IRLANDA DEL NORTE:

a The Right Honourable the Lord ELWYN-JONES, C. H.

Lord High Chancellor of Great Britain;

QUIENES, reunidos en el seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,

HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:

T脥TULO I

Disposiciones Generales

Art铆culo 1 El Reino de Dinamarca, Irlanda y el Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte se adhieren al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, firmado en Bruselas el 27 de septiembre de 1968, en lo sucesivo denominado 芦Convenio de 1968禄, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, firmado en Luxemburgo el 3 de junio de 1971, en lo sucesivo denominado 芦Protocolo de 1971禄.

Art铆culo 2 Las adaptaciones del Convenio de 1968 y del Protocolo de 1971 figuran en los T铆tulos II a IV del presente Convenio.

T脥TULO II

Adaptaciones del Convenio de 1968

Art铆culo 3 El p谩rrafo primero del art铆culo 1 del Convenio de 1968 se completar谩 con las disposiciones siguientes:

芦No incluir谩, en particular, las materias fiscal, aduanera y administrativa.禄

Art铆culo 4 El p谩rrafo segundo del art铆culo 3 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦En particular, no podr谩 invocarse frente a ellas:

- en Bélgica: el art铆culo 15 del C贸digo civil (Code civil - Burgerlijk Wetboek) y el art铆culo 638 de la Ley

de Enjuiciamiento (Code Judiciaire - Gerechtelijk Wetboek);

- en Dinamarca: los apartados 2 y 3 del art铆culo 246

de la Ley de enjuiciamiento civil (Lov om rettens pleje);

- en la Rep煤blica Federal de Alemania: el art铆culo 23 de la Ley de enjuiciamiento civil (Zivilprozessordnung);

- en Francia: los art铆culo 14 y 15 del C贸digo civil (Code civil);

- en Irlanda: las reglas que atribuyen la competencia judicial con fundamento en una cédula de emplazamiento entregada al demandado que se encontrare ocasionalmente en Irlanda;

- en Italia: el art铆culo 2 y el art铆culo 4, apartados 1 y 2, de la Ley de enjuiciamiento civil (Codice di procedura civile);

- en Luxemburgo: los art铆culos 14 y 15 del C贸digo civil (Code civil);

- en los Pa铆ses Bajos: el art铆culo 126, p谩rrafo tercero, y el art铆culo 127 de la Ley de enjuiciamiento civil (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering);

- en el Reino Unido: las reglas que atribuyen la competencia judicial con fundamento en:

a) una cédula de emplazamiento entregada al demandado que se encontrare ocasionalmente en el Reino Unido;

b) la existencia en el Reino Unido de bienes pertencientes al demandado;

c) el embargo por el demandante de bienes sitos en el Reino Unido.禄

Art铆culo 5 1. El punto 1 del art铆culo 5 del Convenio de 1968 se sustituir谩, en el texto en la lengua francesa, por las disposiciones siguientes:

芦1. en matière contractuelle, devant le tribunal du lieu o霉 l'obligation qui sert de base 脿 la demande a été ou doit 锚tre exécutée;禄

2. El punto 1 del art铆culo 5 del Convenio de 1968 se sustituir谩, en el texto en la lengua neerlandesa, por las disposiciones siguientes:

芦1. ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst: voor het gerecht van de plaats, waar de verbintenis, die aan de eis ten grondslag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd;禄

3. El punto 2 del art铆culo 5 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦2. en materia de alimentos, ante el tribunal del lugar del domicilio o de la residencia habitual del acreedor de alimentos o, si se tratare de una demanda incidental a una acci贸n relativa al estado de las personas, ante el tribunal competente seg煤n la ley del foro para conocer de ésta, salvo que tal competencia se fundamentare exclusivamente en la nacionalidad de una de las partes;禄.

4. El art铆culo 5 del Convenio de 1968 se completar谩 con las disposiciones siguientes:

芦6. en su condici贸n de fundador, trustee o beneficiario de un trust constituido ya en aplicaci贸n de la ley, ya por escrito o por un acuerdo verbal confirmado por escrito, ante los tribunales del Estado contratante en cuyo territorio estuviere domiciliado el trust;

芦7. si se tratare de un litigio relativo al pago de la remuneraci贸n reclamada en raz贸n del auxilio o el salvamento de los que se hubiere beneficiado un cargamento o un flete, ante el tribunal en cuya jurisdicci贸n dicho cargamento o flete:

a) hubiere sido embargado para garantizar dicho pago, o

b) hubiere podido ser embargado a tal fin, pero se ha prestado una cauci贸n o cualquier otra garant铆a;

esta disposici贸n s贸lo se aplicar谩 cuando se pretendiere que el demandado tiene un derecho sobre el cargamento o el flete o que ten铆a tal derecho en el momento de dicho auxilio o salvamento.禄

Art铆culo 6 La Secci贸n 2 del T铆tulo II del Convenio de 1968 se completar谩 con el art铆culo siguiente:

芦Art铆culo 6 bis

Cuando, en virtud del presente Convenio, un tribunal de un Estado contratante fuere competente para conocer de acciones de responsabilidad derivadas de la utilizaci贸n o la explotaci贸n de un buque, dicho tribunal o cualquier otro que le sustituyere en virtud de la ley interna de dicho Estado conocer谩 también de la demanda relativa a la limitaci贸n de esta responsabilidad.禄

Art铆culo 7 El art铆culo 8 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 8

El asegurador domiciliado en un Estado contratante podr谩 ser demandado:

1. ante los tribunales del Estado donde tuviere su domicilio, o

2. en otro Estado contratante, ante el tribunal del lugar donde tuviere su domicilio el tomador del seguro, o

3. si se tratare de un coasegurador, ante los tribunales del Estado contratante que entendiere de la acci贸n entablada contra el primer firmante del coaseguro.

Cuando el asegurador no estuviere domiciliado en un Estado contratante pero tuviere sucursales, agencias o cualquier otro establecimiento en un Estado contratante se le considerar谩, para los litigios relativos a su explotaci贸n, domiciliado en dicho Estado.禄

Art铆culo 8 El art铆culo 12 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 12

脷nicamente prevalecer谩n sobre las disposiciones de la presente Secci贸n los convenios:

1. posteriores al nacimiento del litigio, o

2. que permitieren al tomador del seguro, al asegurado o al beneficiario formular demandas, ante tribunales distintos de los indicados en la presente Secci贸n, o

3. que, habiéndose celebrado entre un tomador de seguro y un asegurador, domiciliados o con residencia habitual en el mismo Estado contratante en el momento de la celebraci贸n del contrato, atribuyeren, aunque el hecho da帽oso se hubiere producido en el extranjero, competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios, o

4. celebrados con un tomador de seguro que no estuviere domiciliado en un Estado contratante, a no ser que se tratare de un seguro obligatorio o se refiriere a un inmueble sito en un Estado contratante, o

5. que se refirieren a un contrato de seguro que cubriere uno o varios de los riesgos enumerados en el art铆culo 12 bis.禄

Art铆culo 9 La Secci贸n 3 del T铆tulo II del Convenio de 1968 se completar谩 con el art铆culo siguiente:

芦Art铆culo 12 bis

Los riesgos contemplados en el punto 5 del art铆culo 12 son los siguientes:

1. Todo da帽o a:

a) buques de navegaci贸n mar铆tima, instalaciones costeras y en alta mar o aeronaves, causado por hechos sobrevenidos en relaci贸n con su utilizaci贸n para fines comerciales;

b) mercanc铆as distintas de los equipajes de los pasajeros, durante un transporte realizado por dichos buques o aeronaves, bien en su totalidad o bien en combinaci贸n con otros modos de transporte;

2. Toda responsabilidad, con excepci贸n de la derivada de los da帽os corporales a los pasajeros o de los da帽os a sus equipajes,

a) resultante de la utilizaci贸n o la explotaci贸n de los buques, instalaciones o aeronaves, de conformidad con la letra a) del punto 1, cuando la ley del Estado contratante en el que estuviere matriculada la aeronave no prohibiere los convenios atributivos de jurisdicci贸n en el aseguramiento de tales riesgos,

b) por las mercanc铆as durante uno de los transportes contemplados en la letra b) del punto 1;

3. Toda pérdida pecuniaria ligada a la utilizaci贸n o a la explotaci贸n de buques, instalaciones o aeronaves de conformidad con la letra a) del punto 1, en particular la del flete o el beneficio del fletamento;

4. Todo riesgo accesorio a cualquiera de los contemplados en los puntos 1 a 3.禄

Art铆culo 10 La Secci贸n 4 del T铆tulo II del Convenio de 1968 de sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Secci贸n 4

Competencia en materia de contratos celebrados por los consumidores

Art铆culo 13

En materia de contratos celebrados por una persona para un uso que pudiere considerarse ajeno a su actividad profesional, en lo sucesivo denominada 芦el consumidor禄, la competencia quedar谩 determinada por la presente Secci贸n, sin perjuicio de lo dispuesto en el art铆culo 4 y en el punto 5 del art铆culo 5:

1. cuando se tratare de una venta a plazos de mercader铆as,

2. cuando se tratare de un préstamo a plazos o de otra operaci贸n de crédito vinculada a la financiaci贸n de la venta de tales bienes,

3. para cualquier otro contrato que tuviere por objeto una prestaci贸n de servicios o un suministro de mercader铆as, si:

a) la celebraci贸n del contrato hubiese sido precedida, en el Estado del domicilio del consumidor, de una oferta, especialmente hecha o de publicidad; y

b) el consumidor hubiere realizado en este Estado los actos necesarios para la celebraci贸n de dicho contrato.

Cuando el cocontratante del consumidor no estuviere domiciliado en un Estado contratante, pero poseyere una sucursal, agencia o cualquier otro establecimiento en un Estado contratante, se considerar谩 para todos los litigios relativos a su explotaci贸n que est谩 domiciliado en dicho Estado.

La presente Secci贸n no se aplicar谩 al contrato de transporte.

Art铆culo 14

La acci贸n entablada por un consumidor contra la otra parte contratante podr谩 interponerse ante los tribunales del Estado contratante en que estuviere domiciliada dicha parte o ante los tribunales del Estado contratante en que estuviere domiciliado el consumidor.

La acci贸n entablada contra el consumidor por la otra parte contratante s贸lo podr谩 interponerse ante los tribunales del Estado contratante en que estuviere domiciliado el consumidor.

Estas disposiciones no afectar谩n al derecho de presentar una reconvenci贸n ante el tribunal que entendiere de una demanda principal de conformidad conla presente Secci贸n.

Art铆culo 15

脷nicamente prevalecer谩n sobre las disposiciones de la presente Secci贸n los convenios:

1. posteriores al nacimiento del litigio, o

2. que permitieren al consumidor formular demandas ante tribunales distintos de los indicados en la presente Secci贸n, o

3. que habiéndose celebrado entre un consumidor y su cocontratante, domiciliados o con residencia habitual en el mismo Estado contratante en el momento de la celebraci贸n del contrato, atribuyeren competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.禄

Art铆culo 11 El art铆culo 17 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 17

Si las partes, cuando al menos una de ellas tuviere su domicilio en un Estado contratante, hubieren acordado que un tribunal o los tribunales de un Estado contratante fueren competentes para conocer de cualquier litigio que hubiere surgido o que pudiere surgir con ocasi贸n de una determinada relaci贸n jur铆dica, tal tribunal o tales tribunales ser谩n los 煤nicos competentes. Tal convenio atributivo de competencia deber谩 celebrarse bien por escrito, bien verbalmente con confirmaci贸n escrita, bien, en el comercio internacional, en una forma conforme a los usos en ese 谩mbito y que las partes conocieren o debieren conocer. Cuando ninguna de las partes que hubieren celebrado un acuerdo de este tipo estuviere domiciliada en un Estado contratante, los tribunales de los dem谩s Estados contratantes s贸lo podr谩n conocer del litigio cuando el tribunal o los tribunales designados hubieren declinado su competencia.

El tribunal o los tribunales de un Estado contratante a los que el documento constitutivo de un trust hubiere atribuido competencia ser谩n exclusivamente competentes para conocer de una acci贸n contra el fundador, el trustee o el beneficiario de un trust si se tratare de relaciones entre estas personas o de sus derechos u obligaciones en el marco del trust.

No surtir谩n efecto los convenios atributivos de competencia ni las estipulaciones similares de documentos constitutivos de un trust si fueren contrarios a las disposiciones de los art铆culos 12 y 15 o si excluyeren la competencia de tribunales exclusivamente competentes en virtud del art铆culo 16.

Cuando se celebrare un convenio atributivo de competencia en favor de una sola de las partes, ésta conservar谩 su derecho de acudir ante cualquier otro tribunal que fuere competente en virtud del presente Convenio.禄

Art铆culo 12 El p谩rrafo segundo del art铆culo 20 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Este tribunal estar谩 obligado a suspender el procedimiento en tanto no se acreditare que el demandado ha podido recibir la cédula de emplazamiento o documento equivalente con tiempo suficiente para defenderse o que se ha tomado toda diligencia a tal fin.禄

Art铆culo 13 1. El apartado 2 del art铆culo 27 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦2. cuando se dictaren en rebeld铆a del demandado, si no se hubiere entregado o notificado al mismo la cédula de emplazamiento o documento equivalente, de forma regular y con tiempo suficiente para defenderse;禄.

2. El art铆culo 27 del Convenio de 1968 se completar谩 con las disposiciones siguientes:

芦5. si la resoluci贸n fuere inconciliable con una resoluci贸n dictada con anterioridad en un Estado no contratante entre las mismas partes en un litigio que tuviere el mismo objeto y la misma causa, cuando esta 煤ltima resoluci贸n reuniere las condiciones necesarias para su reconocimiento en el Estado requerido.禄

Art铆culo 14 El art铆culo 30 del Convenio de 1968 se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦El tribunal de un Estado contratante ante el que se hubiere solicitado el reconocimiento de una resoluci贸n dictada en Irlanda o en el Reino Unido podr谩 suspender el procedimiento si la ejecuci贸n estuviere suspendida en el Estado de origen como consecuencia de la interposici贸n de un recurso.禄

Art铆culo 15 El art铆culo 31 del Convenio de 1968 se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦No obstante, en el Reino Unido, estas resoluciones se ejecutar谩n en Inglaterra y el Pa铆s de Gales, en Escocia o en

Irlanda del Norte, previo registro con fines de ejecuci贸n, a instancia de la parte interesada, en una u otra de esas partes del Reino Unido, seg煤n el caso.禄

Art铆culo 16 El p谩rrafo primero del art铆culo 32 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦La solicitud se presentar谩:

- en Bélgica, ante el "Tribunal de première instance" o "Rechtbank van eerste aanleg";

- en Dinamarca, ante el "byret";

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el Presidente de una sala del "Landgericht";

- en Francia, ante el Presidente del "Tribunal de grande instance";

- en Irlanda, ante la "High Court";

- en Italia, ante la "Corte d'appello";

- en Luxemburgo, ante el Presidente del "Tribunal d'arrondissement";

- en los Pa铆ses Bajos, ante el Presidente del "Arrondissementsrechtbank";

- en el Reino Unido:

1. en Inglaterra y el Pa铆s de Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court", por mediaci贸n del "Secretary of State";

2. en Escocia, ante la "Court of Session" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Sheriff Court", por mediaci贸n del "Secretary of State";

3. en Irlanda del Norte, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court", por mediaci贸n del "Secretary of State".禄

Art铆culo 17 El art铆culo 37 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 37

El recurso se presentar谩, seg煤n las normas que rigen el procedimiento contradictorio:

- en Bélgica, ante el "Tribunal de première instance" o "Rechtbank van eerste aanleg";

- en Dinamarca, ante el "Landsret";

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el "Oberlandesgericht";

- en Francia, ante la "Court d'appel";

- en Irlanda, ante la "High court";

- en Italia, ante la "Corte d'appello";

- en Luxemburgo, ante la "Cour supérieure de justice" reunida para entender en materia de apelaci贸n civil;

- en los Pa铆ses Bajos, ante el "Arrondissementsrechtbank";

- en el Reino Unido:

1. en Inglaterra y Pa铆s de Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court";

2. en Escocia, ante la "Court of Session" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Sheriff Court";

3. en Irlanda del Norte,ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court".

La resoluci贸n dictada sobre el recurso s贸lo podr谩 ser objeto:

- en Bélgica, Francia, Italia, Luxemburgo y los Pa铆ses Bajos, de un recurso de casaci贸n;

- en Dinamarca, de un recurso ante el "Hoejesteret", previa autorizaci贸n del Ministro de Justicia;

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, de una "Rechtsbeschwerde";

- en Irlanda, de un recurso sobre una cuesti贸n de derecho ante la "Supreme Court";

- en el Reino Unido, de un recurso 煤nico sobre una cuesti贸n de derecho.禄

Art铆culo 18 El art铆culo 38 del Convenio de 1968 se completar谩 con la adici贸n, después del p谩rrafo primero, del nuevo p谩rrafo siguiente:

芦Cuando la resoluci贸n se hubiere dictado en Irlanda o en el Reino Unido, toda v铆a de recurso prevista en el Estado de origen ser谩 considerada como un recurso ordinario a los efectos de la aplicaci贸n del p谩rrafo primero.禄

Art铆culo 19 El p谩rrafo primero del art铆culo 40 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Si la solicitud fuere desestimada, el solicitante podr谩 interponer recurso:

- en Bélgica, ante la "Cour d'appel" o el "Hof van Beroep";

- en Dinamarca, ante el "Landsret";

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, ante el "Oberlandesgericht";

- en Francia, ante la "Cour d'appel";

- en Irlanda, ante la "High Court";

- en Italia, ante la "Corte d'appello";

- en Luxemburgo, ante la "Cour supérieure de justice" reunida para entender en materia de apelaci贸n civil;

- en los Pa铆ses Bajos, ante el "Gerechtshof";

- en el Reino Unido:

1. en Inglaterra y Pa铆s de Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n

en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court";

2. en Escocia, ante la "Court of Session", o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Sheriff Court";

3. en Irlanda del Norte, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resoluci贸n en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court".禄

Art铆culo 20 El art铆culo 41 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 41

La resoluci贸n que decidiere del recurso previsto en el art铆culo 40 s贸lo podr谩 ser objeto:

- en Bélgica, Francia, Italia, Luxemburgo y los Pa铆ses Bajos, de un recurso de casaci贸n;

- en Dinamarca, de un recurso ante el "Hoejesteret", previa autorizaci贸n del Ministro de Justicia;

- en la Rep煤blica Federal de Alemania, de una "Rechtsbeschwerde";

- en Irlanda, de un recurso sobre una cuesti贸n de derecho ante la "Supreme Court";

- en el Reino Unido, de un recurso sobre una cuesti贸n de derecho.禄

Art铆culo 21 El art铆culo 44 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 44

El solicitante que en el Estado de origen hubiere obtenido total o parcialmente el beneficio de justicia gratuita o una exenci贸n de costas y gastos gozar谩, en el procedimiento previsto en los art铆culos 32 a 35, del beneficio de justicia gratuita m谩s favorable o de la exenci贸n m谩s amplia prevista por el derecho del Estado requerido.

El solicitante que instare la ejecuci贸n de una resoluci贸n dictada en Dinamarca por una autoridad administrativa en materia de alimentos podr谩 invocar en el Estado requerido el beneficio de las disposiciones del p谩rrafo primero si presentare un documento expedido por el Ministerio de Justicia danés que acreditare que cumple los requisitos econ贸micos para poder beneficiarse total o parcialmente de la justicia gratuita o de una exenci贸n de costas y gastos.禄

Art铆culo 22 El punto 2 del art铆culo 46 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦2. si se tratare de una resoluci贸n dictada en rebeld铆a, el original o una copia auténtica del documento que acreditare la entrega o notificaci贸n de la demanda o de documento equivalente a la parte declarada en rebeld铆a.禄

Art铆culo 23 El art铆culo 53 del Convenio de 1968 se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦Para determinar si un trust est谩 domiciliado en el Estado contratante cuyos tribunales conocen del asunto, el tribunal aplicar谩 las reglas de su Derecho internacional privado.禄

Art铆culo 24 El art铆culo 55 del Convenio de 1968 se completar谩 a帽adiendo los convenios siguientes, que se insertar谩n en el lugar que les corresponda en la lista seg煤n orden cronol贸gico:

- el Convenio entre el Reino Unido y Francia sobre la ejecuci贸n rec铆proca de sentencias en materia civil y mercantil, acompa帽ado de un Protocolo, firmado en Par铆s el 18 de enero de 1934;

- el Convenio entre el Reino Unido y Bélgica sobre la ejecuci贸n rec铆proca de sentencias en materia civil y mercantil, acompa帽ado de unProtocolo, firmado en Bruselas el 2 de mayo de 1934;

- el Convenio entre el Reino Unido y la Rep煤blica Federal de Alemania sobre el reconocimiento y la ejecuci贸n rec铆proca de sentencias en materia civil y mercantil, firmado en Bonn el 14 de julio de 1960;

- el Convenio entre el Reino Unido y la Rep煤blica Italiana sobre el reconocimiento y la ejecuci贸n rec铆procos de sentencias en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 7 de febrero de 1964, acompa帽ado de un Protocolo firmado en Roma el 14 de julio de 1970;

- el Convenio entre el Reino Unido y el Reino de los Pa铆ses Bajos sobre el reconocimiento y la ejecuci贸n rec铆proca de sentencias en materia civil, firmado en La Haya el 17 de noviembre de 1967.

Art铆culo 25 1. El art铆culo 57 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 57

El presente Convenio no afectar谩 a los convenios en que los Estados contratantes fueren o llegaren a ser parte y que, en materias particulares, regularen la competencia judicial, el reconocimiento o la ejecuci贸n de las resoluciones.

El presente Convenio no prejuzgar谩 la aplicaci贸n de las disposiciones que, en materias particulares, regularen la competencia judicial, el reconocimiento o la ejecuci贸n de las resoluciones y que estén o estuvieren contenidas en los actos de las instituciones de las Comunidades Europeas o en las legislaciones nacionales armonizadas en ejecuci贸n de dichos actos.禄

2. Con el fin de asegurar su interpretaci贸n uniforme, el p谩rrafo primero del art铆culo 57, se aplicar谩 de la siguiente manera:

a) El Convenio de 1968 modificado no impedir谩 que un tribunal de un Estado contratante que fuere parte en un convenio relativo a una materia particular pudiera fundamentar su competencia en dicho Convenio; aunque el demandado estuviere domiciliado en un Estado contratante no parte en tal Convenio. El tribunal que conociere del asunto aplicar谩, en todo caso, el art铆culo 20 del Convenio de 1968 modificado.

b) Las resoluciones dictadas en un Estado contratante por un tribunal que hubiere fundado su competencia en un convenio relativo a una materia particular ser谩n reconocidas y ejecutadas en los dem谩s Estados contratantes con arreglo al Convenio de 1968 modificado.

Cuando un convenio relativo a una materia particular en el que fueren parte el Estado de origen y el Estado requerido estableciere las condiciones para el reconocimiento o la ejecuci贸n de resoluciones se aplicar谩n dichas condiciones. En todo caso, podr谩n aplicarse las disposiciones del Convenio de 1968 modificado relativas al procedimiento de reconocimiento y ejecuci贸n de resoluciones.

Art铆culo 26 El art铆culo 59 del Convenio de 1968 se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦Sin embargo, ning煤n Estado contratante podr谩 comprometerse con un Estado tercero a no reconocer una resoluci贸n dictada en otro Estado contratante por un tribunal cuya competencia se hubiere fundamentado en la existencia en dicho Estado de bienes pertenecientes al demandado o en el embargo por parte del demandante de bienes existentes en dicho Estado:

1. si la demanda se refiriere a la propiedad o a la posesi贸n de dichos bienes, persiguiere obtener la autorizaci贸n de disponer de los mismos o se relacionare con otro litigio relativo a dichos bienes, o

2. si los bienes constituyeren la garant铆a de un crédito que hubiere sido objeto de la demanda.禄

Art铆culo 27 El art铆culo 60 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 60

El presente Convenio se aplicar谩 en el territorio europeo de los Estados contratantes, incluida Groenlandia, en los departamentos y territorios franceses de Ultramar y en Mayotte.

El Reino de los Pa铆ses Bajos podr谩 declarar en el momento de la firma o de la ratificaci贸n del presente Convenio, o en cualquier momento posterior, mediante notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, que el presente Convenio ser谩 aplicable en las Antillas neerlandesas. En ausencia de tal declaraci贸n, en lo relativo a las Antillas neerlandesas, los procedimientos que se desarrollaren en el territorio europeo del Reino como consecuencia de un recurso de casaci贸n contra las resoluciones de los tribunales de las Antillas neerlandesas se considerar谩n como procedimientos que se estuvieren desarrollando ante esos tribunales.

Sin perjuicio de lo dispuesto en el p谩rrafo primero, el presente Convenio no se aplicar谩:

1. en las islas Feroe, salvo declaraci贸n contraria del Reino de Dinamarca;

2. en los territorios europeos situados fuera del Reino Unido y cuyas relaciones internacionales asuma éste, salvo declaraci贸n contraria del Reino Unido respecto a cualquiera de tales territorios.

Estas declaraciones podr谩n hacerse en cualquier momento, por v铆a de notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.

Los recursos interpuestos en el Reino Unido contra resoluciones dictadas por tribunales situados en alguno de los territorios a los que se refiere el punto 2 del p谩rrafo tercero se considerar谩n como procedimientos que se estuvieren desarrollando ante dichos tribunales.

Los litigios a los que, en el Reino de Dinamarca, se aplique la ley de procedimiento civil para las islas Feroe (Lov for Faeroerne om rettens pleje) se considerar谩n como litigios que se estuvieren desarrollando ante los tribunales de las islas Feroe.禄

Art铆culo 28 La letra c) del art铆culo 64 del Convenio de 1968 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦c) Las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del art铆culo 60;禄.

T脥TULO III

Adaptaciones del Protocolo anejo al Convenio de 1968

Art铆culo 29 El Protocolo anejo el Convenio de 1968 se completar谩 con los art铆culos siguientes:

芦Art铆culo V bis

En materia de alimentos, los términos "juez", "tribunal" y "jurisdicci贸n" comprender谩n las autoridades administrativas danesas.

Art铆culo V ter

En los litigios entre el capit谩n y un miembro de la tripulaci贸n de un buque matriculado en Dinamarca o

Irlanda, relativos a las remuneraciones y dem谩s condiciones del servicio, los tribunales de un Estado contratante deber谩n comprobar si el agente diplom谩tico o funcionario consular competente respecto al buque ha sido informado del litigio. Deber谩n suspender el procedimiento en tanto no se hubiere informado a dicho agente. Deber谩n inhibirse, incluso de oficio, si este agente, debidamente informado, hubiere ejercitado las competencias que en la materia le reconociere un convenio consular o, a falta de tal convenio, hubiere formulado objeciones sobre la competencia en el plazo fijado.

Art铆culo V quater

Cuando, en el marco del apartado 5 del art铆culo 69 del Convenio relativo a la patente europea para el mercado com煤n, firmado en Luxemburgo el 15 de diciembre de 1975, se apliquen los art铆culos 52 y 53 del presente Convenio a las disposiciones relativas a la residence seg煤n el texto inglés del primer Convenio, el término "residence" empleado en dicho texto se considerar谩 que tiene el mismo alcance que el término "domicilio" que figura en los art铆culos 52 y 53 antes citados.

Art铆culo V quinquies

Sin perjuicio de la competencia de la Oficina Europea de Patentes seg煤n al Convenio sobre la patente europea, firmado en Munich el 5 de octubre de 1973, los tribunales de cada Estado contratante ser谩n los 煤nicos competentes, sin consideraci贸n del domicilio, en materia de registro o validez de una patente europea expedida para este Estado y que no fuere una patente comunitaria por aplicaci贸n de las disposiciones del art铆culo 86 del Convenio relativo a la patente europea para el mercado com煤n, firmado en Luxemburgo el 15 de diciembre de 1975.禄

T脥TULO IV

Adaptaciones del Protocolo de 1971

Art铆culo 30 El art铆culo 1 del Protocolo de 1971 se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦El Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas ser谩 igualmente competente para decidir sobre la interpretaci贸n del Convenio relativo a la adhesi贸n del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte al Convenio de 27 de septiembre de 1968 y al presente Protocolo.禄

Art铆culo 31 El punto 1 del art铆culo 2 del Protocolo de 1971 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦1. - en Bélgica: "la Cour de cassation" (het Hof van Cassatie) y "le Conseil d'Etat" (de Raad van State),

- en Dinamarca: "hoejesteret",

- en la Rep煤blica Federal de Alemania: "die obersten Gerichtshoefe des Bundes",

- en Francia: "la Cour de cassation" y "le Conseil d'etat",

- en Irlanda: "the Supreme Court",

- en Italia: "la Corte suprema di cassazione",

- en Luxemburgo: "la Cour supérieure de justice" actuando como Cour de cassation,

- en los Pa铆ses Bajos: "de Hoge Raad",

- en el Reino Unido: "the House of Lords" y los 贸rganos jurisdiccionales a los que se recurra en virtud del p谩rrafo segundo del art铆culo 37 贸 del art铆culo 41 del Convenio;禄.

Art铆culo 32 El art铆culo 6 del Protocolo de 1971 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦Art铆culo 6

El presente protocolo se aplicar谩 en el territorio europeo de los Estados contratantes, incluida Groenlandia, en los departamentos y territorios franceses de Ultramar y en Mayotte.

El Reino de los Pa铆ses Bajos podr谩 declarar, en el momento de la firma o de la ratificaci贸n del presente Protocolo, o en cualquier momento posterior, mediante notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, que el presente Protocolo ser谩 aplicable en las Antillas neerlandesas.

No obstante lo dispuesto en el p谩rrafo primero, el presente Protocolo no se aplicar谩:

1. a las islas Feroe, salvo declaraci贸n contraria del Reino de Dinamarca;

2. a los territorios europeos situados fuera del Reino Unido y cuyas relaciones internacionales asuma éste, salvo declaraci贸n contraria del Reino Unido respecto a cualquiera de tales territorios.

Estas declaraciones podr谩n hacerse en cualquier momento, por v铆a de notificaci贸n al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.禄

Art铆culo 33 La letra d) del art铆culo 10 del Protocolo de 1971 se sustituir谩 por las disposiciones siguientes:

芦d) las declaraciones recibidas en aplicaci贸n del art铆culo 6.禄

T脥TULO V

Disposiciones transitorias

Art铆culo 34 1. El Convenio de 1968 y el Protocolo de 1971, modificados por el presente Convenio, s贸lo ser谩n aplicables a las

acciones judiciales ejercitadas y a los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva formalizados con posterioridad a la entrada en vigor del presente Convenio en el Estado de origen y a las solicitudes de reconocimiento o ejecuci贸n de una resoluci贸n o de un documento p煤blico con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.

2. Sin embargo, las resoluciones dictadas después de la fecha de entrada en vigor del presente Convenio entre los seis Estados que son parte del Convenio de 1968 como consecuencia de acciones ejercitadas con anterioridad a esta fecha ser谩n reconocidas y ejecutadas con arreglo a las disposiciones del T铆tulo III del Convenio de 1968 modificado.

3. Por otra parte, en las relaciones entre los seis Estados que son parte del Convenio de 1968 y los tres Estados que se mencionan en el art铆culo 1 del presente Convenio, as铆 como en las relaciones entre estos tres 煤ltimos, las resoluciones dictadas después de la fecha de entrada en vigor del presente Convenio en las relaciones entre el Estado de origen y el Estado requerido como consecuencia de acciones ejercitadas con anterioridad a esa fecha ser谩n reconocidas y ejecutadas con arreglo a las disposiciones del T铆tulo III del Convenio de 1968 modificado, si las reglas de competencia aplicadas se ajustaren a las previstas en el T铆tulo II modificado o en un Convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acci贸n.

Art铆culo 35 Si, mediante escrito anterior a la entrada en vigor del presente Convenio, las partes en litigio a prop贸sito de un contrato hubieren acordado aplicar a este contrato el derecho irlandés o el derecho de una parte del Reino Unido, los tribunales de Irlanda o de esta parte del Reino Unido conservar谩n la competencia para conocer de este litigio.

Art铆culo 36 Durante los tres a帽os siguientes a la entrada en vigor del Convenio de 1968 en Dinamarca e Irlanda, respectivamente, la competencia en materia mar铆tima en cada uno de esos Estados se determinar谩 no s贸lo con arreglo a las disposiciones de dicho Convenio, sino también con arreglo a los puntos 1 a 6 del presente art铆culo. Sin embargo, estas disposiciones dejar谩n de ser aplicables en cada uno de esos Estados cuando el Convenio internacional para la unificaci贸n de ciertas reglas en materia de embargo preventivo de buques, firmado en Bruselas el 10 de mayo de 1952, entrare en vigor con respecto a cada uno de ellos.

1. Una persona domiciliada en un Estado contratante podr谩 ser demandada por un crédito mar铆timo ante los tribunales de uno de los Estados antes mencionados m谩s arriba cuando el buque al que se refiriere el crédito o cualquier otro buque de su propiedad hubiere sido objeto de embargo judicial en el territorio de este 煤ltimo Estado en garant铆a del crédito, o hubiere podido ser objeto de embargo pero se hubiere prestado fianza u otra garant铆a, en los casos siguientes:

a) si el demandante estuviere domiciliado en ese Estado;

b) si el crédito mar铆timo hubiere nacido en ese Estado;

c) si el crédito mar铆timo hubiere nacido en el curso de un viaje durante el cual se hubiere practicado o hubiere podido practicarse el embargo;

d) si el crédito proviniere de un abordaje o un da帽o causado por un buque, por ejecuci贸n u omisi贸n de una maniobra o por inobservancia de los reglamentos, bien a otro buque, o bien a las cosas o personas que se encontraren a bordo de cualquiera de ellos;

e)

si el crédito derivare de auxilio o salvamento;

f)

si el crédito estuviere garantizado por una hipoteca naval u otra forma de garant铆a semejante sobre el buque embargado.

2. El acreedor podr谩 embargar el buque al que se refiriere el crédito mar铆timo o cualquier otro buque perteneciente a quien hubiere sido propietario del buque al que se refiriere el crédito cuando se hubiere originado el crédito mar铆timo. No obstante, cuando se tratare de los créditos previstos en las letras o), p), o q) del apartado 5, s贸lo podr谩 ser embargado el buque al que se refiriere el crédito.

3. Se reputar谩 que los buques tienen el mismo propietario cuando todas las partes de la propiedad pertenecieren a una misma persona o a las mismas personas.

4. En el caso de fletamento de un buque con cesi贸n de la gesti贸n n谩utica, cuando el fletador fuere el 煤nico responsable de un crédito mar铆timo relativo a dicho buque, podr谩 el demandante embargar dicho buque o cualquier otro que perteneciere al fletador, pero no podr谩 ser embargado en virtud de tal crédito mar铆timo ning煤n otro buque perteneciente al propietario. La misma regla ser谩 de aplicaci贸n en los casos en que de un crédito mar铆timo respondiere una persona distinta del propietario.

5. Se entender谩 por 芦crédito mar铆timo禄 la alegaci贸n de un derecho o de un crédito que tuviere una o varias de las causas siguientes:

a) da帽os causados por un buque, sea por abordaje, sea de cualquier otro modo;

b) pérdidas de vidas humanas o da帽os corporales causados por un buque o provenientes de la explotaci贸n de un buque;

c) asistencia y salvamento;

d) contratos relativos a la utilizaci贸n o al arriendo de un buque mediante p贸liza de fletamento o de otro modo;

e)

contratos relativos al transporte de mercanc铆as por un buque en virtud de una p贸liza de fletamento, de un conocimiento o de cualquier otra forma;

f)

pérdidas o da帽os a las mercanc铆as y equipajes transportados por un buque;

g)

aver铆a com煤n;

h)

préstamo a la gruesa;

i)

remolque;

j)

pilotaje;

k)

suministro de productos o de material, cualquiera que sea el lugar en que se realizaren, hechos a un buque para su explotaci贸n o su conservaci贸n;

l)

construcci贸n, reparaciones, equipo de un buque o gastos de dique;

m)

salarios del capit谩n, oficialidad o tripulaci贸n;

n)

desembolsos del capit谩n y los efectuados por los cargadores, fletadores o los agentes por cuenta del buque o de su propietario;

o)

la propiedad impugnada de un buque;

p)

la copropiedad de un buque o su posesi贸n, o su explotaci贸n o los derechos a los productos de explotaci贸n de un buque en condominio;

q)

cualquier hipoteca naval y cualquier otra forma de garant铆a semejante.

6. En Dinamarca, la expresi贸n 芦embargo judicial禄 incluir谩, en lo relativo a los créditos mar铆timos mencionados m谩s arriba en las letras o) y p), el 芦forbud禄, siempre que este procedimiento fuere el 煤nico admitido respecto de tal crédito en los art铆culos 646 a 653 de la Ley de enjuiciamiento civil (芦Lov om rettens pleje禄).

T脥TULO VI

Disposiciones finales

Art铆culo 37 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas remitir谩 a los Gobiernos del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte una copia autenticada conforme del Convenio de 1968 y del Protocolo de 1971, en lengua alemana, lengua francesa, lengua italiana y lengua neerlandesa.

Los textos del Convenio de 1968 y del Protocolo de 1971, redactados en lengua inglesa, en lengua danesa y en lengua irlandesa, figuran en los anexos del presente Convenio (1). Los textos redactados en lengua inglesa, lengua danesa y en lengua irlandesa son auténticos en las mismas condiciones que los textos originales del Convenio de 1968 y del Protocolo de 1971.

Art铆culo 38 El presente Convenio ser谩 ratificado por los Estados signatarios. Los instrumentos de ratificaci贸n ser谩n depositados ante el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.

Art铆culo 39 El presente Convenio entrar谩 en vigor, en las relaciones entre los Estados que lo hubieren ratificado, el primer d铆a del tercer mes siguiente al dep贸sito del 煤ltimo instrumento de ratificaci贸n por los Estados miembros originarios de la Comunidad y un nuevo Estado miembro.

El presente Convenio entrar谩 en vigor, para cada Estado miembro que lo ratifique con posterioridad, el primer d铆a del tercer mes siguiente al dep贸sito de su instrumento de ratificaci贸n.

Art铆culo 40 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas notificar谩 a los Estados signatarios:

a) el dep贸sito de cada uno de los instrumentos de ratificaci贸n;

b) las fechas de entrada en vigor del presente Convenio para los Estados contratantes.

Art铆culo 41 El presente Convenio, redactado en un solo ejemplar en las lenguas alemana, danesa, francesa, inglesa, irlandesa, italiana y neerlandesa, cuyos siete textos son igualmente auténticos, ser谩 depositado en los archivos de la Secretar铆a General del Consejo de las Comunidades Europeas. El Secretario General remitir谩 una copia autenticada conforme a dada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.

En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Convenio.

Til bekraeftelse heraf har untertegnede befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

In witness whereof, the undersigned Plenipotentiaries have affixed their signatures below this Convention.

En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas de la présente convention.

D谩 fhian煤 sin, chuir na L谩nchumhachtaigh th铆os-s铆nithe a l谩mh leis an gCoinbhinsi煤n seo.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

Hecho en Luxemburgo, el nueve de octubre de mil novecientos setenta y ocho.

Udfaerdiget i Luxembourg, den niende oktober nitten hundrede og otteoghalvfjerds.

Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.

Done at Luxembourg on the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.

Fait 脿 Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an nao煤 l谩 de Dheireadh F贸mhair sa bhliain m铆le naoi gcéad seacht贸 a hocht.

Fatto a Lussemburgo, add矛 nove ottobre millenovecentosettantotto.

Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Renaat VAN ELSLANDE

Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,

Nathalie LIND

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Hans-Jochen VOGEL

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

Alain PEYREFITTE

Por el Presidente de Irlanda,

Gerard COLLINS

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Paolo BONIFACIO

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Robert KRIEPS

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

J. DE RUITER

Por Su Majestad la Reina del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte,

Lord ELWYN-JONES, C. H.

(1) DO No L 304 de 30. 10. 1978, p. 17, 36 y 55. DECLARACI脫N COM脷N

LOS REPRESENTANTES DE LOS GOBIERNOS DE LOS ESTADOS MIEMBROS DE LA COMUNIDAD ECON脫MICA EUROPEA, REUNIDOS EN EL SENO DEL CONSEJO,

Deseando asegurar que, en el esp铆ritu del Convenio de 27 de septiembre de 1968, la uniformidad de las competencias judiciales se realice también, en toda la medida de lo posible, en materia mar铆tima;

Considerando que el Convenio internacional para la unificaci贸n de determinadas reglas sobre el embargo preventivo de los buques de mar, firmado en Bruselas el 10 de mayo de 1952, contiene disposiciones sobre la competencia judicial;

Considerando que no todos los Estados miembros forman parte de dicho Convenio;

Hacen votos para que los Estados miembros que son Estados costeros y que a煤n no sean parte en el Convenio de 10 de mayo de 1952 lo ratifiquen o se adhieran a él a la mayor brevedad.

Hecho en Luxemburgo, el nueve de octubre de mil novecientos setenta y ocho.

Udfaerdiget i Luxembourg, den niende oktober nitten hundrede og otteoghalvfjerds.

Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.

Done at Luxembourg on the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.

Fait 脿 Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an nao煤 l谩 de Dheireadh F贸mhair sa bhliain m铆le naoi gcéad seacht贸 a hocht.

Fatto a Lussemburgo, add矛 nove ottobre millenovecentosettantotto.

Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.

Por su Majestad el Rey de los Belgas,

Renat VAN ELSLANDE

Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,

Nathalie LIND

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Hans-Jochen VOGEL

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

Alain PEYREFITTE

Por el Presidente de Irlanda,

Gerard COLLINS

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Paolo BONIFACIO

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Robert KRIEPS

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

J. DE RUITER

Por Su Majestad la Reina del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte,

Lord ELWYN-JONES, C. H.

ANEXO V

CONVENIO relativo a la adhesi贸n de la Rep煤blica Helénica al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, con las adaptaciones introducidas por el Convenio relativo a la adhesi贸n del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte PRE脕MBULO

LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES DEL TRATADO CONSTITUTIVO DE LA COMUNIDAD ECON脫MICA EUROPEA,

CONSIDERANDO que, la Rep煤blica Helénica, al convertirse en miembro de la Comunidad, se comprometi贸 a adherirse al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, con las adaptaciones introducidas por el Convenio relativo a la adhesi贸n del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte, y a entablar, a tal fin, negociaciones con los Estados miembros de la Comunidad para introducir en aquéllos las adaptaciones necesarias,

HAN DECIDIDO celebrar el presente Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:

SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:

a Jean GOL,

Viceprimer Ministro,

Ministro de Justicia y de Reformas Institucionales;

SU MAJESTAD LA REINA DE DINAMARCA:

a Erik NINN-HANSEN,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FEDERAL DE ALEMANIA:

a Hans Arnold ENGELHARD,

Ministro Federal de Justicia;

al Dr. Guenther KNACKSTEDT,

Embajador de la Rep煤blica Federal de Alemania en Luxemburgo;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA HELENICA:

a Georges-Alexandre MANGAKIS,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA FRANCESA:

a Robert BADINTER,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE IRLANDA:

a Se谩n DOHERTY,

Ministro de Justicia;

EL PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA ITALIANA:

a Clelio DARIDA,

Ministro de Justicia;

SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:

a Colette FLESCH,

Vicepresidente del Gobierno, Ministra de Justicia;

SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:

a J. de RUITER,

Ministro de Justicia;

SU MAJESTAD LA REINA DEL REINO UNIDO DE GRAN BRETA脩A E IRLANDA DEL NORTE:

a Peter Lovat FRASER, Esquire,

Solicitor-General para Escocia, Departamento del Lord Advocate,

QUIENES, reunidos en el seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,

HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:

T脥TULO I

Disposiones generales

Art铆culo 1 1. La Rep煤blica Helénica se adhiere al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, firmado en Bruselas el 27 de septiembre de 1968, en lo sucesivo denominado 芦Convenio de 1968禄, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, firmado en Luxemburgo el 3 de junio de 1971, en lo sucesivo denominado 芦Protocolo de 1971禄, con las adaptaciones introducidas por el Convenio relativo a la adhesi贸n del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecuci贸n de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, as铆 como al Protocolo relativo a su interpretaci贸n por el Tribunal de Justicia, firmado en Luxemburgo el 9 de octubre de 1978, en lo sucesivo denominado 芦Convenio de 1978禄.

2. La adhesi贸n de la Rep煤blica Helénica se extender谩, en particular, al apartado 2 del art铆culo 25 y a los art铆culos 35

y 36 del Convenio de 1978.

Art铆culo 2 Las adaptaciones introducidas por el presente Convenio en el Convenio de 1968 y en el Protocolo de 1971, tal como fueron adaptados por el Convenio de 1978, figuran en los T铆tulos II a IV.

T脥TULO II

Adaptaciones del Convenio de 1968

Art铆culo 3 En el p谩rrafo segundo del art铆culo 3 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 4 del Convenio de 1978, se insertar谩 el gui贸n siguiente entre el tercer y cuarto gui贸n:

芦- en Grecia: el art铆culo 40 de la Ley de enjuiciamiento civil (Kvdikaw Politikhw Dikonom铆aw),禄.

Art铆culo 4 En el p谩rrafo primero del art铆culo 32 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 16 del Convenio de 1978, se insertar谩 el gui贸n siguiente entre el tercer y cuarto gui贸n:

芦- en Grecia, al monomeléw prvtodike铆o,禄.

Art铆culo 5 1. En el p谩rrafo primero del art铆culo 37 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 17 del Convenio de 1978, se insertar谩 el gui贸n siguiente entre el tercer y cuarto gui贸n:

芦- en Grecia, ante el efete铆o,禄.

2. En el p谩rrafo segundo art铆culo 37 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 17 del Convenio de 1978, el primer gui贸n se sustituir谩 por el texto siguiente:

芦- en Bélgica, Grecia, Francia, Italia, Luxemburgo y los Pa铆ses Bajos, de un recurso de casaci贸n,禄.

Art铆culo 6 En el p谩rrafo primero del art铆culo 40 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 19 del Convenio de 1978, se insertar谩 el gui贸n siguiente entre el tercer y cuarto gui贸n:

芦- en Grecia, ante el epseteio,禄.

Art铆culo 7 En el art铆culo 41 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 20 del Convenio de 1970, el primer gui贸n se sustituir谩 por el texto siguiente:

芦- en Bélgica, Grecia, Francia, Italia, Luxemburgo y los Pa铆ses Bajos, de un recurso de casaci贸n,禄.

Art铆culo 8 El art铆culo 55 del Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 24 del Convenio de 1978, se completar谩 con la siguiente adici贸n, que se insertar谩 en el lugar que le corresponda en la lista de convenios seg煤n orden cronol贸gico:

芦- el Convenio entre el Reino de Grecia y la Rep煤blica Federal de Alemania relativo al reconocimiento y la ejecuci贸n rec铆procos de resoluciones judiciales, transacciones judiciales y documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva en materia civil y mercantil, firmado en Atenas el 4 de noviembre de 1961,禄.

T脥TULO III

Adaptaci贸n del Protocolo anejo al Convenio de 1968

Art铆culo 9 La primera frase del art铆culo V ter a帽adido al Protocolo anjeo al Convenio de 1968, modificado por el art铆culo 29

del Convenio de 1978, se completar谩 con inclusi贸n de una

coma y las palabras 芦en Grecia禄 después del término 芦Dinamarca禄.

T脥TULO IV

Adaptaciones del Protocolo de 1971

Art铆culo 10 El art铆culo 1 del Protocolo de 1971, modificado por el art铆culo 30 del Convenio de 1978, se completar谩 con el p谩rrafo siguiente:

芦El Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas ser谩 igualmente competente para decidir sobre la interpretaci贸n del Convenio relativo a la adhesi贸n de la Rep煤blica Helénica al Convenio de 27 de septiembre de 1968 y al presente Protocolo, tal y como fueron adaptados por el Convenio de 1978.禄

Art铆culo 11 En el punto 1 del art铆culo 2 del Protocolo de 1971, modificado por el art铆culo 31 del Convenio de 1978, se insertar谩 el gui贸n siguiente entre el tercer y cuarto gui贸n:

芦- en Grecia, ta anvtata dikasthria,禄.

T脥TULO V

Disposiciones transitorias

Art铆culo 12 1. El Convenio de 1968 y el Protocolo de 1971, modificados por el Convenio de 1978 y por el presente Convenio,

s贸lo ser谩n aplicables a las acciones judiciales ejercitadas y a los documentos p煤blicos con fuerza ejecutiva formalizados con posterioridad a la entrada en vigor del presente Convenio en el Estado de origen y a las solicitudes de reconocimiento o ejecuci贸n de una resoluci贸n o de un documento p煤blico con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.

2. Sin embargo, las resoluciones dictadas después de la fecha de entrada en vigor del presente Convenio entre el Estado de origen y el Estado requerido como consecuencia de acciones ejercitadas con anterioridad a esta fecha ser谩n reconocidas y ejecutadas en el Estado requerido con arreglo a las disposiciones del T铆tulo III del Convenio de 1968, modificado por el Convenio de 1978 y por el presente Convenio, si las reglas de competencia aplicadas se ajustaren a las previstas en el T铆tulo II modificado del Convenio de 1968 o en un Convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acci贸n.

T脥TULO VI

Disposiciones finales

Art铆culo 13 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas remitir谩 al Gobierno de la Rep煤blica Helénica una copia autenticada conforme del Convenio de 1968, del Protocolo de 1971 y del Convenio de 1978, en las lenguas alemana, danesa, francesa, inglesa, irlandesa, italiana y neerlandesa.

Los textos del Convenio de 1968, del Protocolo de 1971 y del Convenio de 1978, redactados en lengua griega, figuran en los anexos del presente Convenio. Los textos redactados en lengua griega son auténticos en las mismas condiciones que los otros textos del Convenio de 1968, del Protocolo de 1971 y del Convenio de 1978.

Art铆culo 14 El presente Convenio ser谩 ratificado por los Estados signatarios. Los instrumentos de ratificaci贸n se depositar谩n

ante el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.

Art铆culo 15 El presente Convenio entrar谩 en vigor, en las relaciones entre los Estados que lo hubieren ratificado, el primer d铆a del tercer mes siguiente al dep贸sito del 煤ltimo instrumento de ratificaci贸n por parte de la Rep煤blica Helénica y los Estados que hubieren puesto en vigor el Convenio de 1978 de conformidad con lo dispuesto en el art铆culo 39 de dicho Convenio.

Con respecto a cada Estado miembro que lo ratifique con posterioridad, el presente Convenio entrar谩 en vigor el primer d铆a del tercer mes siguiente al dep贸sito de su instrumento de ratificaci贸n.

Art铆culo 16 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas notificar谩 a los Estados signatarios:

a) el dep贸sito de cada uno de los instrumentos de ratificaci贸n;

b) las fechas de entrada en vigor del presente Convenio para los Estados contratantes.

Art铆culo 17 El presente Convenio, redactado en un solo ejemplar en las lenguas alemana, danesa, francesa, griega, inglesa, irlandesa, italiana y neerlandesa, cuyos ocho textos son igualmente auténticos, ser谩 depositado en los archivos de la Secretar铆a del Consejo de las Comunidades Europeas. El Secretario General remitir谩 una copia autenticada conforme a cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.

En fe de lo cual, los abajo firmantes, debidamente autorizados con tal fin, suscriben el presente Convenio.

Til bekraeftelse heraf har undertegnede behoerigt befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

Zu Urkund dessen haben die hierzu gehoerig befugten Unterzeichneten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

Se p铆stvsh tvn anvtérv, oi zpogr谩fontew plhrejozsioi éuesan thn zpografh tozw k谩tv ap贸 thn parozsa szmbash.

In witness whereof the undersigned, being duly authorized thereto, have signed this Convention.

En foi de quoi, les soussignés, d没ment autorisés 脿 cet effet, ont signé la présente convention.

D谩 fhian煤 sin, sh铆nigh na daoine seo th铆os, arna n-煤dar煤 go cu铆 chuige sin, an Coinbhinsiun seo.

In fede di che i sottoscritti, debitamente autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben geplaatst.

Hecho en Luxemburgo, el veinticinco de octubre de mil novecientos ochenta y dos.

Udfaerdiget i Luxembourg, den femogtyvende oktober nitten hundrede og toogfirs.

Geschehen zu Luxemburg am fuenfundzwanzigsten Oktober neunzehnhundertzweiundachtzig.

iEgine sto Lozjembozrgo, stiw e铆kosi pénte Oktvbr铆oz x铆lia enniak贸sia ogd贸nta dzo.

Done at Luxembourg on the twenty-fifth day of October in the year one thousand nine hundred and eighty-two.

Fait 脿 Luxembourg, le vingt-cinq octobre mil neuf cent quatre-vingt-deux.

Arna dhéanamh i Lucsamburg an c煤igi煤 l谩 is fiche de mh铆 Dheireadh F贸mhair sa bhliain, m铆le naoi gcéad ocht贸 a d贸.

Fatto a Lussemburgo, add矛 venticinque ottobre millenovecentoottantadue.

Gedaan te Luxemburg, de vijfentwintigste oktober negentienhonderd twee毛ntachtig.

Por Su Majestad el Rey de los Belgas,

Jean GOL

Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,

Erik NINN-HANSEN

Por el Presidente de la Rep煤blica Federal de Alemania,

Hans Arnold ENGELHARD

Dr. Guenther KNACKSTEDT

Por el Presidente de la Rep煤blica Helénica,

Georges-Alexandre MANGAKIS

Por el Presidente de la Rep煤blica Francesa,

Robert BADINTER

Por el Presidente de Irlanda,

Se谩n DOHERTY

Por el Presidente de la Rep煤blica Italiana,

Clelio DARIDA

Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,

Colette FLESCH

Por Su Majestad la Reina de los Pa铆ses Bajos,

J. de RUITER

Por Su Majestad la Reina del Reino Unido de Gran Breta帽a e Irlanda del Norte,

Peter Lovat FRASER

ANEXO II

CONVEN脟AO relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de decis玫es em matéria civil e comercial PRE脗MBULO

AS ALTAS PARTES CONTRATANTES NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECON脫MICA EUROPEIA,

Desejando dar execuçao ao disposto no artigo 220g. do referido Tratado, por força do qual se obrigaram a assegurar a simplificaçao das formalidades a que se encontram subordinados o reconhecimento e a execuçao rec铆procos das decis玫es judiciais,

Preocupados em reforçar na Comunidade a protecçao jur铆dica das pessoas estabelecidas no seu territ贸rio,

Considerando que, para esse fim, é necess谩rio determinar a compet锚ncia dos seus 贸rgaos jurisdicionais na ordem internacional, facilitar o reconhecimento e instaurar um processo r谩pido que garanta a execuçao das decis玫es, bem como dos actos aut锚nticos e das transacç玫es judiciais,

Decidiram concluir a presente convençao e, para esse efeito, designaram como plenipotenci谩rios:

SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:

Sr. Pierre HARMEL, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FEDERAL DA ALEMANHA:

Sr. Willy BRANDT, Vice-Chanceler, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros;

O PRESIDENTE DA REP脷BLICA FRANCESA:

Sr. Michel DEBR脡, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros;

O PRESIDENTE DE LA REP脷BLICA ITALIANA:

Sr. Giuseppe MEDICI, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros;

SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:

Sr. Pierre GR脡GOIRE, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros;

SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PA脥SES BAIXOS:

Sr. J. M. A. H. LUNS, Ministro dos Neg贸cios Estrangeiros,

OS QUAIS, reunidos no Conselho, depois de terem trocado os seus plenos poderes reconhecidos em boa e devida forma,

ACORDARAM NO SEGUINTE:

T脥TULO I

脗MBITO DE APLICACAO

Artigo 1g. A presente convençao aplica-se em matéria civil e comercial e independentemente da natureza da jurisdiçao.

Sao exclu铆dos da sua aplicaçao:

1. O estado e a capacidade das pessoas singulares, os regimes matrimoniais, os testamentos e as sucess玫es.

2. As fal锚ncias, as concordatas e outros processos an谩logos.

3. A segurança social.

4. A arbitragem.

T脥TULO II

COMPET脢NCIA

Secçao 1

Disposiç玫es gerais

Artigo 2g. Sem preju铆zo do disposto na presente convençao, as pessoas domiciliadas no territ贸rio de um Estado contratante devem ser demandadas, independentemente da sua nacionalidade, perante os tribunais desse Estado.

As pessoas que nao possuam a nacionalidade do Estado em que estao domiciliadas ficam sujeitas nesse Estado 脿s regras de compet锚ncia aplic谩veis aos nacionais.

Artigo 3g. As pessoas domiciliadas no territ贸rio de um Estado contratante s贸 podem ser demandadas perante os tribunais de um outro Estado contratante por força das regras enunciadas nas secç玫es 2 a 6 do presente t铆tulo.

Contra elas nao podem ser invocadas, nomeadamente:

- na Bélgica: o artigo 15g. do C贸digo Civil e o disposto nos artigos 52g., 52g.A e 53g. da lei de 25 de Março de 1876 sobre a compet锚ncia,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha: o artigo 23g. do C贸digo de Processo Civil,

- em França: os artigos 14g. e 15g. do C贸digo Civil,

- na It谩lia: o artigo 2g. e os no.s 1 e 2 do artigo 4g. do C贸digo de Processo Civil,

- no Luxemburgo: os artigos 14g. e 15g. do C贸digo Civil,

- nos Pa铆ses Baixos: o terceiro par谩grafo do artigo 126g. e o artigo 127g. do C贸digo de Processo Civil.

Artigo 4g. Se o requerido nao tiver domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante, a compet锚ncia ser谩 regulada em cada Estado contratante pela lei desse Estado, sem preju铆zo da aplicaçao do disposto no artigo 16g.

Qualquer pessoa, independentemente da sua nacionalidade, com domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante, pode, tal como os nacionais, invocar contra esse requerido as regras de compet锚ncia que estejam em vigor nesse Estado

e, nomeadamente, as previstas no segundo par谩grafo do artigo 3g.

Secçao 2

Compet锚ncias especiais

Artigo 5g. O requerido com domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante pode ser demandado num outro Estado contratante:

1. Em matéria contratual, perante o tribunal do lugar onde a obrigaçao foi ou deva ser cumprida.

2. Em matéria de obrigaçao alimentar, perante o tribunal do lugar em que o credor de alimentos tem o seu domic铆lio ou a sua resid锚ncia habitual.

3. Em matéria excontratual, perante o tribunal do lugar onde ocorreu o facto danoso.

4. Se se tratar de acçao de indemnizaçao ou de acçao de restituiçao fundadas numa infracçao, perante o tribunal onde foi intentada a acçao p煤blica, na medida em que, de acordo com a sua lei, esse tribunal possa conhecer da acçao c铆vel.

5. Se se tratar de um lit铆gio relativo 脿 exploraçao de uma sucursal, de uma ag锚ncia ou de qualquer outro estabelecimento, perante o tribunal do lugar da sua situaçao.

Artigo 6g. O requerido com domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante pode também ser demandado:

1. Se houver v谩rios requeridos, perante o tribunal do domic铆lio de qualquer um deles.

2. Se se tratar de chamamento de um garante 脿 acçao ou de qualquer incidente de intervençao de terceiro, perante o tribunal onde foi instaurada a acçao principal, salvo se esta tiver sido proposta apenas com o intuito de subrair o terceiro 脿 jurisdiçao do tribunal que seria competente nesse caso.

3. Se se tratar de um pedido reconvencional que derive do contrato ou do facto em que se fundamenta a acçao principal, perante o tribunal onde esta 煤ltima foi instaurada.

Secçao 3

Compet锚ncia em matéria de seguros

Artigo 7g. En matéria de seguros, a compet锚ncia é determinada pela presente secçao, sem preju铆zo do disposto no artigo 4g. e no ponto 5 do artigo 5g.

Artigo 8g. O segurador domiciliado no territ贸rio de um Estado contratante pode ser demandado, quer perante os tribunais desse Estado quer noutro Estado contratante, perante o tribunal do lugar em que o tomador de seguro tiver o seu domic铆lio ou, no caso de v谩rios seguradores serem requeridos, perante os tribunais do Estado contratante onde um deles tiver o seu domic铆lio.

Se a lei do pa铆s chamado a pronunciar-se previr tal compet锚ncia, o segurador pode também ser demandado, num Estado contratante que nao seja o do seu domic铆lio, perante o

tribunal em cuja jurisdiçao o intermedi谩rio que interveio na celebraçao do contrato de seguro tiver o seu domic铆lio, desde que esse domic铆lio seja mencionado na ap贸lice ou na proposta de seguro.

O segurador que, nao tendo domic铆lio no territ贸rio de um Estado contratante, possua uma sucursal ou uma ag锚ncia num Estado contratante, ser谩 considerado, quanto aos lit铆gios relativos 脿 exploraçao dessa sucursal ou dessa ag锚ncia, como tendo domic铆lio no territ贸rio desse Estado.

Artigo 9g. O segurador pode também ser demandado perante o tribunal do lugar onde o facto danoso ocorreu quando se trate de um seguro de responsabilidade civil ou de um seguro que tenha por objecto bens im贸veis. Aplica-se a mesma regra quando se trata de um seguro que incida simultaneamente sobre bens im贸veis e m贸veis cobertos pela mesma ap贸lice e atingidos pelo mesmo sinistro.

Artigo 10g. Em matéria de seguros de responsabilidade civil, o segurador pode também ser chamado perante o tribunal onde for proposta a acçao do lesado contra o segurado, desde que a lei desse tribunal assim o permita.

O disposto nos artigos 7g., 8g. e 9g. aplica-se no caso de acçao intentada pelo lesado directamente contra o segurador, sempre que tal acçao directa seja poss铆vel.

Se o direito aplic谩vel a essa acçao directa previr o incidente do chamamento do tomador do seguro ou do segurado, o mesmo tribunal ser谩 igualmente competente quanto a eles.

Artigo 11g. Sem preju铆zo do disposto no terceiro par谩grafo do artigo 10g., o segurador s贸 pode intentar uma acçao perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio estiver domiciliado o requerido, quer este seja tomador do seguro, segurado ou benefici谩rio.

O disposto na presente secçao nao prejudica o direito de formular um pedido reconvencional perante o tribunal em que tiver sido instaurada a acçao principal nos termos da presente secçao.

Artigo 12g. As partes s贸 podem convencionar derrogaç玫es ao disposto na presente secçao, desde que tais convenç玫es:

1. Sejam posteriores ao nascimento do lit铆gio, ou

2. Permitam ao tomador de seguro, ao segurado, ou ao benefici谩rio recorrer a tribunais que nao sejam os indicados na presente secçao, ou

3. Sejam conclu铆das entre um tomador do seguro e um segurador, ambos com domic铆lio num mesmo Estado contratante, e tenham por efeito atribuir compet锚ncia

aos tribunais desse Estado, mesmo que o facto danoso ocorra no estrangeiro, salvo se a lei desse Estado nao permitir tais convenç玫es.

Secçao 4

Compet锚ncia em matéria de vendas e de empréstimo a

prestaç玫es

Artigo 13g. En matéria de venda a prestaç玫es de bens m贸veis corp贸reos ou de empréstimo a prestaç玫es directamente relacionado com o financiamento da venda de tais bens, a compet锚ncia ser谩 determinada pela presente secçao, sem preju铆zo do disposto no artigo 4g. e no ponto 5 do artigo 5g.

Artigo 14g. O vendedor e o credor domiciliados no territ贸rio de um Estado contratante podem ser demandados, quer perante os tribunais desse Estado quer perante os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio o comprador ou o mutu谩rio tiveram o seu domic铆lio.

A acçao do vendedor contra o comprador e a acçao do credor contra o mutu谩rio s贸 podem ser intentadas perante os tribunais do Estado em cujo territ贸rio o requerido tiver o seu domic铆lio.

Estas disposiç玫es nao prejudicam o direito de formular um pedido reconvencional perante o tribunal em que tiver sido instaurada a acçao principal, nos termos da presente secçao.

Artigo 15g. As partes s贸 podem convencionar derrogaç玫es ao disposto na presente secçao desde que tais convenç玫es:

1. Sejam posteriores ao nascimento do lit铆gio, ou

2. Permitam ao comprador ou ao mutu谩rio recorrer a tribunais que nao sejam os indicados na presente secçao, ou

3. Sejam conclu铆das entre o comprador e o vendedor ou entre o mutu谩rio e o credor, ambos com domic铆lio ou resid锚ncia habitual num mesmo Estado contratante, e atribuam compet锚ncia aos tribunais desse Estado, salvo se a lei desse Estado nao permitir tais convenç玫es.

Secçao 5

Compet锚ncias exclusivas

Artigo 16g. T锚m compet锚ncia exclusiva, qualquer que seja o domic铆lio:

1. Em matéria de direitos reais sobre im贸veis e de arrendamento de im贸veis, os tribunais do Estado contratante onde o im贸vel se encontre situado.

2. Em matéria de validade, de nulidade ou de dissoluçao das sociedades ou outras pessoas colectivas que tenham a sua sede no territ贸rio de um Estado contratante ou das decis玫es dos seus 贸rgaos, os tribunais desse Estado.

3. Em matéria de validade de inscriç玫es em registos p煤blicos, os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio esses registos estejam conservados.

4. Em matéria de inscriçao ou de validade de patentes, marcas, desenhos e modelos, e outros direitos an谩logos sujeitos a dep贸sito ou a registo, os tribunais do Estado contratante em cujo territ贸rio o dep贸sito ou o registo tiver sido requerido, efectuado ou considerado efectuado nos termos de uma convençao internacional.

5. Em matéria de execuçao de decis玫es, os tribunais do Estado contratante do lugar da execuçao.

Secçao 6

Extensao de compet锚ncia

Artigo 17g. Se, mediante pacto escrito ou pacto verbal confirmado por escrito, as partes, das quais pelo menos uma se encontre domiciliada no territ贸rio de um Estado contratante, tiverem designado um tribunal ou os tribunais de um Estado contratante competentes para decidir quaisquer lit铆gios que tenham surgido ou que possam surgir de uma determinada relaçao jur铆dica, esse tribunal ou esses tribunais terao compet锚ncia exclusiva.

Os pactos atributivos de jurisdiçao nao produzirao efeitos se forem contr谩rios ao disposto nos artigos 12g. e 15g. ou se os tribunais cuja compet锚ncia pretendam afastar tiverem compet锚ncia exclusiva por força do artigo 16g.

Se um pacto atributivo de jurisdiçao tiver sido conclu铆do a favor apenas de uma das partes, esta mantém o direito de recorrer a qualquer outro tribunal que seja competente por força da presente convençao.

Artigo 18g. Para além dos casos em que a compet锚ncia resulte de outras disposiç玫es da presente convençao, é competente o tribunal de um Estado contratante perante o qual o requerido compareça. Esta regra nao é aplic谩vel se a compar锚ncia tiver como 煤nico objectivo arguir a incompet锚ncia ou se existir outro tribunal com comp锚tencia exclusiva por força do artigo 16g.

Secçao 7

Verificaçao da compet锚ncia e da admissibilidade

Artigo 19g. O juiz de um Estado contratante, perante o qual tiver sido proposta, a t铆tulo principal, uma acçao relativamente 脿 qual

tenha compet锚ncia exclusiva um tribunal de outro Estado contratante por força do artigo 16g., declarar-se-谩 oficiosamente incompetente.

Artigo 20g. Quando o requerido domiciliado no territ贸rio de um Estado contratante for demandado perante um tribunal de outro Estado contratante e nao compareça, o juiz declarar-se-谩 oficiosamente incompetente se a sua compet锚ncia nao resultar das disposiç玫es da presente convençao.

O juiz deve suspender a inst芒ncia enquanto nao se verificar que a esse requerido foi dada a oportunidade de receber o acto que iniciou a inst芒ncia em tempo 煤til para apresentar a sua defesa, ou enquanto nao se verificar que para o efeito foram efectuadas todas as dilig锚ncias.

O disposto no par谩grafo anterior ser谩 substitu铆do pelo disposto no artigo 15g. da convençao de Haia, de 15 de Novembro de 1965, relativa 脿 citaçao e 脿 notificaçao no estrangeiro dos actos judiciais e extrajudiciais em matéria civil ou comercial, se o acto que iniciou a inst芒ncia tiver sido transmitido em execuçao dessa convençao.

Secçao 8

Litispend锚ncia e conexao

Artigo 21g. Quando acç玫es com o mesmo pedido e a mesma causa de pedir e entre as mesmas partes forem submetidas 脿 apreciaçao de tribunais de diferentes Estados contratantes, o tribunal a que a acçao foi submetida em segundo lugar deve, mesmo oficiosamente, declarar-se incompetente em favor do tribunal a que a acçao foi submetida em primeiro lugar.

O tribunal que deveria declarar-se incompetente pode suspender a inst芒ncia no caso de ser impugnada a compet锚ncia do outro tribunal.

Artigo 22g. Quando acç玫es conexas forem submetidas a tribunais de diferentes Estados contratantes e estiverem pendentes em primeira inst芒ncia, o tribunal a que a acçao foi submetida em segundo lugar pode suspender a inst芒ncia.

Este tribunal pode igualmente declarar-se incompetente, a pedido de uma das partes, desde que a sua lei permita a apensaçao de acç玫es conexas e o tribunal a que a acçao foi submetida em primeiro lugar seja competente para conhecer das duas acç玫es.

Para efeitos do presente artigo, consideram-se conexas as acç玫es ligadas entre si por um nexo tao estreito que haja interesse em que sejam instru铆das e julgadas simultaneamente para evitar soluç玫es que poderiam ser inconcili谩veis se as causas fossem julgadas separadamente.

Artigo 23g. Sempre que as acç玫es forem da compet锚ncia exclusiva de v谩rios tribunais, qualquer tribunal a que a acçao tenha sido submetida posteriormente deve declarar-se incompetente em favor daquele a que a acçao tenha sido submetida em primeiro lugar.

Secçao 9

Medidas provis贸rias e cautelares

Artigo 24g. As medidas provis贸rias ou cautelares previstas na lei de um Estado contratante podem ser requeridas 脿s autoridades judiciais desse Estado, mesmo que, por força da presente convençao, um tribunal de outro Estado contratante seja competente para conhecer da questao de fundo.

T脥TULO III

RECONHECIMENTO E EXECU脟AO

Artigo 25g. Para efeitos da presente convençao, considera-se 芦decisao禄 qualquer decisao proferida por um tribunal de um Estado contratante independentemente da designaçao que lhe for dada, tal como ac贸rdao, sentença, despacho judicial ou mandado de execuçao, bem como a fixaçao pelo secret谩rio do tribunal do montante das custas do processo.

Secçao 1

Reconhecimento

Artigo 26g. As decis玫es proferidas num Estado contratante sao reconhecidas nos outros Estados contratantes, sem necessidade de recurso a qualquer processo.

Em caso de impugnaçao, qualquer parte interessada que invoque o reconhecimento a t铆tulo principal pode pedir, nos termos do processo previsto nas secç玫es 2 e 3 do presente t铆tulo, o reconhecimento da decisao. Se o reconhecimento for invocado a t铆tulo incidental perante um tribunal de um Estado contratante, este ser谩 competente para dele conhecer.

Artigo 27g. As decis玫es nao serao reconhecidas:

1. Se o reconhecimento for contr谩rio 脿 ordem p煤blica do Estado requerido.

2. Se o acto que determinou o in铆cio da inst芒ncia ou acto equivalente nao tiver sido comunicado ou notificado ao requerido revel, regularmente e em tempo 煤til, por forma a permitir-lhe a defesa.

3. Se a decisao for inconcili谩vel com outra decisao proferida quanto 脿s mesmas partes no Estado requerido.

4. Se o tribunal do Estado de origem, ao proferir a sua decisao, tiver desrespeitado regras de direito internacional privado do Estado requerido na apreciaçao de questao relativa ao estado ou 脿 capacidade das pessoas singulares, aos regimes matrimoniais, aos testamentos e 脿s sucess玫es, a nao ser que a sua decisao conduza ao mesmo resultado a que se chegaria se tivessem sido aplicadas as regras de direito internacional privado do Estado requerido.

Artigo 28g. As decis玫es nao serao igualmente reconhecidas se tiver sido desrespeitado o disposto nas secç玫es 3, 4 e 5 do t铆tulo II ou no caso previsto no artigo 59g.

Na apreciaçao das compet锚ncias referidas no par谩grafo anterior, a autoridade requerida estar谩 vinculada 脿s decis玫es sobre a matéria de facto com base nas quais o tribunal do Estado de origem tiver fundamentado a sua compet锚ncia.

Sem preju铆zo do disposto nos primeiros e segundo par谩grafos, nao pode proceder-se ao controlo da compet锚ncia dos tribunais do Estado de origem; as regras relativas 脿 compet锚ncias nao dizem respeito 脿 ordem p煤blica a que se refere o ponto 1 do artigo 27g.

Artigo 29g. As decis玫es estrangeiras nao podem, em caso algum, ser objecto de revisao de mérito.

Artigo 30g. A autoridade judicial de um Estado contratante, perante o qual se invocar o reconhecimento de uma decisao proferida em outro Estado contratante, pode suspender a inst芒ncia se essa decisao for objecto de recurso ordin谩rio.

Secçao 2

Execuçao

Artigo 31g. As decis玫es proferidas num Estado contratante e que nesse Estado tenham força executiva podem ser executadas em outro Estado contratante depois de nele terem sido declaradas execut贸rias, a requerimento de qualquer parte interessada.

Artigo 32g. O requerimento deve ser apresentado:

- na Bélgica, no 芦tribunal de première instance禄 ou 芦rechtbank van eerste aanleg禄,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, ao presidente de uma c芒mara do 芦Landgericht禄,

- em França, ao presidente do 芦tribunal de grande

instance禄,

- em It谩lia, na 芦corte d'appello禄,

- no Luxemburgo, ao presidente do 芦tribunal d'arrondissement禄,

- nos Pa铆ses Baixos, ao presidente de 芦arrondissementsrechtbank禄.

O tribunal territorialmente competente determina-se pelo domic铆lio da parte contra a qual a execuçao for promovida. Se esta parte nao estiver domiciliada no territ贸rio do Estado requerido, a compet锚ncia determina-se pelo lugar da execuçao.

Artigo 33g. A forma de apresentaçao do requerimento regula-se pela lei do Estado requerido.

O requerente deve escolher domic铆lio na 谩rea de jurisdiçao do tribunal em que tiver sido apresentado o requerimento.

Todavia, se a lei do Estado requerido nao previr a escolha de domic铆lio, o requerente designar谩 um mandat谩rio ad litem.

Os documentos referidos nos artigos 46g. e 47g. devem ser juntos ao requerimento.

Artigo 34g. O tribunal em que for apresentado o requerimento decidir谩 em curto prazo, nao podendo a parte contra a qual a execuçao é promovidaapresentar observaç玫es nesta fase do processo.

O requerimento s贸 pode ser indeferido por qualquer dos motivos previstos nos artigos 27g. e 28g.

As decis玫es estrangeiras nao podem, em caso algum, ser objecto de revisao de mérito.

Artigo 35g. A decisao proferida sobre o requerimento ser谩 imediatamente levada ao conhecimento do requerente por iniciativa do secret谩rio do tribunal, na forma determinada pela lei do Estado requerido.

Artigo 36g. Se a execuçao for autorizada, a parte contra a qual a execuçao é promovida pode interpor recurso da decisao no prazo de um m锚s a contar da sua notificaçao.

Se esta parte estiver domiciliada em Estado contratante diferente daquele onde foi proferida a decisao que autoriza a execuçao, o prazo ser谩 de dois meses e começar谩 a correr desde o dia em que tiver sido feita a citaçao pessoal ou domicili谩ria. Este prazo nao é suscept铆vel de prorrogaçao em razao da dist芒ncia.

Artigo 37g. O recurso ser谩 interposto de acordo com as regras do processo contradit贸rio:

- na Bélgica, para o 芦tribunal de première instance禄 ou 芦rechtbank van eerste aanleg禄,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, para o 芦Oberlandesgericht禄,

- em França, para a 芦Cour d'appel禄,

- em It谩lia, para a 芦corte d'appello禄,

- no Luxemburgo, para a 芦Cour supérieure de justice禄, decidindo em matéria civil,

- nos Pa铆ses Baixos, para o 芦arrondissementsrechtbank禄.

A decisao proferida no recurso apenas pode ser objecto de um recurso de cassaçao e, na Rep煤blica Federal da Alemanha, de uma 芦Rechtsbeschwerde禄.

Artigo 38g. O tribunal de recurso pode, a pedido da parte que o tiver interposto, suspender a inst芒ncia, se a decisao estrangeira for, no Estado de origem, objecto de recurso ordin谩rio ou se o prazo para o interpor nao tiver expirado; neste caso, o tribunal pode fixar um prazo para a interposiçao desse recurso.

O tribunal pode ainda sujeitar a execuçao 脿 constituiçao de uma garantia por ele determinada.

Artigo 39g. Durante o prazo de recurso previsto no artigo 36g. e na pend锚ncia de decisao sobre o mesmo, s贸 podem tomar-se medidas cautelares sobre os bens da parte contra a qual a execuçao foi promovida.

A decisao de permitir a execuçao implica a autorizaçao para tomar tais medidas.

Artigo 40g. Se o requerimento for indeferido, o requerente pode interpor recurso:

- na Bélgica, para a 芦Cour d'appel禄 ou para o 芦hof van beroep禄,

- na Rep煤blica Federal da Alemanha, para o 芦Oberlandesgericht禄,

- em França, para a 芦Cour d'appel禄,

- em It谩lia, para a 芦corte d'appello禄,

- no Luxemburgo, para a 芦Cour supérieure de justice禄, decidindo em matéria civil,

- nos Pa铆ses Baixos, para o 芦gerechtshof禄.

A parte contra a qual é promovida a execuçao deve ser notificada para comparecer no tribunal de recurso. Se faltar, é aplic谩vel o disposto no segundo e terceiro par谩grafos do artigo 20g., ainda que a parte nao esteja domiciliada no territ贸rio de um dos Estados contratantes.

Artigo 41g. A decisao proferida no recurso previsto no artigo 40g. apenas pode ser objecto de um recurso de cassaçao e, na Rep煤blica Federal da Alemanha, de uma 芦Rechtsbeschwerde禄.

Artigo 42g. Quando a decisao estrangeira se tiver pronunciado sobre v谩rios pedidos e a execuçao nao possa ser autorizada quanto a todos, a autoridade judicial conceder谩 a execuçao relativamente a um ou v谩rios de entre eles.

O requerente pode pedir execuçao parcial.

Artigo 43g. As decis玫es estrangeiras que condenem em sanç玫es pecuni谩rias compuls贸rias s贸 sao execut贸rias no Estado requerido se o respectivo montante tiver sido definitivamente fixado pelos tribunais do Estado de origem.

Artigo 44g. O requerente a quem tenha sido concedida assist锚ncia judici谩ria no Estado onde a decisao foi proferida beneficiar谩 dessa assist锚ncia, sem nova apreciaçao, no processo previsto nos artigos 32g. a 35g.

Artigo 45g. Nao pode ser exigida qualquer cauçao ou dep贸sito, seja qual for a sua designaçao, com fundamento na qualidade de estrangeiro ou na falta de domic铆lio ou de resid锚ncia no pa铆s, 脿 parte que requerer a execuçao, num Estado contratante, de decisao proferida noutro Estado contratante.

Secçao 3

Disposiç玫es comuns

Artigo 46g. A parte que invocar o reconhecimento ou requerer a execuçao de uma decisao deve apresentar:

1. Uma certidao da decisao que satisfaça os necess谩rios requisitos de autenticidade.

2. Tratando-se de decisao proferida 脿 revelia, o original ou uma c贸pia autenticada do documento que certifique que o acto determinou o in铆cio da inst芒ncia ou um acto equivalente foi comunicado ou notificado 脿 parte revel.

Artigo 47g. A parte que requerer a execuçao deve ainda apresentar:

1. Qualquer documento comprovativo de que, segundo a lei do Estado de origem, a decisao é execut贸ria e foi notificada.

3. Se for caso disso, documento comprovativo de que o requerente beneficia de assist锚ncia judici谩ria no Estado de origem.

Artigo 48g. Na falta de apresentaçao dos documentos referidos no ponto 2 do artigo 46g. e no ponto 2 do artigo 47g., a autoridade judicial pode fixar um prazo para a sua apresentaçao, aceitar documentos equivalentes ou, se se julgar suficientemente esclarecida, dispens谩-los. Deve ser apresentada uma traduçao dos documentos desde que a autoridade judicial a exija; a traduçao deve ser autenticada por pessoa habilitada para o efeito num dos Estados contratantes.

Artigo 49g. Nao é exig铆vel a legalizaçao ou outra formalidade an谩loga dos documentos referidos nos artigos 46g., 47g. e segundo par谩grafo do artigo 48g., bem como, se for caso disso, da procuraçao ad litem.

T脥TULO IV

ACTOS AUT脢NTICOS E TRANSAC脟脮ES JUDICIAIS

Artigo 50g. Os actos aut锚nticos exarados num Estado contratante e que nesse Estado tenham força executiva sao declarados execut贸rios, mediante requerimento, noutro Estado contratante, segundo o processo previsto nos artigos 31g. e seguintes. O requerimento s贸 pode ser indeferido se a execuçao do acto aut锚ntico for contr谩ria 脿 ordem p煤blica do Estado requerido.

O acto apresentado deve preencher os requisitos necess谩rios para a sua autenticidade no Estado de origem.

脡 aplic谩vel, se necess谩rio, o disposto na secçao 3 do t铆tulo III.

Artigo 51g. As transacç玫es celebradas perante o juiz no decurso de um processo e que no Estado de origem tenham força executiva sao execut贸rias no Estado requerido nas mesmas condiç玫es que os actos aut锚nticos.

T脥TULO V

DISPOSI脟脮ES GERAIS

Artigo 52g. Para determinar se uma parte tem domic铆lio no territ贸rio do Estado contratante a cujos tribunais é submetida a questao, o juiz aplica a sua lei interna.

Quando a parte nao tiver domic铆lio no Estado a cujos tribunais foi submetida a questao, o juiz, para determinar se a parte tem domic铆lio noutro Estado contratante, aplica a lei desse Estado.

Todavia, para determinar o domic铆lio da parte, é aplic谩vel a sua lei nacional se, segundo esta, o seu domic铆lio depender do domic铆lio de uma outra pessoa ou da sede de uma autoridade.

Artigo 53g. Para efeitos da aplicaçao da presente convençao, a sede das sociedades e das pessoas colectivas é equiparada ao domic铆lio. Todavia, para determinar a sede, o tribunal a que foi submetida a questao aplica as regras do seu direito internacional privado.

T脥TULO VI

DISPOSI脟脮ES TRANSIT脫RIAS

Artigo 54g. As disposiç玫es da presente convençao sao aplic谩veis apenas 脿s acç玫es judiciais intentadas e aos actos aut锚nticos exarados posteriormente 脿 sua entrada em vigor.

Todavia, as decis玫es proferidas ap贸s a data de entrada em vigor da presente convençao na sequ锚ncia de acç玫es intentadas antes dessa data sao reconhecidas e executadas em conformidade com o disposto no t铆tulo III se as regras de compet锚ncia aplicadas forem conformes com as previstas, quer no t铆tulo II quer em convençao em vigor entre o Estado de origem e o Estado requerido aquando da instauraçao da acçao.

T脥TULO VII

RELA脟脮ES COM OUTRAS CONVEN脟脮ES

Artigo 55g. Sem preju铆zo no disposto no segundo par谩grafo do artigo 54g. e no artigo 56g., a presente convençao substitui, entre os Estados que nela sao parte, as convenç玫es conclu铆das entre dois ou mais desses Estados, a saber:

- a convençao entre a Bélgica e a França relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria, ao valor e execuçao de decis玫es

judiciais, sentenças arbitrais e actos aut锚nticos, assinada em Paris em 8 de Julho de 1899,

- a convençao entre a Bélgica e os Pa铆ses Baixos relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria territorial, 脿 fal锚ncia, bem como ao valor e execuçao de decis玫es judiciais, sentenças arbitrais e actos aut锚nticos, assinada em Bruxelas em

28 de Março de 1925,

- a convençao entre a França e a It谩lia relativa 脿 execuçao de sentenças em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 3 de Junho de 1930,

- a convençao entre a Alemanha e a It谩lia relativa ao reconhecimento e execuçao de decis玫es judiciais em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 9 de Março de 1936,

- a convençao entre a Rep煤blica Federal da Alemanha e o Reino da Bélgica relativa ao reconhecimento e execuçao rec铆procos, em matéria civil e comercial, de decis玫es judiciais, sentenças arbitrais e actos aut锚nticos, assinada em Bona em 30 de Junho de 1958,

- a convençao entre o Reino dos Pa铆ses Baixos e a Rep煤blica Italiana relativa ao reconhecimento e execuçao de decis玫es judiciais em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 17 de Abril de 1959,

- a convençao entre o Reino da Bélgica e a Rep煤blica Italiana relativa ao reconhecimento e execuçao de decis玫es judiciais e outros t铆tulos executivos em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 6 de Abril de 1962,

- a convençao entre o Reino dos Pa铆ses Baixos e a Rep煤blica Federal da Alemanha relativa ao reconhecimento e execuçao m煤tuos de decis玫es judiciais e outros t铆tulos executivos em matéria civil e comercial, assinada na Haia em 30 de Agosto de 1962,

e, na medida em que esteja em vigor:

- o tratado entre a Bélgica, os Pa铆ses Baixos e o Luxemburgo relativo 脿 compet锚ncia judici谩ria, 脿 fal锚ncia, ao valor e execuçao de decis玫es judiciais, sentenças arbitrais e actos aut锚nticos, assinado em Bruxelas em 24 de Novembro de 1961.

Artigo 56g. O tratado e as convenç玫es referidos no artigo 55g. continuarao a produzir efeitos quanto 脿s matérias a que a presente convençao nao seja aplic谩vel.

Esse tratado e essas convenç玫es continuarao a produzir efeitos relativamente 脿s decis玫es proferidas e aos actos exarados antes da entrada em vigor da presente convençao.

Artigo 57g. A presente convençao nao prejudica as convenç玫es de que os Estados contratantes sejam ou venham a ser parte e que, em matérias especiais, regulem a compet锚ncia judici谩ria, o reconhecimento ou a execuçao de decis玫es.

Artigo 58g. O disposto na presente convençao nao prejudica os direitos reconhecidos aos nacionais su铆ços pela convençao conclu铆da em 15 de Junho de 1869 entre a França e a Confederaçao Su铆ça relativa 脿 compet锚ncia judici谩ria e 脿 execuçao de sentenças em matéria civil.

Artigo 59g. A presente convençao nao impede que um Estado contratante se vincule perante um Estado terceiro, nos termos de uma convençao relativa ao reconhecimento e execuçao de decis玫es, a nao reconhecer uma decisao proferida, nomeadamente noutro Estado contratante, contra requerido que tinha domic铆lio ou resid锚ncia habitual no territ贸rio do Estado terceiro, quando, num dos casos previstos no artigo 4g., a decisao s贸 pudesse fundamentar-se numa das compet锚ncias referidas no segundo par谩grafo do artigo 3掳.

T脥TULO VIII

DISPOSI脟脮ES FINAIS

Artigo 60g. A presente convençao é aplic谩vel no territ贸rio europeu dos Estados contratantes, nos departamentos franceses ultramarinos e nos territ贸rios franceses ultramarinos.

O Reino dos Pa铆ses Baixos pode declarar aquando da assinatura ou da ratificaçao da presente convençao ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao ao secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias, que a presente convençao ser谩 aplic谩vel ao Suriname e 脿s Antilhas Neerlandesas. Na falta de tal declaraçao, os processos pendentes no territ贸rio europeu do Reino, na sequ锚ncia de um recurso de cassaçao de decis玫es dos tribunais das Antilhas Neerlandesas, serao considerados como processos pendentes nesses tribunais.

Artigo 61g. A presente convençao ser谩 ratificada pelos Estados signat谩rios. Os instrumentos de ratificaçao serao depositados junto do secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias.

Artigo 62g. A presente convençao entrar谩 em vigor no primeiro dia do terceiro m锚s seguinte ao do dep贸sito do instrumento de ratificaçao do Estado signat谩rio que tiver procedido a essa formalidade em 煤ltimo lugar.

Artigo 63g. Os Estados contratantes reconhecem que qualquer Estado que se torne membro da Comunidade Econ贸mica Europeia assumir谩 a obrigaçao de aceitar a presente convençao como base das negociaç玫es necess谩rias para assegurar a execuçao do 煤ltimo par谩grafo do artigo 220g. do Tratado que institui a Comunidade Econ贸mica Europeia, nas relaç玫es entre os Estados contratantes e esse Estado.

As adaptaç玫es necess谩rias podem ser objecto de uma con-

vençao especial entre os Estados contratantes, por um lado, e esse Estado, pour outro.

Artigo 64g. O secret谩rio-geral do Conselho das Comunidades Europeias notificar谩 os Estados signat谩rios:

a) Do dep贸sito de qualquer instrumento de ratificaçao;

b) Da data de entrada em vigor da presente convençao;

c) Das declaraç玫es recebidas nos termos do segundo par谩grafo do artigo 60g.;

d) Das declaraç玫es recebidas nos termos do artigo IV do protocolo;

e) Das comunicaç玫es feitas nos termos do artigo VI do protocolo.

Artigo 65g. O protocolo que, por acordo m煤tuo dos Estados contratantes, consta em anexo 脿 presente convençao, é dela parte integrante.

Artigo 66g. A presente convençao tem vig锚ncia ilimitada.

Artigo 67g. Cada um dos Estados contratantes pode pedir a revisao da presente convençao. Nesse caso, o Presidente do Conselho das Comunidades Europeias convocar谩 uma confer锚ncia de revisao.

Artigo 68g. A presente convençao, redigida num 煤nico exemplar nas l铆nguas alema, francesa, italiana e neerlandesa, fazendo fé qualquer dos quatro textos, ser谩 depositada nos arquivos do Secretariado do Conselho das Comunidades Europeias. O secret谩rio-geral remeter谩 uma c贸pia autenticada da presente convençao a cada um dos governos dos Estados signat谩rios.

Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses UEbereinkommen gesetzt.

En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente convention.

In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposte le loro firme in calce alla presente convenzione.

Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

Em fé do que os plenipotenci谩rios abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao.

Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig.

Fait 脿 Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.

Fatto a Bruxelles, add矛 ventisette settembre millenovecentosessantotto.

Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig.

Feito em Bruxelas, aos vinte e sete de Setembro de mil novecentos e sessenta e oito.

Pierre HARMEL

Giuseppe MEDICI

Willy BRANDT

Pierre GR脡GOIRE

Michel DEBR脡

J. M. A. H. LUNS

Top

托管标准,您可以接收以下服务:

1 标准定期系统查新,若有最新版本,会以站内短信或邮件的形式通知用户;

2 随时在标准托管页面中查看到该条标准的最新状态;

3 若用户有在学习和科研中的需要,可以在标准托管页面中试阅标准;

4 企业如果需要上新产品,我院及时提供标准查询、采购等方面的支持;

5 为企业在标准制修订、企业良好行为创建以及标准化试点过程中遇到的困难,可联系我院指定相关专家负责进行指导帮助、提供政策咨询;

6 为企业提供标准化政策的解读、标准化知识的推广培训、标准自我公开声明、标准文献的免费查询、企业标准化体系建设等方面的标准化服务;

进入企业标准托管

您可以通过编辑查新模板,批量查询指定标准集的最新情况。我们会通过查询,向您展示您所查询标准的:

1. 准确的标准号及标准名称(我们通过人工智能技术对您提交的标准号进行自动纠正)

2. 标准的最新状态(现行、废止或未发布)

3. 若标准已废止并被新标准替代,会反馈被替代的标准

4. 若您已托管此标准,便可以实时跟踪这个标准的最新状态

标准查新 模板下载

您可以在这里检索全球超过140万条标准,支持上百个国内国际标准组织的标准查询。您也可以在这里检索国内各类国家、部委和地方的法律法规。

更多标准子库在持续建设中。

标准检索

标准资讯点击排行榜 全部

资讯标题点击

[[ n.title ]] [[ n.read ]]

大连标准化公共服务平台

版权:大连标准化研究院有限公司

地址:大连市中山区高原街56号

电话:0411-82740851

大连标准